Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Monday, April 25, 2005

Forums

Πριν δυο χρονια πηρα τον πρωτο μου υπολογιστη.
καθομουν με προσοχη και πατουσα καθε κουμπι διστακτικα μην χαλασω αυτο το θαυμα της τεχνολογιας, αυτο το τερας με τα μυστικα που ποτε δεν θα καταλαβαινα.
Dεν ηξερα τι ηταν το κοπι πειστ, το desktop και αλλα.

Καποια στιγμη, ανακαλυψα τα φορουμ.



Περιεργο φαινομενο.
Ημουν σε φαση διαλυσης και ειχα μια καινουργια παρεα...
Πως ανυπομονουσα να μπω μεσα και να τα "πω" με την καινουργια παρεα μου!
(και δεν τους διεκοπτα οποτε δεν θα γινομουν αντιπαθητικη:P)


Dυο χρονια μετα και 5 φορουμ αργοτερα, εκ τον οποιο το ενα αμερικανικο, και στο ενα υπηρξα και μοντ, εχω βγαλει καποια -δικα μου- συμπερασματα.


Δεν θελω να κανω φιλοσοφικη/υπαρξιακη/ μαλακισμενα βαρετη συζητηση, του στυλ" γραφουμε για να θρεψουμε την ματαιοδοξια μας κλπ"(αυτα ειναι given)

Ξερουμε ολοι τι ψαχνουμε οταν μπαινουμε στο ιντερνετ, ειτε συνειδητα, ειτε οχι...ειτε αυτο λεγεται παυση μοναξιας, κωλο, η ειμαστε ψωνιο.
και δεν με ενδιαφερει ουτε εξεταζω τι κανει ο διπλανος μου.

Μπηκες σε φορουμ?
μπηκες σε νυφοπαζαρο?
μπηκες σε μπλογκ?
Καλα κανεις.


Δεν προλαβαινω να αναπτυξω την σκεψη μου γιατι πρεπει να παω να παρω το παιδι μου, αλλα θα ηθελα πολυ να γραψετε τι και πως, τι συμπερασματα εχετε βγαλει απο το θεμα των φορουμς.
Ειναι σε γενικη γραμμη θετικη εμπειρια?
μας δυναμωνει?
μας μαθαινει κατι?

Η χαμηλωνουμε συνεχεια τα ορια μας σε καθε καβγα?
ειναι μεσο εκτονωσης?
Ειναι μεσο καλης εντυπωσης?

Σας δινεται το "φιλινγκ" του αλλου?
Η αν συναντηθειτε πεφτετε απο τα συννεφα?


Προσωπικα δεν εχω βγει λαθος στις εκτιμησεις μου, και περιεργως με αυτους που δεν τα παω καλα συνηθως, ειναι τα ατομα που δειχνουν να μην αντεχουν την σκεψη οτι δεν με ενδιαφερει η γνωμη του κοσμου τοσο πολυ(και συνεπως η δικη τους).
Ξερετε αυτοι που συνηθως ξεκινανε την φραση τους με "εισαι....":P


Περιεργως παλι, ενω εγω ανοιγομαι και μαλιστα πολυ, μπορω να πιασω την "ουσια" της προσωπικοτητας τους αναλογα με την αντιδραση.


Πως βγαινεις πχ να γραψεις καπου οτι το μεγεθος μετραει?
Ε ξερεις ρε παιδι μου οτι αυτοι που θα θυμωσουν, (θυμος=φοβος), εχουν issues με το θεμα, οποτε καταλαβαινεις λιγο το backround και τα βιωματα του αλλου, ειτε ειναι αντρας ειτε γυναικα.



Πρεπει πραγματικα να φυγω, θα συνεχισω αλλη φορα...
Οσοι θετε, μπειτε στη συζητηση.

10 comments:

Nick said...

Βασικα στα φορουμ συμβαινει οτι και στον εξω κοσμο. Απλως λογο της ανωνυμιας και της αποστασης δε συγκρατουν τις αντιδρασεις τους.

Οταν αρχισα να γραφω εγω σε φορουμ πριν δυο χρονακια περιπου εψαχνα για "κατανοηση" και "αποδοχη", εγραφα πολυ ωμα και τσαντιζα μερικους που και που.

Αυτο που με χαλασε τελικα, και με εμενα και με τους αλλους, ειναι οτι τελικα ολοι μπαιναμε για να βγαλουμε τα απωθημενα μας. Δεν υπηρχε το αληθινο στοιχειο που υποτιθεται πως υπαρχει στο Internet, αλλος φορουσε τη μασκα "ψαχνω-για-γκομενα", αλλη τη "ειμαι-η-καλυτερη-προσεξτε-με" και αλλα ομορφα.

Για εμενα ηταν θετικη εμπειρια γιατι μπορεσα να δω πεντε πραγματα στον εαυτο μου που δεν μου αρεσαν. Ειδα πως δημιουργουνται οι διαφορες ομαδες αναλογα με τη θεση που εχει ο καθενας σε μια μεγαλυτερη ομαδα.

Τωρα που το σκεφτομαι τα φορουμ ηταν παντα πολυ αληθινα γιατι τουλαχιστον εκει εβγαζε ο καθενας οτι δεν τολμουσε να βγαλει στην αληθινη του ζωη.

Υ.Γ. Τελικα το μεγεθος μετραει? ;)

null said...

Εγώ νομίζω ότι στο ίντερνετ βγαίνει άλλη προσωπικότητα από ότι στην πραγματική ζωή...

Greg said...

Τό 'ξερα ότι ήσουν του "άσπρου φόντου" και όχι του "μαύρου"!

Avanti said...

Εξω μπορώ να αντιμετωπίσω τον καθένα...Στα φόρα το έβαλα στα πόδια μπροστά σε ηλίθιους... Το πάλαιψα, αλλά τελικά το έβαλα στα πόδια. Οι ηλίθιοι δεν παλεύονται...(τα ξέρεις φιλενάδα)

Estarian said...

Εγώ μετά από 10 ολόκληρα χρονάκια που νταραβερίζομαι με αυτά τα πράγματα έχω αποκτήσει 2 βασικές ικανότητες :
α.Να κρατάω την ψυχραιμία μου σε ελεεινό σημείο και να γειώνω ό,τι άλλο τε θα με ενοχλούσε και θα με εκνεύριζε.Σε κάθε φόρουμ/chat/κλπ κλπ είχα καλούς φίλους και φανατικούς πολέμιους οι οποίοι είχαν την εντύπωση πάντα ότι ήταν αρκετά σημαντικοί για να τσακωθώ μαζί τους.Και δεν υπάρχει κάτι που να θεωρώ γελοιότερο, από τις χριστοπαναγίες πάνω σε μια οθόνη.
β.Να ξεχωρίζω με ποσοστό επιτυχίας 80% ποιος είναι ψυχάκιας και ποιός το παίζει απλώς.
Έχω περάσει άπειρες ώρες γέλιου,ωραίων συζητήσεων και ανόητου κωλοβαρέματος.Και έχω κάνει και παρέες με μερικά παιδιά απο το νετ.Κάποιοι,μετά απο 4-5 χρονάκια που πλέον γνωριζόμαστε θα έλεγα οτι ειναι κολλητοί και άνθρωποι εμπιστοσύνης.Κάποιοι είναι απλά παρεούλα.Και ναι,μου χουν τύχει και τα σχετικά τυχερά.Και προφανώς τα άρπαξα.Μου τυχε και καψούρα βέβαια και την πάτησα,αλλά όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι.. :)
Διαφωνώ κάθετα πάντως με τον κόσμο που καταδικάζει την ανθρώπινη επαφή μέσω νετ.Προσωπικά σε περιόδους μεγάλης μοναχικότητας (και όχι μοναξιάς κατ ανάγκη),το νετ και το διάβασμα ήταν τα καταφύγιά μου.Και ούτε κανάς τύπος που κάνει συλλογή απο γυναικεία αυτιά είμαι,ούτε ο σπυριάρης 16χρονος με κόμπλεξ κατωτερότητας.(Μάλλον κόμπλεξ ανωτερότητας έχω ,αλλά τέλος πάντων).Anyway,το γουστάρω το νετ και το βήμα που σου δινει για να εκφραστείς και να ανταλλάξεις απόψεις κλπ με ανθρώπους που ούτε καν θα υποψιαζόσουν την ύπαρξή τους αλλιώς.Ταύτα και μένω

Olyf said...

Σιγά μην είναι ή Habermas-ιανή δημοκρατία τά φόρουμς (η μεγάλη σφαίρα κοινωνικου διαλόγου) . Ποιού διαλόγου ; του τύπου :"πείτε μας αν παίζει ρόλο τό μέγεθος;" (ενν. γιατί ξέρετε εγώ το 'χω μεγάλο)
Ε! δεν παίζει ; ο μη εχων pc δεν έχει και λόγο. Κι ό έχων έχει μείνει κατα κανόνα άφωνος φονεύον τόν χρόνο ....
Forums -chat rooms κ.λ.π έχουν ενισχύσει κάτι σίγουρα. Οοοοχι την "επικοινωνία" . Αλλά τουλάχιστον την διαπίστωση της αδυναμίας μας μπροστά σ αυτήν και της ευκολίας μας νά καταπίνουμε τσιχλες που μάς κολλάνε στ αντερα... το κλασσικό "το είπε κι η τηλεόραση" εχει υποκατασταθει "το διαβασα στο διαδύκτιο" .
Καλά ως εδώ ... και μερικά θετικά; Καμμιά φορά, όλα αυτά γίνοται καλη αφορμή : νά ακονίσεις την κριτική σου σκέψη, να διαβάσεις να στοχαστείς να επαληθεύσεις αλλά ...καμμιά φορά...

DiS said...

avanti, φοβάμαι ότι είμαι μαζί σου. Οι ηλίθιοι ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ.

Πάντως, η δική μου εμπειρία από τα forum είναι ίδια με την γενικότερη εμπειρία του βίου μου. Λειτουργούν με τους ίδιους κανόνες (ή μαζί μας και κλίκα ή τσου) και σου σπάνε τα νεύρα ή σε κάνουν να βαριέσαι αφόρητα για τους ίδιους λόγους που το παθαίνεις και στην καθημερινότητά σου.

Για να πω την αμαρτία μου, προτιμώ τα φόρουμ με πολλά άτομα. Είναι σαφώς πλουραλιστικότερα και δεν βαλτώνουν. Ίσα με πόσες φορές, στην τελική, θα συμφωνήσεις μ' αυτόν που ξέρεις ότι γενικώς συμφωνείτε και θα διαφωνήσεις μ' αυτόν που ξέρεις ότι γενικώς διαφωνείτε; Κούραση ...

Lili said...

Ουτε απο τα πολυπληθη φορουμ γλυτωνεις,...και συμφωνω για τις κλικες.
Διαφωνω για το ασπρο φοντο...θα το αλλαξω παλι(εγινε κατα λαθος)
Οσο για τους ηλιθιους...παιζονται.

Αν εχεις νευρα και δεν σε νοιαζει ποιος σε βλεπει με το παντελονι κατεβασμενο.
Ειναιο σαν το χεσιμο μερικες φορες.
Οχι πολυ αξιοπρεπες, αλλα ακρως ανακουφιστικο.:P

χελοου νικ, ολντ φρεντ(?)

Aureliano Buendia said...

Τα φόρα... είναι... ΠΟΛΥ εθιστικά...
Πίστευα ότι ήμουν κολλημένος μέχρι που γνώρισα χειρότερες περιπτώσεις. Υπάρχει κανείς γιατρός για ιντερνετοπαθείς;

Lili said...

ναι.
λεγεται σεξ
:P

My first book

My first book
A funny Homebirth