Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Tuesday, February 14, 2006

Παλιο μου κειμενο, σχετικο με το προηγουμενο

Η μιμηση των παιδιων



Παρατηρουσα τα παιδια προχτες στην παιδικη χαρα...Υπηρχε το κοριτσακι που ηθελε να βαλει τα παιδια στη σειρα και τα τραβολογαγε απο δω και εκει..
το αγορακι που εσπαγε τα μουτρα του με καθε βημα και εκλαιγε ολη την ωρα
το κοριτσακι που ελεγε 1000 ΜΗ και χωρις λογο σε ολους
το αγορακι που χτυπαγε-ασχημα τα αλλα παιδακια...

Εβγαλα το συμπερασμα οτι τοσο μικρα παιδια,σιγουρα φερονται οπως τους φερονται...
Κοιτταξα τους γονεις...

sure enough,
το αγορακι που χτυπαγε τα αλλa παιδια εφαγε μετα απο λιγο μια ξεγυρισμενη σφαλιαρα στο προσωπο απο την μανα του....αν και στην αρχη ανακουφιστηκαμε που αποφασισε να μαζεψει το βλασταρι της παθαμε λιγο σοκ με την βια...
Το κοριτσακι με τα μη, ειχε σιγονταρισμα απο τη γιαγια του...μη τρως ετσι,μη σταυρωνεις τα ποδια μη μη μη
το αγορακι που ετρωγε τουμπες ειχε μια μαμα που το ακολουθουσε σε καθε βημα με Ωχ ωχ ωΧ! προσεχε! Θα χτυπησεις! και αλλα που του τρωγαν την αυτοπεποιθηση...



Καταλαβαινουμε αραγε ποσο τα παιδια μας καθρεφτιζουν και μας μιμουνται?



Δεν θα ξεχασω ποτε οταν αλλαζα πανα βιαστικα μια μερα στην 2χρονη κορη μου η οποια την ειχε δει πειραχτηρι και επαιζε.
Εχασα την ψυχραιμια μου και τις εριξα μια ξυλια στο μπουτι.Αμεσως το μετανιωσα,και την κοιτταξα.
Κοιττοyσε γυρω γυρω στους τοιχους μεχρι που τα ματια της συναντησαν την αφισα του τουιτι και φωναξε με ψευτικο ενθουσιασμο και ματια υγρα"Α! ΜΑΜΑ! ΤΙΤΙ!!"

Την αγκαλιασα αμεσως και της ζητησα συγνωμη.
Το τι παραπονο και κλαμμα εβγαλε δεν λεγεται...


Η εμπειρια με αφησε σκεφτικη
Που εμαθε ενα 2χρονο παιδι να κρυβει τα συναισθηματα του?Ποσες φορες μπορει αυτο να γινει και να μην το καταλαβω?
Κα κυριως ΓΙΑΤΙ??


Το απο ποιον εμαθε να αντιμετωπιζει ετσι το προβλημα το ξερω...και τελικα καταληγω σε αυτο που ηθελα να πω,οτι οτι κιαν τους μαθουμε,οτι κιαν τους πουμε,απο μας θα μαθουν να αντιλαμβανονται τον κοσμο,και το πως να τον αντιμετωπιζουν...
Και αυτο καμια φορα μπορει να ειναι τραγικο γιατι εχουν την ταση να αναπαραγουν ακομα και τις νευρωσεις μας και τα κομπλεξ μας και τις φοβιες μας....

2 comments:

θοδωρής said...

Welcome back κούκλα, welcome back. Ξαναρουφάω αχόρταγα τα κείμενά σου που τρέχουν στα στενά ξερά κανάλια του μυαλού μας και τους ανοίγουν κάτι τρύπες να...

nouvelle lune said...

Ωραίο κείμενο και μακάρι και άλλες πολλές μα παρα πολλές μαμάδες και κυρίες να τα σκέφτονταν αυτά και να νοιάζονταν για τη ψυχολογία των παιδιών τους.Μακάρι...

Έχω ακούσει ιστορία με οικογένεια πολύ high class υποτίθεται, που ντύνει το παιδί της-κοριτσάκι- με τα ακριβότερα ρούχα της αγοράς και το στέλνει στο καλύτερο ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας, όπου το παιδί δεν τα πήγε καλά σε ένα τεστ νοημοσύνης που τους κάνουν πριν τα κάνουν δεκτά στο συγκεκριμένο σχολείο και η μάνα του του είπε μπροστά σε ολους - μιλάμε σε 6 χρονών παιδάκι - "αυτή ήταν η πρώτη σου αποτυχία στη ζωή".Αυτή η μάνα είναι η πιο ακατάλληλη από όλες.Πραγματικός οδοστρωτήρας.

My first book

My first book
A funny Homebirth