Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Sunday, February 19, 2006

Το τελος της κατινιας

Αποφασιζω με το παρον ποστ, να μιλησω επι παντως στο ιντερνετ και να βαλω ενα τελος.
Οταν πρωτο αγορασα υπολογιστη πριν 3 χρονια, ανακαλυψα τα φορουμς. Ημουν μονη ο αντρας μου ταξιδευε και λογω του μικρου παιδιου μας δεν μπορουσα να βγω να ξεσκασω.
Βρηκα ενα φορουμ στο οποιο ενεπτυξα φιλιες και οταν χωρισα λιγο καιρο μετα, εγειρα πανω τους ακουγα τις συμβουλες τους και ημουν παρα πολυ ανοιχτη.
Στα φορουμς ομως που εχουν να κανουν με "συνοικεσια" και γνωριμιες, αν ξεχωρισεις με ενα γραπτο η κανεις αστεια, η μαθευτει οτι "τρωγεσαι", υπαρχει προβλημα
Δεχτηκα επιθεση , πρωτα ανωνυμη μετα επωνυμη απο μια κοπελλα που θεωρουσα φιλη μου. Εγραψε οτι ημουν κοπρολαγνα, κτηνοβατης, σιχαμερη, και αλλα τραγελαφικα, Εγραψε οτι την επεσα στον αντρα καποιας και οτι της πασσαρα το παιδι μου στην καφετερια για να την εμποδιζω να ακουει, οτι της βρωμισα τον ιερο χωρο οπου πηγαινε και χαλαρωνε, οτι το επιπεδο μου ηταν κατωτερο των κατωτερων και αλλα.Η συγκεκριμενη ηταν και moderator,μαλλον δεν της αρεσε η ιδεα που πεταξα περι αλλαγης μοντ καθε εξαμηνο.
Πληγωθηκα γιατι την εμπιστευτηκα. .Εκανα 4 μηνες να συνελθω.Εκει ομως απεκτησα αμυνες και εμαθα το μαθημα μου. Μακρυα απο γαμιστρωνες.



Η επομενη επαφη μου ηταν αλλο φορουμ οπου ειμασταν εμεις και μεις, 10 ατομα ολο κιολο και βρηκα την διαξοδο να γραφω το τι μου συνεβαινε.
και εγραφα εγραφα για εναν ολοκληρο χειμωνα, την ανοιξη ανοιξε η ψυχη μου και θελησα να μεταπηδησω σε ενα αλλο , μεγαλυτερο φορουμ οπου παιζανε απιστευτες ατακε και δεν υπηρχε ουτε διαγραφη, ουτε μπαν.
Εγινα και μοντερειτορ.
Και ξαναπροτεινα να αλλαζουν οι μοντ καθε 6 μηνες, να εχουν ολοι την ευκαιρια να δουν οτι δεν ειναι αξιωμα.
Καποιοι μοντ φρικαρανε, και εκει επαιξε πολυ ρολο ποιον συμπαθεις, ποιον αντιπαθεις, ο εχθρος σου ειναι εχθρος μου αρα ειμαστε φιλοι και διαφορα τετοια που δεν τα καταλαβαινω.
Ακουσα οτι ειμαι πουτανα και χρεωνω 50 ευρω, οτι ο αν ο αντρας μου παρατησε το παιδι μας ηταν επειδη εγω ειμαι μια πουταναρα στην ψυχη.Κατηγορηθηκα οτι τα εχω με τον ταδε και τον ταδε..ουτε θυμαμαι πια.Παλι απο γυναικα. Απο γυναικα που ειχε αυτοπροσκαλεστει στο μερος που ετρωγα.Και απο εναν αντρα που μισουσε σε σημειο ψυχωσης εναν αλλον φορουμιστα, τον οποιο εγω ουτε αντιπαθουσα ουτε συμπαθουσα.
Δεν ιδρωσε το αυτακι μου, αμυνθηκα.
Και στο τελος it got to me.
αρχισα να ξεκατινιαζομαι και να βγαζω κακιες στα ατομα που μπαινανε μεσα μονο και μονο για να με βρισουν.
Εφυγα.Δεν μου εκανε πια κεφι να μπαινω.


Βρηκα τα μπλογκζ και βρηκα τον τροπο εκφρασης που ταιριαζει στην παρλαπιπα εγωκεντρικη φυση μου. Οπου εγω ειμαι το αλφα και το ωμεγα.Οταν ειδα οτι μπορουν να μπουνε και αλλοι απο τους 10 ανθρωπους που εγω επελεγα να δωσω διευθυνση, επαθα ενα ψιλοσοκ. Οταν καταλαβα οτι υπαρχουν τοσα μπλογκ και γινοτανε επικοινωνια,αλλαξα πλευση. Μου αρεσε να βρισκω παρεες.
Καταλαβα οτι στα φορουμς δεν πρεπει να γραφεις οπως τα μπλογκζ
Το να ξεχωριζεις και να μιλας επι προσωπικου ειναι ατοπο.
Αφοσιωθηκα εδω και υπηρχαν καποιες αντιδρασεις. Μετα πιο πολλες.
Τοτε δεν καταλαβαινα.
Υωρα καταλαβαινω.
Το μπλογκ δεν ιεναι φορουμ, αλλα πολλοι μπλογκερ εχουν αυτην την νοοτροπια.
Μια μεγαλη αυλη οπου ολοι γνωριζομαστε και ζουμε in interaction.
Καποια στιγμη εκοψα τα κομεντς με την ελπιδα να ξαναβρω το υφος που ειχα οταν δεν ηξερα οτι υπαρχουν τοσοι εκει εξω, αλλα δυστυχως η γνωση αυτη δεν καταφερε να με επαναφερει στην αρχικη ρομαντικη ιδεα.
Επανεφερα τα κομεντς.



Το τελευταιο διαστημα εχει γινει θεμα το γεγονος οτι βγαζω βιβλιο. Το οποιο ανεφερα μονο και μονο γιατι καποιο ατομο εκλεψε ενα κειμενο μου και το περασε για δικο του.
Μαλιστα το πηγε πιο μακρυα και ισχυριστικε οτι το εκλεψα εγω απο το κλικ-ενα αρθρο του οποιου διεκδικει την πατροτητα. Δεν εδωσα βαση διοτι υπαρχουν τροποι να αποδειχτει, -περα του στυλ γραψιματος, περα της κοινης λογικης.
Αρχισα να κουραζομαι ομως. Σε καθε μεσο που πηγαινα καποιος θα εκανε μια ενεργεια επιθετικη προς εμενα( και αλλους φυσικα).
Τελευταιο κρουσμα η Ροδια, μια μπλογκερ με την οποια ειχα ανταλλαξει 5 μαιλς.
Οταν την ειδα να ρωταει εναν απο αυτους που με λιβανιζουν απο το πρωι ως το βραδυ για το κατα ποσο ελεγα αληθεια, δεν μπορεσα να το εκλαβω παρα μονο γιαυτο που ηταν εχθρικη κινηση(passive μεν, to dexomai)
Λογω της δηλωσης της σε μαιλ οτι ειδε περι ΚΛΙΚ, η σκεψη μου ειχε το εξης συμπερασμα
Εφοσον το αρθρο αυτο δεν υπαρχει και το ξερω, εφοσον 2 ανθρωποι ισχυριζονται οτι το ειδανε, τοτε τα 2 αυτα ατομα ειναι ενα και το αυτο.
Κατοπιν παροτρυνσης καποιων μπλογκερ που δωσανε την εκδοχη οτι μαλλον εννοουσε οτι ειδε καποιο κομεντ που ελεγε για το αρθρο στο ΚΛΙΚ, σκεφτηκα στιγμιαια οτι μπορει και να μην ειναι αν και πολλα αλλα δειχνουν οτι θα μπορουσε.
Ομολογω οτι δεν ενιωσα ασχημα.
Ο καθενας μας πρεπει να προσεχει τι λεει και τι αναπαραγει και που χωνεται.Να παρει ευθυνη στο τι λεει.
Δεν με απασχολει αν ειναι η θεα η δεν ειναι.
Με απασχολει που εχω αφιερωσει ποστ και ποστς σ αυτο το θεμα γιατι στεναχωρεθηκα, και αντι να γραφω τα δικα μου...τα δικα μου ειναι τα των αλλονων.



Μιλησα στο τηλεφωνο με 2 ανθρωπους που γραφουν εδω μεσα.
Ρωτησα το ιδιο πραγμα- αν και τους ρωτησα να μου χρυσωσουν το χαπι αν ειναι να μου πουν ασχημα πραγματα.
Ειπα:
Περα του πιτσιρικου( που σατιριζει την πολιτικη και μπορει να δημιουργηθει ενταση)ειμαι ισως η μονη μπλογκερ που εχει δεχτει τοση επιθεση και απο τοσους πολλους.
Ο μαλακας πολλες φορες δεν ξερει οτι ειναι μαλακας.Δεν γινεται να εχω εγω δικιο και ολοι οι αλλοι αδικο, μηπως εγω ειμαι μαλακας?
δεν ειναι δυνατον να ειναι ολος ο κοσμος τρομπες...



Αυτα που ακουσα ηταν γνωστα και αγνωστα.
Ακουσα παλι οτι εχω πετυχημενο μπλογκ. Πουντο ρε παιδια το πετυχημενο?
Εγω γιατι δεν το βλεπω?Θα μου πεις σημασια εχει οτι οι απεξω ετσι το βλεπουν και γιαυτο ισως παιζει ζηλεια, οκ, αυτο μπορω να το ψιλο καταλαβω σαν κινητρο.
Ακουσα οτι στο ιντερνετ μαζευονται λογης λογης προβληματικα ατομα. Σ αυτο συμφωνω απολυτα, και γω συγκαταλλεγομαι σ αυτους.
Αν ειχα πχ γκομενο δεν θα ετρωγα την ωρα μου να γραφω και να ανλυω τετοιες μαλακιες καλη ωρα, θα ημουν εξω να πινω καφε η μεσα να βγαζω τα ματια μου.
Ακουσα και απο τις δυο πλευρες οτι χανω το δικιο μου χανοντας την ψυχραιμια μου.
Και το ξερω το βλεπω και το καταλαβαινω. Γινομαι κατι που δεν μου αρεσει.
Η λασπη βρισκει στοχο και αγριευω, αντι να συγκεντρωθω σε μενα.
Εκανα μια ανασκοπηση, τι εχω μαθει 2, χρονια στο ιντερνετ, ποιοι αγραφοι κανονες υπαρχουν, τι ειναι αυτο που κανει τον υπολοιπο κοσμο να γραφει, να απαντα κλπ
Τι ανθρωπους συνανταμε.
Ποιοι δημιουργουν και ποιοι ειναι παρασιτα.


και εβγαλα τα συμπερασματα μου και τις προσωπικες μου στατιστικες.
Υπαρχουν οι ανθρωποι με εσωτερικη ουσια και ανθρωποι χωρις.
Ειναι λυπηρο, δεν ξερω πως γινεται κατι τετοιο, και δεν με απασχολει στην τελικη διοτι οταν εχεις κενο, "ρουφας" σαν σκουπα οτι βρισκεται διπλα, στην καλυτερη.
Στην χειροτερη νιωθεις ασχημα μες το πετσι σου και μισεις οτι λαμπει εκει εξω/
Οτι σου χαλαει την εικονα που εχεις φτιαξει εσυ για τον εαυτο σου.δεν θα κανω περισσοτερη αναλυση.
Τα κοινα χαρακτηριστικα ειναι ζηλεια, κουτσομπολιο, απιστευτη επαρση και ναρκισισμος, ελλειψη κατανοησης, επιπολαιοτητα,....ασχολεισαι με το τι κανει ο αλλος, προφανως δεν εχεις αρκετα πραγματα μεσα σου να ασχοληθεις, σου τελειωνουν γρηγορα.

Εμαθα οτι στο ιντερνετ μπορουν να πουνε οτι θελουν για σενα. Απο το οτι εκλεψες, γαμησες, μεχρι και το οτι εχεις AIDS, οτι εισαι τραβελι, οτιδηποτε.

Ξερω ανθρωπο του οποιου βρηκανε τηλεφωνο του και πηρανε την μανα του και της ειπανε οτι ο γιος της πεθανε.




Απο αρρωστους να φανε και οι κοτες.Και βρισκουν δυναμη γιατι ολοι εμεις αντι να ασχοληθουμε με το δοκαρι στο ματι μας, ασχολιομαστε με τους αλλους και τις οδοντογλυφιδες που εχουν στα δικα τους





Ανεπτυξα αμυνες, αλλα με κουρασε ολο αυτο.
Δεν με νοιαζει το πως θα φανω, ακομα κιαν μπουνε ανθρωποι εδω να διαβασουν μετα το βιβλιο.
Ξεκατινιαστηκα.

μπορει να ειμαι και μαλακας.
ΚΑΙ?



Το σημαντικο για μενα ειναι να αρεσω εγω σε μενα. Και ενω δεν θα αρχισω να χτυπιεμαι για την αναμειξη μου στους καβγαδες, γιατι αυτη ειμαι, αυθορμητη, θα προσπαθησω να κρατησω υποψη μου ολα οσα εγραψα και να μην ξαναδωσω ποντους και ψωμι στον καθε ανωμαλο που δεν εχει τι να κανει.
Αποφασιζω να δοκιμασω να αλλαξω τον τροπο αντιμετωπισης.
Εμαθα απο τους εχθρους μου ποιες ειναι οι αδυναμιες μου, θα προσπαθησω τωρα να απεγκλωβιστω, και το δηλωνω δημοσια για να κρατηθω σε περιπτωση που μπω στον πειρασμο να απαντησω αν κατι με πληγωσει πολυ η με αγανακτησει με την αδικια του.

Δεν εχω σκοπο να καταπιεστω αν κατι μου καιει τα χειλη, να υποφερω σιωπηλα.
Εχω σκοπο να μην με αγγιζει οτι κι να γραφτει, και αν με ενοχλησει να το προσπερασω, δουλευοντας με τον εαυτο μου..
Κοβοντας την επικοινωνια με μοναδες που δεν προσφερουν τιποτα στην ζωη μου.

10 comments:

bakaliaros said...

Μάλλον ψεύδεσαι που λες ότι δεν σε νοιάζει πώς θα φανείς.

Σε νοιάζει και σε παρανοιάζει. Το κατάλαβα μέσα σε τρεις μέρες που διαβάζω το μόνιτορ και μόνον με την εικόνα σου ασχολείσαι. Aν δεν σε ενδιέφερε, θα αδιαφορούσες.

Καιρός να το καταλάβεις κι εσύ, αν το αποδεχτείς θα ηρεμήσεις και θα πάψεις να υποφέρεις από μανία ιντερνετοκαταδίωξης. Δεν αξίζει να βάζεις το διαδίκτυο τόσο πολύ μέσα στη ζωή σου.

Παρακάλεσα και τον Κωστόπουλο να βοηθήσει και απάντησε αμέσως:
http://bakaliaros.blogspot.com/2006/02/ta.html

macmanus said...

Ο Πιτσιρίκος καλή μου:
1) Δεν δέχεται καμμία επίθεση ΕΔΩ μέσα! Επί 9 μήνες καθημερινά, βλέπω ανθρώπους να συναγωνίζονται ΠΟΙΟΣ/Α θα τον πρωτογλΕΙψει!

2)Και δεν δέχεται ΚΑΜΜΙΑ επίθεση λόγω των ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ και ΣΑΤΥΡΙΚΩΝ σχολίων του, που τα περισσότερα είναι και πετυχημένα και ΔΕΝ ενοχλούν κανένα, πλήν ίσως κανενός γκόμενου της Στάη!

Αν δεχόταν επίθεση ΟΠΩΣ το εννοείς, θα δεχόταν επειδής είναι απίστευτη ΨΩΝΑΡΑ κι ουχί γι αυτά που γράφει!

Κι όπως γνωρίζεις καλύτερα από τον καθένα μας, η λέξις "ΨΩΝΑΡΑ" δεν ήταν μόνο δικής μου σύλληψης!

Μετά τιμής
ΜΙΒ
macmanus

(*)Ως προς το θέμα της λογοκλοπής έχεις την συμπαράστασή μου! Περιττό να το επαναλάβω...

άρχοντας Κώστας said...

Αγαπητή Λιλή,

το ιντερνετ είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας που όμως λόγω της ανωνυμίας μπορεί εύκολα να μεγενθύνει ότι κουσούρι έχει ο κάθε ταλαίπωρος.

Εσύ όμως επιμένεις να ανοίγεσαι, να είσαι άμεση και ειλικρινής. Αυτό που μου έμεινε από το ποστ σου είναι μια αίσθηση ειλικρίνιας και εμπιστοσύνης. Μια αμεσότητα. Και αυτό σπανίζει στο ίντερνετ. Και αυτό κομπλάρει πολλούς που δεν είναι ειλικρινείς ούτε με τον εαυτό τους. Και προφανώς αυτών την επίθεση δέχεσαι. Αυτών που φοβούνται ότι αν είναι αληθινοί και ειλικρινείς με τον εαυτό τους, δεν θα τους αρέσει αυτό που θα δουν και θα δείξουν παραέξω.

Ανέκαθεν ήταν πιο εύκολο να χτυπάς και λασπολογείς από το να αμύνεσαι. Νομίζω είναι κατόρθωμα που είσαι ακόμη εδώ. Να ξέρεις όμως ότι οι προβληματικοί κάνουν θόρυβο προκειμένου να ακουστούν. Υπάρχουν όμως και αυτοί που σε διαβάζουν και απλά τους αρέσεις. Αυτοί δεν έχουν ανάγκη να κάνουν αισθητή την παρουσία τους προκείμενου να μην παρέμβουν/ενοχλήσουν -με οποιαδήποτε interaction- αυτό που έχεις να πεις. Ίσως είναι λίγοι. Υπάρχουν όμως. Και θα ήθελα να το ξέρεις.

Όπως και να 'χει να σαι καλά κι ευτυχισμένη γιατί αυτό είναι το βασικό!

Κώστας

skata said...

Μήπως κάποιοι έχουν πάρει το ίντερνετ και τον εαυτό τους πολύ στα σοβαρά;

Τι μπλογκ και μπλογκόσφαιρες και φόρουμ και τσατ και μοντ και τ' αρχίδια μας κουνιούνται. Καινούργιες λέξεις για κλίκες, κολλητούς, κόμματα, συνδέσμους, εξουσία και παπάρια μάντολες.

Χαλάρωσε (ολόκληρη γυναίκα) και απόλαυσε την έκδοση του βιβλίου σου.

vasvoe said...

από χτες με τρώει αλλά δεν είπα τίποτα.

έγραψα ένα εντελώς αόριστο ποστ για να το βγάλω από μέσα μου.

ξαναμπήκα το πρωί, και είδα το ποστ του Πάπα. Το άφησα και πάλι, λέω, ο καθένας έχει το δικαίωμά του να παραφέρεται.

Ένιωσα άσχημα όμως σαν φίλη σου (έστω αυτό το διαδυκτιακό φρέντσιπ) που δεν σου έριξα ένα μέηλ να σε συνεφέρω. Γιατί αντίθετα με τα δικά σου πιστεύω, εγώ νομίζω ότι έχουμε υποχρέωση στους φίλους μας να τους ρίχνουμε και καμιά σφαλιάρα για να συνέλθουν όταν χρειάζεται (και μετά να τους χαιδεύουμε για παρηγοριά όταν χτυπάνε το κεφάλι τους στον τοίχο). Δεν έχω δικιολογία που δεν το έκανα, αλλά με ξένισες τόσο πολύ, που δεν ήθελα να σου πω τίποτα ούτε ιδιωτικώς, άσε που φοβήθηκα κιόλας τις συνέπειες, και αυτό είναι ακόμα χειρότερο, που προτίμησα την βολή μου δλδ.

έλεγα αντί να σου γράψω, να κάνω ένα ειρωνικό ποστ παροτρύνοντας την ροδιά να μας αποκαλύψει επιτέλους πως είναι η θεά του σεξ, και να μας δώσει και συμβουλές. γιατί δεν παρεξηγείται και της αρέσει η αμφιβολία και η σάτιρα.

αλλά δεν άντεξα και μπήκα να σου αφήσω σχόλιο, κι όπως το πάρεις. και διάβασα το καινούριο. κι εκεί με ξένισες ακόμα περισσότερο, γιατί κάνεις σαν πεισμωμένο κακομαθημένο, που αρνείται να παραδεχτεί τη μαλακία του.

το γεγονός ότι η ροδιά έγραψε ότι το είδε αντί το διάβασε σε ένα κόμμεντ δεν σημαίνει ότι σου δίνει το ελεύθερο να την βρίζεις. γελοία αφορμή. σαν να έψαχνες από κάπου να μυγιαστείς για να βγάλεις τα νεύρα σου.

προφανώς, δεν έχεις διαβάσει τη ροδιά για να δεις ότι πρόκειται για αξιόλογο άτομο. και αφού μέχρι τώρα ήσουν σίγουρη ότι η θεά πρέπει να είναι άντρας θα καταλάβαινες ότι η ροδιά δεν είναι η θεά. που δεν κόβω και το χέρι μου, γιατί είναι (η ροδιά) ζιζάνιο. και καλά κάνει, τέτοια ζιζάνια χρειαζόμαστε.

ουφ δεν ξέρω τί να πρωτοσχολιάσω. θα με κατηγορήσεις ότι ερμηνεύω. μόνο που εγώ δεν το θεωρώ κακό να ερμηνεύουμε.

το πώς τον εξέλαβα εγώ τον τζερτζελέ, βρίσκεται στο μπλογκ μου. εσύ που καταδείχνεις τις ανάρμοστες συμπεριφορές όλων των άλλων που σε αδικούν, εσύ είσαι αρμόδια να ζυγίσεις και την δικιά σου.

αν και απότι είδα, την δικιολόγησες κατευθείαν, γιατί η ροδιά πρέπει να πάρει την ευθύνη αυτών που γράφει.

το ότι εσύ έβγαλες νύχια και εκτόξευσες απειλές για μηνύσεις από το τίποτα, είναι άμυνα, και όχι κατινιά.

και κάτι άλλο, δλδ επειδή έχετε ανταλλάξει 5 μέηλ, σου χρωστάει αιώνια υποταγή; να ξέρω να ετοιμάζομαι για λιθοβολισμό...

όσο για το κείμενο, δεν υπήρχε λόγος καν να δώσεις τόση συνέχεια και να ωρύεσαι σαν να σου ισιώσανε την περμανάντ πια... δεν μπορεί να τεθεί θέμα αυθεντικότητας, αφού είναι πολύ χαρακτηριστικό δείγμα γραφής σου, κάτι που το αναγνωρίζει ο καθένας που μπαίνει στο μπλογκ σου έστω και λίγο.

Ειλικρινά συγχαρητήρια για το βιβλίο, εύχομαι τα καλύτερα.

Αυτά τα ολίγα.

Α, και εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία να πω στον Μακ και την Ροδιά ότι θέλω να με υιοθετήσουν πάραυτα.

Unique Fish said...

Συγχαρητήρια για το βιβλίο και εις ανώτερα!

Είμαι καινούργιος στα Ελληνικά blogs αλλά δεν με ξάφνιασε η περιγραφή αυτών που έζησες και ζεις. Αυτά που λες είναι γνωστά, όσοι είμαστε χρόνια στο δίκτυο τα έχουμε δει και ζήσει πάμπολλες φορές. Ειδικά όταν κάποιος χώρος θεωρείτε τσιφλίκι κάποιων. Και επειδή στο Ελλάντα στο ίντερνετ μπαίνουν λίγοι, κάθε γωνιά και τσιφλίκι.

Το τέλος της κατινιάς; Πράγματι; Η γνώμη μου όπως το διάβασα είναι ότι το ποστ σου δεν βοηθάει. Μερικά πράγματα είναι καλό να τα παίρνουμε χαλαρά και να τ' αφήνουμε να βρίσκουν μόνα τους το δρόμο τους. Είπα και εγώ την παπαριά μου τώρα.

Προς στιγμή σκέφτηκα να σβήσω το σχόλιο και να μην το στείλω απ' τον φόβο ότι θα μπλέξω στις ίντριγκες.
Feel free to ignore a newbie-blogger

Markos said...

Vasvoe " ...να ωρύεσαι σαν να σου ισιώσανε την περμανάντ πια...". Από τα πιο ωραία που έχω διάβάσει εδώ και πάρα πολύ καιρό ... χαχαχαχα

landlord45 said...

Τόσες λέξεις απλωμένες για να καταλήξεις-σε τελική ανάλυση-πως θα αδιαφορείς για τα σφυρίγματα επιδοκιμασίας αλλά και τα γιουχαίσματα τριγύρω σου.

Elementary Watson , αν μπεις στις λάσπες δε σημαίνει πως θα κυλιστείς και θα σ'αρέσει κιόλας..

Και -πολύ περισσότερο-δεν θα αρχίσεις να επικοινωνείς με "όινγκ-όινγκ"

Ρίξε λίγο τις στροφές :-)

J95 said...

Έριξα μια ματιά στα φόρουμ που αναφέρεις, και αν και δεν είναι ακριβώς όπως τα λες τα πράγματα (ας πούμε σε ό,τι αφορά τις ηρωικές αποχωρήσεις), οφείλω να αναγνωρίσω ότι ο τρόπος που σου φέρονται μερικοί εκεί πέρα είναι αισχρός.

Αυτό ίσως εξηγεί γιατί αντιδράς σαν στριμωγμένο ζώο με το παραμικρό, ξεπληρώνοντας αυτό που θεωρείς προσβολή (μια και μόνο τέτοιες έχεις συνηθίσει να δέχεσαι στα φόρουμ) με δεκαπλάσιες βρισιές και απειλές.

Anyway, δεν έχω λύση για την περίπτωσή σου. Θα περιοριστώ να μη σε τσιγκλάω άλλο αλλά κι εσύ κάποια στιγμή θα πρέπει να καταλάβεις ότι ο κόσμος δε χωρίζεται σε άτομα που είναι σαν εσένα και σε άτομα που είναι σαν τον πρώην σου.

AMANDA said...

m' aresei poy epestrepses
eyxomai polles stigmes eytyxias...

My first book

My first book
A funny Homebirth