και η αρρωστια συνεχιζεται (φαινεται οτι πηγαινα για χορευτρια;)

το all that jazz του fosse δεν μου εχει μεινει για να ειμαι ειλικρινης....αλλα στο δευτερο βαζω κατι που μοιαζει (αν και η μουθσικη ειναι μαπα)












Πολυ σοβαρη ερωτηση
εχω 30 βιντεο κασσετες με εκπομπες μου απο το jeronimo groovy.
πως θα γινει να της περασω στο utube?
τι προγραμμα θελει, πως , τι, ποιος;

Αρρωστια....(χορος) και απιστευτα αστειες σκηνες

Εκει που δυναμωνει και αρχιζει το πιο εντονο, κοβω φλεβες...


στο απο κατω θα τρελλαθειτε στο γελιο...οπως και παρακατω με τον Στηβ Μαρτιν και τον Μπιλ Μαρει.
















H γυναικα ειναι θεά

Ενα τραγουδι 5 εκτελεσεις

καντε ενα κοπο να ακουσετε λιγο απο ολα.
Η δικη μας εκδοχη ειναι μακρα η καλυτερη. Ναι? Ναι? Ναι!
(το καλο που σας θελω)



O Original τραγουδιστης με δανεικη τραγουδιστρια

Εχω αποψη...

Οχι ρε, δεν εχεις.
Για να εχεις ΑΠΟΨΗ πρεπει να εχεις γνωΣη.
Δεν μπορεις να εχεις αποψη για ενα μπαλετο αν δεν εισαι γνωστης. Δεν μπορεις να εχεις αποψη για ενα κρασι, αν δεν ξερεις απο οινοποιια. Μπορει να μην σου αρεσει. Ομως και ενα μωρο δυο χρονων ξερει αν του αρεσει το αυγο η οχι.Αυτο δεν σημαινει οτι εχει αποψη περι κοτας, και το αναπαραγωγικο συστημα της ουτε οτι μπορει να πει τι θα κανουμε στα ορνιθοτροφεια.
Η γνωμη, δεν ειναι αποψη.
Και το να λεμε σε καποιον κατι προσβλητικο, η κατι που θα τον πληγωσει, επειδη μπορουμε, ειναι αγενεια κομπλεξ και κακια, για να μην πω ψωνισμα. Δεν ειναι γνωμη.
Στην ελλαδα που τοσοι παθαινουν υστερια με το ποσο πλουσια ειναι η γλωσσα κλπ κλπ, πρωτη φορα βλεπω τοση κακη χρηση των εννοιων.
Αυτο που εκφραζω τωρα, ειναι γνωΜη.
Δεν εχει καποιο προσωπο συγκεκριμενο σε στοχο.
Και κανεις δεν μου τη ζητησε γι αυτο και την γραφω εδω.

Τη σκεψη αυτη την εχω καιρο τωρα βλεποντας τα παραθυρα στην τι.βι, τα σχολια, τον αξεστο τροπο με τον οποιο εκφραζονται οι πιο πολλοι....
Δεν μου αρεσουν οι δημοσιογραφοι, που πανε 2 χρονια σε μια σχολη και δεν μαθαινουν αυτες τις βασικες αρχες.
Και μαζι την πιο σημαντικη. Ο δημοσιογραφος παρατηρει, καταγραφει. ΟΥδετερα.Αντικειμενικα.
Δεν καθοδηγει, δεν ειρωνευεται, δεν πασχιζει για μια θεση στο φως.
Να γινοταν ηθοποιος, τραγουδιστης, ενα απο τα θυματα του, τελος παντων, (αν μπορουσε).


Κατα τα αλλα σας αρεσει αυτο?

Η ωρα του παιδιου

Εσεις μεγαλωνατε με την μαγια την μελισσα, τα χελωνονιτζακια.
Εμενα αυτος ηταν ο φιλος μου....ειχα να τον δω 33 χρονια, μουρ θαν δακρυα στα ματια.
Η ενηλικη βλεπει την χοντροκομμενη κουκλα αλλα το παιδακι μεσα μου ειχε τοση αγαπη που σκεπαζει τα παντα, το παιδακι μεσα μου εχει κανει καταληψη.





Αυτον θα τον παντρευομουν, του μιλουσα καθε βραδυ...εφτανε μονο να μεγαλωσω (το μοναδικο εμποδιο στα ματια μου)


By the way αυτος εγραψε το My way (που πηρε μετα ο σινατρα), με εναν αλλο, νομιζω με τον Πολ Ανκα. Τα ειχε ολα σαν πακετο, πως να μην ερωτευτω 5 χρονων σκατο? Ειχε χορογραφιες, ωραιες γυναικες και σκηνικα....το 1975.

Κιαλλος ερωτας...τρελλος.



και παμε στα πιο αγαπημενα μου χορευτικα

Το συγκεκριμενο χορευτικο βγαζει εναν θυμο, μια δυναμικη, ειναι ομορφο, νευρικο αλλα contained, νιωθεις οτι ειναι ετοιμο να εκραγει, σαν οργασμος.

(Μ αρεσει πολυ αυτη με την φουσκα.)

Σ αυτο το χορευτικο υπαρχει το ιδιο κρεσεντο, το ιδιο παθος.



Και για να γελασουμε....






Ειναι τοσο γελοιο και χοντροκομμενο που δεν μπορεσα να μην γελασω....

Ενταξει μωρο μου....

Ο αγγελος ειναι καλυτερος απο μενα στα παντα.
Ο αγγελος ειναι καλυτερος απο μενα στα παντα.
Ο αγγελος ειναι καλυτερος απο μενα στα παντα.























(It doesn't take much to keep him happy:P)

Μια ιστοριουλα

Πριν λιγες μερες, εψαχνα ενα προβαδικο στο ιντερνετ και βρηκα καποια τηλεφωνα. Σε ενα απο αυτο, μαθαινοντας οτικανουν ηχογραφησεις, επισημανα οτι τραγουδαω και κανω εκφωνησεις αν χρειαστουν μια νεα φωνη-ποτε δεν ξερεις.
Ο υπευθυνος ζητησε ντεμο, το εστειλα και με πηραν τηλεφωνο λιγη ωρα αργοτερα.
Ο υπευθυνος, ας τον πουμε Κο Πετρακη, ηθελε απο την αρχη τα πραγματα να ειναι his way.Οταν του ανεφερεα οτι την επομενη εχω ελευθερη ωρα, εκανε ενα σχολιο για μια αλλη τραγουδιστρια-ημι διασημοτητουλα-η οποια τους ταλαιπωρησε και και και.
Τον διεκοψα και του ειπα οτι δεν μπορω να χρεωθω τους λογους της αλλης κοπελλας, εγω εχω παιδι και δεν εχω την ευχερεια χρονου που πιθανον εκεινος -και εγω θα επιθυμουσαμε.
Εκανε πισω.
Του ανεφερα εναν τραγουδιστη που ειναι κατα την γνωμη μου πολυ καλος.(μη εξηγω ποιος τωρα, ντροπη)
Με ρωτησε μεταξυ αστειου και σοβαρου αν ειμαι καψουρα/το κανουμε.
Εμεινα μαλακας.
Τι ερωτηση ειναι αυτη;
Δεν απαντησα. Επεμενε.
"για να τον βρισκεις τοσο τελειο, κατι συμβαινει"
"Τον αγαπω πολυ" απαντησα αρκετα συγκρατημενα.
Ευτυχως, σταματησε εκει.

Πηρα τηλεφωνο τους διαφορους γνωστους μου. Στην ζωη μου εχω μαθει οτι οταν καποιος λεει πολλα, συνηθως οι δουλειες του ειναι ανυπαρκτες. Και οταν καποιος μου μιλαει για δοξα, το αυτι μου παραμενει κουφο. Το τυρακι αυτο , εμενα τουλαχιστον δεν με τραβαει ...πια. Η δοξα ειναι καλη αν μεταφραζεται σε χρημα. Να δουλευω για να με μαθουν 5 η 5000 αγνωστοι δεν μου λεει τιποτα.
Χρηματα. Φαγητο στο τραπεζι μου. Ρουχα για το παιδι μου, δωρακια, τετοια πραγματα με αγγιζουν.
Αυτα που ακουσα ηταν οτι ο τυπος ηταν φαφλατας, αναξιοπιστος και διαφορα αλλα, που με προιδεασαν λιγο και συμφωνουσαν με την εντυπωση που μου εδωσε.Απο την αλλη ο κοσμος καμια φορα ζηλευει και μια καη φημη μπορει να ειναι αδικη, οποτε ειπα να δωσω μια ευκαιρια.

Αντι για 4 που μπορουσα, μου εκλεισε για 2.30.
Εφερα τις δουλειες μου ετσι(επρεπε να παραδωσω την επομενη μια ταινια -υποτιτλους) να παω στην ωρα που ηθελε.Αποχαιρετησα τον αγγελο κοιμισμενο στο κρεβατι μου, του ειπα οτι μαλλον θα επεστρεφα σε καμια ωρα και πηγα. Στις 3 και τεταρτο γιατι κατι του ετυχε. Τουλαχιστον με ειδοποιησε.
Φτανοντας εκει μιλαω με τον ηχοληπτη, ο οποιος δεν ειχε ιδεα αν ο Κος Πετρακης θα ερχοταν.Ουτε οτι θα εκανα και μια εκφωνηση διαφημιστικου στα αγγλικα.
'Εσεις θα με πληρωσετε αν δεν ερθει;" ρωτησα
Τον πηρε τηλεφωνο.
"Αν πιστευεις οτι ηρθες σε καραγκιοζηδες/απατεωνες/δεν θυμαμαι τι ειχε πει εκει , τοτε ριξε μια μουτζα και φυγε, τι ειναι αυτα τα ποτε θα πληρωθω;"
Δεν με αφηνε να μιλησω.
"θα μιλησω εγω που ειμαι πιο μεγαλος."
Μου ρθε να βαλω τα γελια.
Τον αφησα να πει και στο τελος ειπα αυτο που ηθελα.
"Δεν θεωρω οτι ειναι μεμπτο να μαθω πως θα γινει η πληρωμη μου εφοσον ηρθα εδω για εργασια, οχι για να πιω καφε, ναι;"
Τελικα το διαφημιστικο, ηταν δειγμα. Ακουσα και το ποσο απειρη εκφωνητρια ημουν, και πως οι εμπειρες το λενε μια και εξω, και με την σωστη εμφαση, και καθησα κοντα 4 ωρες.
Γιατι επρεπε να ακουσω την προηγουμενη του δουλεια, ενος ποιητη/συγγραφεα μελοποιημενου, να ακουσω και τα κομματια του μιουζικαλ. Τωρα με ηθελε ΚΑΙ για την σκηνη.
Οπως μουχε πει στο τηλεφωνο στη σκηνη δινουν εμφαση στην εμφανιση, στο σι ντι στην φωνη.
Παλι καλα που για "9ρακι", οπως μου ειπε, του εκανα. Ειτε φωνητικα, ειτε οικονομικα, ποιος ξερει αφου δεν μιλησαμε καθολου για χρηματα. Μονο που δεν ερωτηθηκα αν θελω να παιξω η αν μπορω -λογω χρονου, να κανω προβες και να παιξω...αλλα το τι πιστευω εγω ειναι μαλλον περιττο.
Ακουγα μονο σε ποση ωρα τα ειπε η ταδε διασημοτατη τραγουδιστρια, ο ταδε τραγουδιστης κλπ. Το name dropping δεν σταματησε στιγμη.
Και η αντιστοιχη "μειωση" μου το ιδιο.
Ευτυχως δεν το επαιρνα στα σοβαρα.
Να μπεις να τραγουδησεις κατι μετα. Κοιταξα το κινητο μου επιδεικτικα.
"Η Λιλι κοιταει το κινητο της , δεν βλεπει οτι εχει πεσει σε χρυσορυχειο"
Η αληθεια ειναι οτι δεν το εβλεπα.
Ναι, ειδα το σι ντι με τα ονοματα, οκ. Πολλα ονοματα, διασημα, αλλα φανταζομαι οι ανθρωποι πληρωθηκαν για να τραγουδησουν , ειναι η δουλεια τους.
Ολα ωραια αυτα με την ποιοτητα, αλλα το θεμα ειναι οτι ημουν εκει 4 ωρες και ενιωθα οτι δε σεβαστηκε ο χρονος μου.
Οτι επρεπε να διεκδικησω τα δικαιωματα στο να μου φερεται ο αλλος με ενα στοιχειωδη σεβασμο, και να μην μου λεει ποσο χαλια ειμαι η ποσο καλη ειμαι, παρα μονο να με προσλαβει ή να μη με προσλαβει.
Δεν με ενδιεφερε η γνωμη του, μην παρεξηγηθω.
Ομως αν ενας ανθρωπος ειναι υπευθυνος για την διαβιωση σου επειδη σε πληρωνει, αποκτα δυναμη επανω σου.
Σκηνες απο την εποχη που επαιζα σε ενα θεατρακι περασαν απο το μυαλο μου.
Το ποσο ψωναρες ηταν, "θριαμβος Θριαμβος" οταν αναφερονταν σε παρασταση μπροστα σε 6χρονα που παιζαν με Μπαρμπι στις πρωτες σειρες.
Το ποσο στα σοβαρα επαιρναν τον εαυτο τους και ποσο ευκολα μειωναν τους συνεργατες τους, ποσο ασχημα φερονταν, και το ποσο ασχημα ειχα περασει.
Θα μπορουσα να συνεργαστω με εναν ανθρωπο που ναι μεν ηταν χαμογελαστος, και ειχε επιπεδο, αλλα αυτο το επιπεδο το πεταγε συνεχεια μπροστα, βαζοντας σε συνεχεια σε μια διαδικασια ειτε να του μοιαζεις (οτι και να πιστευε ο ιδιος στο μυαλο του), ειτε να ανταπεξελθεις στην εικονα που θελει, μην παιρνοντας υποψη, οτι υπαρχει και μια ετοιμη πλεον φτιαγμενη προσωπικοτητα μπροστα του, και οτι για καλο αποτελεσμα, παιρνεις την πρωτη υλη που εχεις και την"φτιαχνεις" με σεβασμο ομως. Δεν παιρνεις ενα ρουμπινι και το κοβεις ντε και καλα σαν ζαφειρι, δεν γινεται να μην παιρνεις υποψη σου καποια πραγματα.
Μου εβαλε μπροστα μου 150 αρθρα. Για την προηγουμενη δουλεια του.
Μετα μου εδειξε ενα αρθρο σε μαι εφημεριδα, νομιζω φρι πρες. Δικια τους οπως ειπε.
"και γω γραφω"του ειπα.
"να σε βοηθησουμε τοτε"
"δεν θελω βοηθεια, ειπα χαμογελοντας, συνεργασια, αν σας κανει."
"με το σπαθι στο χερι εισαι, "δεν θελω βοηθεια"
"Ισως γιατι αυτοματως με βαλατε στην θεση αυτης που εχει αναγκη."
"δεν θα μου πεις πως μιλαω, εχω παρει δεν-θυμαμαι-και-γω-τι-πτυχειο-ειπε στο communications, αρα εσυ δεν εκφραστηκες σωστα."
Οκ, πιθανον, πασο.
Χαμογελασα, θα ηταν δυσκολο απογευμα.
"Και τι γραφεις;"
"Σχεσικα κυριως"
"τι θα πει αυτο; σχεσικα; σχεσικα;"
Γελουσε
Χαμογελασα.
"Ετσι το λενε στα περιοδικα που δουλευα. Για σχεσεις."
"Πρεπει αν μην ηταν και τιποτα καλα περιοδικα."
Ωπ, νατο παλι, αν δεν το πεταγε δεν θα αντεχε.
Πιθανονα να μην ειναιωσοβαρα περιοδικα και να μην εχουν ποιοτητα κλπ κλπ.
Εχει σημασια; Ο τροπος του με ενοχλουσε, δεν ειχε την ποιοτητα που ΕΓΩ αναζητω στους ανθρωπους.
Δεν απαντησα, για αλλη μια φορα.

Πηρα το σι ντι, το εβαλα στο λαπτοπ γιατι ηταν audio, αν και ειχα ζητησει αν ειναι mp3, και το σαβατοκυριακο περασε με υποτιτλους, αρθρα με deadline, προβα και αναζητηση πληκτρα, αφου ειχα στειλει ενα μνμα να μου τα στειλουν σε mp3.

Σημερα-πριν λιγο συγκεκριμνα, με πηρε τηλεφωνο ο Κος Πετρακης. Αφου παραξενευτηκ επου εκανα την νυχτα μερα, και μου ειπε ποοοοοσο παιδευτηκαν με την εκφωνηση μου 6 ωρες κοψε ραψε (σιγα μην φαγανε ολη μερα),με ρωτησε τι εκανα με τα τραγουδια. Του ειπα οτι περιμενα να μου τα στειλουν σε mp3.Εκει ακουσα με περιφρονηση στην φωνη του, οτι θα χασουν το συναισθημα τους αν τα ακουσω στο σουπερμαρκετ ψωνιζοντας τοματες και οτι οχι, θα τα ακουσω ντε και καλα ετσι.
"ο ερμηνευτης ειναι νερο που βαζει στο μπουκαλι ο σκηνοθετης, θα με ακους σε ολα ακομα και στον τροπο που θα δουλευεις, οχι δεν θα τα απρεις σε mp3"
Δεν με αφηνε να μιλησω, παλι.
Ημουν και απο τον υπνο, αρχισα να ενοχλουμαι.

Παλι θα απολογηθω;
"Δεν μπορω να μεινω καρφωμενη στο λαπτοπ, τα θελω για να τα μαθω, να τα βαλω στ' αυτια μου."
"Δεν εχεις οπως ολοι μας cd player;"εκπ[ληξη, ελαφρα ειρωνεια και δυσπιστια
'Οχι, δεν εχω"
υπαρχουν και πτωχοι, μπαναλ ανθρωποι.:P
"Πιστευα οτι θα τα ειχεw ετοιμα μεσα στο σαβατοκκυριακο. Η Ταδε τα εβγαλε σε 2 ωρες."
Χεστηκα για την ταδε, και αν τα θες σε 2 ωρες, μαλλον ειναι επειδη time is money.Wait. Money. Η μαγικη λεξη.Που θα με κανει να επενδυσω και την ψυχη μου ακομα και στο "μια ωραια πεταλουδα".
Δεν ειπα τιποτα. Που να προλαβω;
Να του υπενθυμισω οτι εχω παιδι; Ζωη;
Ετσι θα ειναι η συνεργασια μαζι του;

"Ο τραγουδιστης που μου ειπες;"
"Μου ειπε, δες εσυ και ερχομαι"
O ρολος μου -αυτος που εχω διαλεξει-ειναι "ασπιδα" στις κακοτοπιες, δεν θα πηγαινα η εστελνα ποτε καπου τον Αγγελο αν εχω αμφιβολιες.
"Τι θα πει, δες εσυ, επρεπε να θελει να ερθει, να ενδιαφερθει. Δεν μου κανει."
Κσπου επ[ρπε να ξεσπασει ακι να βγαλει το αφεντιλικι του αφου θα μου στελναν τελικα τα mp3.
Ελεγε ελεγε ελεγε...δεν μ ενοιαζε γιατι του εχω μιλησει για 2 τραγουδιστες οποτε τα "φτιαχνω" αν χρειαστει, αλλα ο τροπος που μιλουσε αρχισε να με τσιτωνει.
Για μενα, πες οτι θες, αλλα για καποιον που αγαπαω....
"Εσυ μου κανεις, εχεις καλη φωνη.εισαι χαμογελαστη..."

Κλεισαμε το τηλεφωνο.
Δεν θελω να δουλεψω μαζι του. Νιωθω οτι στο τελος δεν θα μπορω να χαμογελασω, δεν ειμαι ο ανθρωπος που απο το ενα αυτι μπαινει και παο το αλλο βγαινει και αη αυτοπεποιθηση μου δεν ειναι τοσο μεγαλη για να αντεξω συνεχομενη κριτικη, ασχετα αν ειναι το συστηματακι του για να ανεβαινει και το βλεπω.
Δεν βλεπω λεφτα ακομα οποτε δεν νιωθω οτι χανω τιποτα.
Ομως απο την αλλη, ασχετως με τον φαφλατισμο και την αγενεια και το ψωνιο, ο ανθρωπος ειναι συνθετης, τραγουδιστης, εχει καποιες γνωριμιες και μου ανοιγεται μια πορτα που μπορει να οδηγησει στο τιποτα... η σε ολα οσα λεει.
Δεν ξερω τι να κανω, νιωθω οτι αν εμπλακω θα χασω την ψυχη μου.
Γιατι απο αυτην νιωθω οτι θρεφεται.

Γνωμες;

Βιντεακια

δεν ξερω αν το εχω ξαναβαλει...
μερικες παρατηρησεις


ακουγοντας τον πρωτο, σιριουσλι, δεν θα καψουρευοσασταν;
(εγω ναι)
Οι φωνες που ακουγονται ειναι του Νικου και της Ηλεκτρας δεν βρισκω τωρα λινκς.
Το βιντεο δεν θα μεινει για πολυ, οποτε οτι δειτε δειτε.




TO KARAOKE party tou FREE (οταν ακομα δουλευα εκει)

αρτ ατακς

αληθινος μου πινακας που εφτιαξα με λαδι πριν κατι χρονια....



και ο ιδιος πειραγμενος με την πλακετα.


η μαυρη σε πιο φωτεινη εκδοση....




και τα δυο τελευταια.....το διασκεδαζω, μου φαινεται;

H καταρα της διαφορετικοτητας...

Σαν ανθρωποι δεν ειμαστε τοσο περιπλοκοι. Ψαχνουμε ομοιους μας. Και τον διαφορετικο τον διωχνουμε, η τον χλευαζουμε, η τον προσπεραμε η τον θαυμαζουμε, αναλογα που τον κατατασσουμε, πανω μας ή κατω μας. Σκεψου λιγο.

Ο νεος περιφορνει τον γερο. Τι ξερεις εσυ; Δεν με καταλαβαινεις.
Η ακομα, ελα μωρε το λειψανο θα υπολογισουμε τωρα;
Στον αντιποδα ο γερος δεν θα υπολογισει το νιανιαρο που βγηκε απο το αυγο και θα θελησει αν του δωσει καμια αναποδη αν "βγαλει γλωσσα".
Και το γερος μπορει να ειναι στην προκειμενη περιπτωση 40 χρονων οπως και 80, και το νεος μπορει αν ειναι 25 αλλα και 14.
Αλλα παραδειγματα; Οι χοντροι που χλευαζονται, δεν βρισκουν ευκολα δουλεια, δεν ειναι γαμησιμοι.Οι πολυ ομορφες. Ξεχωριζουν.
Οι λεσβιες. Γενικα, οποιος ειναι διαφορετικος, τραβαει πανω του τα βλεμματα. Τον κοιττανε. Τον περιεργαζονται. Προσπαθουν να τον καταταξουν και συνηθως ανεπιτυχως γιατι κατι το διαφορετικο ειναι εξω απο αυτα που ξερεις. Α
υτο και αν ειναι παλαβο.
Ολα σε ενα σακι.

Οι σκεψεις αυτες μου ηρθαν σκεφτομενη αν πεθαινα τι θα εγραφαν οι φιλοι και γνωστοι και φανταστηκα τα αμηχανα βλεμματα. Μ αγαπανε, με δεχονται, αλλα ολοι σχεδον δεν θα ξερανε ΤΙ ακριβως να γραψουν.
"Εισαι τρελλη"
'Ειναι τρελλη"
'Ε, τωρα, ξερεις οτι εισαι ιδιαιτερη"
"Εισαι εκκεντρικη"
"Εισαι παραξενη"
'Εισαι διαφορετικη"
Και μετα ακολουθει η αιτιολογια. Εζησες εξω. Η μαμα σου μ αυτα που ξερει ...
Εχεις αλλη νοοτροπια.
Εισαι χαρισματικη
Εισαι βλαμμενη.
Αναλογα με το ποιος μιλαγε ακουγα και το αναλογο γιατι.
Εγω ομως δεν ενιωσα ποτε πραγματικα την αναγκη να απολογηθω.
Ειμαι αυτη.

Ειμαι ιδιαιτερη γιατι γεννησα σπιτι. Το τοσο τρομερο μου "επιτευγμα" που εγινε περισσοτερο για το καλο του παιδιου μου και το αναφερω σαν παραδειγμα οτι αφου το εκανα εγω που φοβαμαι, ειναι αποδειξη οτι η γεννα δεν ποναει και μπορει να γινει φυσιολογικα...αλλα ξεχναω οτι εγω στα ματια των αλλων ειμαι κατι αλλο, απο αλλο πλανητη, οποτε οτι και να κανω δεν εχει την ιδια βαρυτητα.
Μιλαω τρεις γλωσσες, εγραψα βιβλια, ζωγραφιζω τραγουδαω..νααα ο θαυμασμος,
Βριζω , εχω ξεκαθαρες ιδιες για το τι ειναι ευγενεια και τι θελω, μαχομαι, φωναζω, ναααα πως πεφτω στα ματια... (σου?)

Οι περισσοτερες γυναικες ειναι προκομμενες, νοικοκυρες, και κρατανε το σπιτι τους καθαρο. Εγω εχω ενα αχουρι.
Εχω να σφουγγαρισω ουτε και γω ξερω ποσο. Διαφερω. (Ισως μονο και μονο γιατι το λεω)
Δεν θελω φαρμακα και γιατρους, ζω αντισυμβατικα, εζησα ουτε και γω ξερω σε ποσες χωρες....ολα αυτα....και πολλα...συνθετουν μια ζωη που δεν ηταν σπιτι σχολειο για 18 χρονια στην ιδια γειτονια.
Μια μανα μισοτρελλη (η απιστευτα εγωιστρια δεν ξερω ακομα) και απιστευτα μορφωμενη καθορισανε την παιδικη μου ηλικια, οπως και η παθιασμενη σχεση της με εναν πατερα αδιαφορο, αδικο, κοντοφθαλμο και μερικες φορες βιαιο.Σημερα αλλαξε, η ηλικια μαλακωνει τα θηρια φανταζομαι.

Συνθεσεις που συνθετουν διαφορετικη μουσικη.κομματια παζλ που φτιαχνουν διαφορετικη εικονα.
Χορτοφαγος μεχρι τα εφτα, ετρωγα ωμη καρδια προβατου στα 15 και τα ειχα με 35 αρη, αλλα ημουν παρθενα. Στα 16 εφυγα απο το σπιτι και εχασα την παρθενια μου απο εναν γκομενο που σημερα στο ακουσμα του ονοματος μου βγαζει μπιμπικια-ενας θεος ξερει γιατι, με ειχε τρελλανει στο κερατο και στις μπουφλες-το αντιστροφο θα ηταν πιο λογικο.
Θα μπορουσα να απαριθμησω ενα καρο πραγματα ακομα, αλλα το θεμα δεν ειναι τι εκανα εγω και ποσο ξεχωριζω , αν ξεχωριζω, και γιατι , αλλα για το παραδειγμα, του τι θα μπορουσε ο καθενας μας να ζησει αν δεν αναγκαζοταν να ζει συμβατικα. Σχολειο, σπιτι σπουδες γαμος παιδια.
Να μαθαινει στο σπιτι αντι στο σχολειο, να ταξιδευει, να μαθαινει αλλα εθιμα, οχι να κανει τουρισμο. Παιδια να μεγαλωνουν σε ενα ιστιοφορο οπως εκανε η France guillain,κανωντας 4 φορες τον γυρο του κοσμου, μαθαινοντας στα παιδια της να χορευουν στο πενθος (εκκρινεται μια ορμονη ετσι).
Τα παιδια να μεγαλωνουν απο μια ολοκληρη κοινοτητα, ξερω γω; Απειρες δυνατοτητες που θα επετρεπαν στον καθενα απο μας να ειναι η μουσικη που θελει και οχι αυτη που επιβαλλεται.
Γιατι τα γραφω ολα αυτα; Ισως γιατι κουραστηκα να ειμαι η παρατονη νοτα. Αυτη που δεν κολλαει πουθενα, ουτε με τους υγιεινιστες, ουτε με τους γονεις ουτε με τους νεους ουτε με τους γερους, ουτε με τους μαχητες-κουραστηκα, ουτε με τους αδυναμους, ουτε με τους μορφωμενους ουτε με τους αγγραματους.
Υπηρξα τροπαιο για πολυ καιρο και για πολλους και δεν το ηξερα.
Τροπαιο στους αντρες γιατι ημουν ομορφη και διαφορετικη...τροπαιο οι αντρες μου σε καποιες γυναικες. Θαυμασμος και πλησιασμα απο μυθομανεις που κλεβανε κομματια της ζωης μου για να τα αναπαραγουν, συγκαταβατικοτητα απο αλλους που ζουνε με το μετρο στο χερι. Ποσα;
Ποσα λεφτα εχεις;
Ποσα χρονια σπουδασες;
Ποσους γκομενους ειχες;
Ποσο μετρας;

Μικρη μου αρεσε που ξεχωριζα απο το κοπαδι, που επαιρνα την προσοχη, με τον εναν η τον αλλον τροπο. Τωρα με κουρασε. Δεν μπορω να αλλαξω αυτη που ειμαι και ουτε θα το ηθελα, δεν νιωθω οτι ειναι κακο αυτο που ειμαι. Δεν μπορω ουτε σε θεματα δουλειας να δωσω ταυτοτητα, να με καταταξω καπου, νιωθω αμηχανια, θελω να πεταξω μια μπουρδα να τελειωνω.
Με κουρασε η αντιδραση στην διαφορετικοτητα μου και οι συνεπειες.
Η συνεχης αμυνα πριν καταλαβω αν εχω να κανω με θετικο ανθρωπο προς εμενα η αρνητικο (οταν με ενδιαφερει-πχ, δασκαλα του παιδιου μου) Η συνεχης αναθεωρηση μου για να προσαρμοστω σε μια κοινωνια που δεν καταλαβαινω.

"Εχω αποψη , να μην την πω?" λενε ολοι.
Δεν το καταλαβαινω. Ειναι τοσο αναγκη να εχεις αποψη για ολα, για να νιωσεις οτι υπαρχεις και σε υπολογιζουν;
"Κρινω αρα υπαρχω"


"Δεν μου μοιαζεις και σε σταυρωνω".









Εγω ειμαι δεσμια η οι αλλοι στην δική τους φυλακη;

Cassie

Μεγαλωσες και περασες δυσκολες στιγμες και μαζι μου, αλλα και με την μανα μου. Σου φωναζα που δενμε αφηνες να κοιμηθω μικρο, αλλα σε πηρα μαζι μου παντου και μεχρι kai φοιτητρια πληρωνα να σου κανει παρεα τα βραδια να μην γαυγιζεις οταν δουλευα.
Σου εμαθα να γαυγιζεις κατ εντολη, να φερνεις τα τσιγαρα μου, ειδες γκομενους και γκομενους, σε μερικους μαλιστα τριφτηκες,..
Ειδες να φερνω 4 γατια και εναν σκυλο, με ειδες να σε σπρωχνω γιατι ειχες λασπωμενα ποδια και σε περιορισανε οταν υπηρχαν χηνες. Ειδες την μικρη να γεννιεται και εκει αγαπηθηκατε τρελλα.
Μεγαλωσες ενα περιστερι που σε πηρε για μαμα του και σε ακολουθουσε παντου με τα ποδια, και τελος, τον τελευταιο χρονο της ζωης σου, ο αλλος εξοριστος, ο Μπουντα σου εκανε παρεα και σε επαιζε, αλλα για λιγο, γιατι ησουν πια μεγαλη.
Με εκανες ρεζιλι οταν προτιμησες να φας μαρουλι απο φιλετο αλλα με εκανες περηφανη που δεν ετρωγες αν δε σου ελεγα εγω το οκ.
Σε εχω δει να βγαζεις δοντι να δαγκωσεις μονο σε μια περιπτωση, οταν σου διναμε ωμο κοκκαλο και ξεκαρδιζομουν να σε βλεπω να αγριευεις ακομα και στις μυγες που το πλησιαζανε, βλαμμενο.
Φυλακας και καλα.
Οταν σε κουρευα ησουν σαν πουλι και ντρεποσουν, κρυβοσουν.
Οταν σε πατουσα κατα λαθος με εγλυφες για να σταματησω να σου ζηταω συγγνωμη.

Ομως μια εικονα θα μου μεινει, την πρωτη φορα που σε ειδα στο σπιτι που γεννηθηκες, οταν πηγα να σε δω...ξαπλωσα, ανοιξε η πορτα του μπανιου και βλεποντας με με πλησιασες φοβισμενα με την ουρα σου να πεταει περα δωθε το πιπι που εκανες απο την χαρα σου μολις σου μιλησα γλυκα.
Δεν θελω να σκεφτομαι τι θα μπορουσα να ειχα κανει, το οτι αν σε ειχα εδω θα πεθαινες στην αγκαλια μου εστω, και οχι μονο σου στην γωνια του δωματιου...μου λενε οτι μυριζες.
Δεν ξερω αν θα ειχες αλλο τελος αν σε ειχα.
Συγχωρεσε με αγαπη μου, που δεν σου εδειξα οτι σ αγαπαω, που δεν ημουν κοντα σου.
I failed you.
How can you have died?
You cant die.

CASSANDRA
July 1995-28 january 2008

Ο .Τραγελαφικος . Επιλογος.

Πεφτω για υπνο στις 7, εννιαμιση χτυπαει το κουδουνι. Ζαλισμενη ρωταω "ποιος?"
Ο Οτε.
Κυριακατικα?
Χωρις να με ειδοποιησουν?
Στις 9 το πρωι?

Δε γαμιεται, ευτυχως ειχα καθαρισει καπως το σπιτι.
Εφταιγαν τα καλωδια.
Πρεπει να φερω ηλεκτρολογο.
Αλλα επειδη ειναι καλος ανθρωπος ειπε να μου τα σουλουπωσει.
Αλλα ποκλειεται αν ειχα ιντερνετ τοσες μερες.
Μην επιμενω, ξερει αυτος.
Επισης, κακως καθεται να μου τα φτιαξει.
Δεν ημουν προγραμματισμενη, απλα ετυχε να ειναι εδω κοντα γιατι εχει γυρω στις 9 βλαβες σημερα, και ειπε να τσεκαρει τι ειναι, αλλα τωρα τρωει πολυτιμο χρονο.
Δεν ειναι στις δουλεις του να αναπληρωσει το κουτακι κι ας πληρωνω εξτρα το κατιτις για την αναπληρωση συσκευης.
Μονο αν δεν ειναι ασυρματη.
Και αν εχει φαξ δεν πιανεται.
Και που θα βρω εγω συσκευη με καντραν κυκλικο για να υπαγεται σ αυτα που αναπληρωνονται ε;

τα 200 ευρω ομως θα τα τσιμπησετε την Δευτερα. Οχι εσεις ειδικα,
Αλλα θα συνεισφερω και γω στον μισθο σας, οπως και των συναδελφων σας.


Φευγοντας μου ειπε αλλη φορα να εχω ονομα στο κουδουνι γιατι αλλιως θα εφευγε.
Ε, βεβαια, το να με παρει στο τηλεφωνο θα ηταν αδιανοητο.



Με λυπηθηκε ο θεος.
Αν και τωρα δεν με πιανει υπνος και η μικρη θα ρθει σε λιγες ωρες.

Τουλαχιστον, εχω τηλεφωνο.
αληλουγια.

Οποιος καταλαβει ,καταλαβε

Συνηθως οταν με τσατιζει, το κλεινω. Δυο λεπτα μετα του ριχνω καντηλια σε κατεβατα μεσα απο το σκαιπ-για εκτονωση πιο πολυ.
Χτες, εσκασα στα γελια.
Η επικοινωνια μας στο skype "διακοπτεται", μετα που του βαζω τις φωνες γιατι δεν με αφηνε να δουλεψω.

loipon grafw ena olokliro katevato opws esy gia na nomizeis oti sou lew kati poly sovaro pou afora sti sxesh mas kai synithos mou to grafeis ligi wra afou tsakwthoume. giafto kai sougrafw twra kiegw ena katevato gia na se agxwsw molis to deis. vevaia mexri twra tha exeis katalavei oti grafw malakies mono kai mono gia na fanei megalo kai "sovaro" to keimeno. na to kanw ligo pio megalo akoma? elpizw na einai arketa megalo.


(βλαμμενο)

Θα τα παρεις στον ταφο σου;

Χτυπαει το τηλεφωνο
"Το σκυλι ειναι μαλλον στα τελευταια του, εχεις εναν φτηνο γιατρο;"
Ξεροκαταπινω.
Για να θελει η μανα μου να τοπαει σε γιατρο τα πραγματα ειναι σοβαρα.
"θα πας σ αυτην , δεν την ξερω, αλαλ οι αλλοι ειναι αστα αν πανε."
"ποσο θα μας παρει; 15 ευρω;"
"δεν ξερω" δεν θελω να της πω οτι ειναι παραπανω, μπορει να μην το παει και ξερω οτι περιμενει απο μενα να της τα δωσω αλλα δεν εχω...και βαρεθηκα να πληρωνω. Να πληρωνω για το φορεμα της στα βφτισια του παιδιου, και να λαμβανω ενα πλαστικο τραπεζι βεραντας σαν δωρο γαμου. Βαρεθηκα την τσιγγουνια της.

μετα απο κεινο το τηλεφωνο η γραμμη μου κοπηκε, 2 μερες τωρα τεχνικο δεν βλεπω. Εγκωλβισμενη, χωρις μοναδες στο κινητο.
Ερχεται ο πατερας μου με την μικρη, τον παρακαλω να μου παρει μια καρτα και χαρτι υγειας.
"δεν εχω λεφτα..."
τον προλαβαινω "οριστε παρε"
και προσθετω
"σ'ευχαριστω"
Κλεινω γρηγορα την πορτα γιατι δεν αντεχω να ακουω μουρμουρες
"και γω ποτε θα παω σπιτι μου; να τρεχω μεχρι το Ντια? Τι τα κανεις τοσ χαρτια?'
Ω ποσο μισω να πρεπει αν δινω εξηγησεις για τα παντα στην ζωη μου...
"Παρε σοφτεξ θα κρατησουν περισσοτερο, ειμαστε συναχωμενες."
Θελω πολυ να του πω
"γαμιεμαι και σκουπιζομαι" αλλα κρατιεμαι
Θα πεταχτει ως απεναντι μην ειμαι γαιδουρα.

Τα φερνει.
"Ξερεις ποσο ειχαν αυτα; δεκα ευρω"
δενμιλαω
"δεν σου ξαναπαιρνω."
"με τα δικα μου λεφτα θα κανεις κουμαντο ρε μπαμπα?"
καταπινω γρηγορα αυτο που ειπα. αφου ξερω οτι ειναι θεμα εξουσιας.

Πριν καιρο εμαθε οτι ειχα βγαλει πιστωτικη και αρχισε να ουρλιαζει στ αυτια μου οτι δεν κοπιασε αυτος να χτισει ενα σπιτι για να του το φαει η τραπεζα μεσω εμου και οτι θα παει να με αποκληρωσει.
Το πως ζω, τι τρωμε, το γεγονος οτι δεν εχω κανεναν να κραταει την μικρη το καλοκαιρι για να δουλεψω ειναι δικο μου προβλημα...το τι κανω με τα λεφτα μου ειναι δικο του...λες και εχουμε ανοιξει μαζι σπιτι.


Παιρνω τηλεφωνο την μητερα μουκαι την παρακαλω να με παρει στο κινητο. Περιεργως το κανει...με τις καρτες τους ειναι πολυ προσεκτικοι, οταν παιρνω εγω, τοτε τους πιανει η φλυαρια.
"πηγες το σκυλι μαμα?"
"ναι ειναι στα τελευταια του, αυτος ηθελε να κανουμε εξετασεις χωρις καν να το κοιταξει το σκυλι, να βγαελει λεφτα..."
"αυτος; σε γυναικα σε εστειλα"
"α πηγαμε σαυτον διπλα στο βιολογικο μαγαζι"
"στον μεγαλυτερο αγυρτη πηγες ρε μαμα, γιατι? Αφου με πηρες να με ρωτησεις γιατι τελικα εκανες του κεφαλιου σου;"
Οντως ο συγκεκριμενος κτηνιατρος ειναι γτπ, ολο προσπαθει να χρεωσει.
"ασε με ο πατερας σου φωναζε κιολας γιατι δωσαμε 30 ευρω"
Παλι ο μπαμπας μπαμπουλας μπροστα...ποσες φορες μικρη δεν ακουγα αυτην την ατακα.
"και τι θα κανεις τωρα; Θα το πας σε αλλον αυτος δεν ειναι αξιοπιστος."
"ασε με μην με ζαλιζεις και συ."
Κλικ
Ξαναπαιρνω
δεν το σηκωνει και μπαινει ο τηλεφωνητης.
Γαμωτο δεν εχω μοναδες και νιωθω να θελω να τα σπασω ολα
ξαναπαιρνω
ξαναπαιρνω
παιρνω το κινητο του πατερα μου.
"Ναι;"
"το να μην μπορω να παρω κανεναν τηλεφωνο και να μην το σηκωνει ειναι οτι πιο προστυχο μπορει να κανει πες της."
απευθυνομενος στην μανα μου: "Πηρες τηλεφωνο στο κινητο; Στο απαγορευω μ ακους?"
Ο καθενας με τον πονο του.

Η μικρη με παρακολουθει που ειμαι ετοιμη να εκραγω, να βαλω τα κλαμματα και να τους πω να πανε να γαμηθουνε. Ομως χτες που μιλησαμε για τον θανατο της το παρουσιασα σαν αλλαγη δωματιου, οτι συνεχιζουμε να υπαρχουμε απαλ δεν φαινομαστε και ηρεμησε μετα τα κλαμματα που ειχε οταν καταλαβε οτι ολοι θα πεθανουμε καποτε.


"Μαμα τι εχεις;"
Μου βγηκε η αληθεια. Δεν αντεξα.
"Δεν αγαπω τη γιαγια και τον παππου"
.Εφυγα καποτε απο το σπιτι μου και ανυπομονω να μεγαλωσει το παιδι μου να ξαναφυγω.
Η μικρη με κοιταει στα ματια, με αγκαλιαζει

"Το ξερω"μου λεει.

















Ποναει λιγοτερο απο το να παραδεχτεις : "δεν μ'αγαπανε."

Η αιτηση του πεους (γτπ δηλαδη)

Το ειδα στο νετ να κυκλοφορει.

Εγώ το πέος, υποβάλλω αίτημα μισθολογικής αύξησης για τους παρακάτω λόγους:


1. Εργάζομαι σωματικά.


2. Εργάζομαι σε μεγάλα βάθη.


3. Πέφτω στη δουλειά με το κεφάλι.


4. Δεν έχω ελεύθερα Σαββατοκύριακα και αργίες.


5. Εργάζομαι σε υγρό περιβάλλον.


6. Δεν πληρώνομαι υπερωρίες.


7. Εργάζομαι σε σκοτεινό εργασιακό χώρο που δεν αερίζεται σχεδόν καθόλου.


8. Εργάζομαι σε υψηλές θερμοκρασίες.


9. Η εργασία μου με εκθέτει σε κινδύνους μόλυνσης από ασθένειες.
_________________



Η απαντητική επιστολή της εργοδοσίας


Αγαπητό πέος, μετά από προσεκτική επεξεργασία και έλεγχο του αιτήματός σας η διοίκηση κατέληξε στο συμπέρασμα να το απορρίψει για τους εξής λόγους:

1. Δεν εργάζεστε σε οκτάωρη βάση.


2. Αποκοιμάστε μετά από σύντομο χρόνο εργασίας.


3. Δεν ακολουθείτε πάντα τις οδηγίες της διοίκησης.


4. Δεν εργάζεσθε πάντοτε εκεί που σας έχει υποδειχθεί αλλά περιφέρεστε συχνά σε άλλους χώρους.


5. Συχνά δεν αναλαμβάνετε πρωτοβουλία αλλά πρέπει να σας πιέσουν και να σας χειριστούν φιλικά πριν αναλάβετε εργασία.


6. Αφήνετε πίσω σας το χώρο εργασίας σας πολύ βρώμικο, όταν αποχωρείτε από αυτόν.


7. Δεν τηρείτε πάντοτε τις οδηγίες ασφαλείας, π.χ. να φοράτε ενδυμασία προστασίας.


8. Βγαίνετε σε σύνταξη πολύ πριν τα 65.


9. Δεν κάνετε διπλοβάρδιες.


10. Μερικές φορές εγκαταλείπετε το χώρο εργασίας σας που σας
υποδείχθηκε, χωρίς η εργασία σας να έχει ολοκληρωθεί.


11. Σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, σας έχουμε δει να εγκαταλείπετε συχνά το χώρο εργασίας μεταφέροντας δύο σάκους που φαίνονται πολύ ύποπτοι!!!!!

Μ αρεσει το νεο μου παιχνιδι

ο πρωην μου...

μου χαρισε ενα digitiser....(ναι οκ και γω απορω αλλα δεν θα σταθω σε αυτο...του τα κανουν δωρο ετσι κιαλλιως)


και το δοκιμασα. :)



Klik πανω στην εικονα :)

Μαγνητης (ναι ο γνωστος)

Η αρχη, εγινε στο προηγουμενο ποστ...στα σχολια.
Πηγατε;
Οκ.

να τι ελαβα μετα.

E-q has left a new comment on your post "Ευτυχια":

Δεν είναι κινέζικα στιχάκια, είναι φράση από το τελευταίο βιβλίο μου "Πώς θα γίνεις πλούσιος σε χρόνο", που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πατάκη.


Και σκεφτομαι εγω οτι ποσως με ενδιαφερει και δεν μου αρεσει ο καθενας να χρησιμοποιει το μπλογκ μου σαν πλατφορμα διαφημισης, ειδικα απο την στιγμη που
1) δεν με ρωτησε
2) δεν τον ξερω
3) δεν ξερω τι γραφει αυτο που διαφημιζει.


Οποτε, του απαντω.


An θελεις να διαφημισεις το βιβλιο σου δεν θα ειχα αντιρρηση αρκει να ρωτουσες.
Υπαρχει μια στοιχειωδη ετικετα και συμπεριφορα στο νετ.



Η απαντηση με ξαφνιασε και ομολογω με διασκεδασε.

Το βιβλίο έχει ήδη παρουσιαστεί σε έγκριτες εφημερίδες και περιοδικά,(και το δικο μου το μπλογκ ελειπε ;) αλλά το

να το βλέπεις σαν «κινέζικα στιχάκια», προσβάλεις και εμένα και τον εαυτό σου.(ε;)*

Αυτή εννοείς στοιχειώδη ετικέτα και συμπεριφορά στο νετ??????(Ηρεμησε, θα χαλασεις το πληκτρολογιο.)

Να γράφεις εσύ ό,τι θέλεις και να σου γράφουν οι άλλοι ό,τι θέλεις????(εγω σιγουρα θα γραφω οτι θελω εδω μεσα, εσυ δεν ξερω...για εδω μεσα δεν το κοβω παντως)

Έλεος!!!

(*)Σου αφιερωνω μια ολοκληρη σελιδα-ποστ, επισημαινωντας σου οτι εσενα μπορει να σε προσβαλλω, δεν το αρνουμαι, αλλα δεν θεωρω προσβολη το να μην ξερω το βιβλιο σου, το τοσο γνωστο και που παρ'αυτα ενιωσες την αναγκη να το διαφημισεις εδω, τονιζοντας μαλιστα τον εκδοτικο οικο.

Ασχετως με το πονημα σου, βρισκεται ομως η ουσια. Οτι μπηκες σε εναν χωρο με μοναδικο σκοπο να τον χρησιμοποιησεις και δεν τον σεβαστηκες γι αυτο που ειναι. Ο χωρος καποιου αλλου.

Και φωναζεις και απο πανω..:D

Ε ρε τι τραβαω.:D:D

Ευτυχια

Ειναι να μην ανησυχεις για τιποτα και ο υπνος σου να ειναι ξεκουραστος και απολαυστικος

omg

Codes to have this game on your page HERE!