Λιτσα, Κουρουνα, Πιτσιρικο...

Εχετε αραιωσει, η βγαλατε τα σχολια, η σταματησατε να γραφετε.
Καταλαβαινω και τους λογους και πως νιωθετε.
Οταν βρισκεσαι δημοσια σε θεση αμυνας και ειναι η φυση σου τετοια να μην επιτιθεσαι σε αλλους, δεν ξερεις πων να αντιδρασεις, δεν ξερεις πως να φερθεις.
Ο αλλος εχει ροπαλο και συ εισαι κατι σταδια παραπανω, πλησιαζεις το χομο σαπιενς.

Και αραιωνεις και προσεχεις τι γραφεις, σου φευγει η χαρα.
Φοβασαι να γραψεις κατι προσωπικο γιατι νιωθεις οτι μπορει να χρησιμοποιηθει.
Ξαφνικα μια αναπηρια ειναι οπλο, μια αναμνηση σου μπορει να λερωθει, μια σχεση σου να εξευτελιστει και να διαστρεβλωθει.
και επειδη δεν ξερεις να γραφεις για αλλους...αραιωνεις.
Και λιγο λιγο κατακλυζεται το μερος απο παρασιτα.

Γιατι οταν απλωνεις το κουλο σου πανω σε κατι που δεν ειναι δικο σου, ειτε αυτο ειναι σκεψεις, ειτε εμπειριες αυτοματως θρεφεσαι απο κατι που δεν παρηγαγες.
Οποιο και να ειναι το κινητρο.
Η πιο συνηθισμενη καραμελλα ειναι το "σωστο".
Η επιβολη of a one mans truth.
Κατι τετοιοι σταυρωσαν τον Χριστο, γαμησανε τον Γαλιλαιο και αναψαν μπαρμπεκιου στο Σαλεμ.
Η επιθετικοτητα σε καποιον αλλον δειχνει φοβο.
Φοβο επειδη συγκρινοντας τον εαυτο τους νιωθουν ανεπαρκεις?
Φοβο οτι οι αποψεις καποιου μπορει να επηρεασουν μεριδα ανθρωπων?
Φοβο οτι ποτε δεν θα τους διαβασουν/αγαπησουν ετσι?

Δεν θα το αναλυσω παραπανω, κατα 90% ειναι αταλαντοι μαλακες που καθονται σε εναν υπολογιστη και νιωθουν envy την ζωη που περιγραφεις η για τα σχολια που σου αφηνουν.
Διψανε την ιδια αποδοχη η οποια φυσικα δεν ερχεται παρα απο μια αλλη μεριδα ανθρωπων.
Αυστηροι...
Υπερανω.(κουνια που τους κουναγε)

Εχω στο νετ λιγα χρονια αλλα εχω ακουσει τα παντα.
Και συνηθως απο ανθρωπους καρμπον( σε σημειο να αναρωτιεμαι αν ειναι οι ιδιοι)
Εχω δειρει κι ολας.
(καποια πραγματα ειναι off limits,δεν θα μπω σε λεπτομερειες, και δεν ειμαι και περηφανη γι αυτο ασχετως αν θα το ξαναεκανα)
Εσεις απεχετε.
Εγω σκεφτηκα να απεχω αλλα θα ειναι η 3η μετακομιση που θα εκανα και ειλικρινα εχω κουραστει να βλεπω το μεσο επικοινωνιας να βρομιζεται.
Πρωτα υπηρχανε τα τσατ τα οποια γινανε γαμιστρωνες, αρα ανταγωνισμος.
μετα υπηρξανε τα φορουμς οπου σχεδον κανεις δεν τηρησε τους κανονες ευγενειας, ακομα και με αυτο το delay των απαντησεων.
Τωρα, στα μπλογκ, ενα ακομη πιο μοναχικο ειδος επικοινωνιας, παλι τα σκατα μονοπωλουν και σκιαγραφουν.
Και οι "λαμπεροι ανθρωποι" σιωπουν, αποχωρουν ενας ενας.

Αν μεινεις, θα ασχοληθεις, θα γραψεις θα εμπλακεις.
Θα αλλαξει ο τροπος που σκεφτεσαι.
Δεν θα ειναι πλεον ο χωρος σου, οπου καταθετεις τον εαυτο σου.
δεν θα ειναι πλεον η παρεα σου εκει, να ακουσετε μια καλη κουβεντα...αλλα η αρενα οπου σε περιμενει ο μαλακας που δεν ειδες ποτε στην ζωη σου και επειδη η μανα του δεν τον αγαπησε πρεπει εσυ να πληρωσεις τον λογαριασμο.

Δεν ξερω για σας αλλα εμενα αυτο με πεισμωνει.
Με ενοχλει αυτο το bulliyng.
η αναμεταδοση πραγματων που "ακουσανε".
Η επιβολη και η καταπιεση.

Καταλαβαινω οτι οι περισσοτεροι απ αυτους πιθανον δεν μαθανε ποτε οτι ο κοσμος δεν γυρναει γυρω απο τον αφαλο τους και αυτο ισως να ειναι και το προβλημα.
Οποιος ειναι ετοιμοπολεμος και αντιμετωπιζει τον συνανθρωπο τους σαν εχθρο, εχθρο θα αποκτησει.
Οποιος χλευαζει, κοροιδευει, θα επρεπε να γυρισει στο νηπιαγωγειο, στο πρωτο μαθημα που ελεγε "δεν κοροιδευοθμε τα αλλα παιδακια"...
Υπαρχει σοφια σ αυτο το πρωτο μαθημα αλλα φαινεται καποιοι ειναι πολυ busy και τους διαφευγει.
Μερικοι εχουν ξεφυγει..φτιαχνουν σεναρια στο μυαλο τους, φανταζονται τα δακρυα σου, τα νευρα σου, και ηδονιζονται πανω απο τον υπολογιστη, unaware οτι εσυ οπως και οι περισσοτεροι ουτε καν τους διαβαζεις.
Μερικοι ειναι απλα κακοι.
Μη γελιομαστε.
Οποιος μοιραζει απλοχερα κακια(ασχετως αν βρισκει στοχο η οχι), οποιο κι αν ειναι το κινητρο απο πισω, και πιστευει κι ολας οτι αποτελει κοινωνικο εργο, η απλα εκφραζει "αποψη" εχει σοβαρο ψυχολογικο προβλημα.


So you see, δεν ειστε εσεις το προβλημα, ουτε η απομονωση ειναι η λυση.
Τα γραπτα σας βγαζουν την εσωτερικη σας λαμψη, την ταπεινοτητα, την αντιληψη, την εξυπναδα και το απαραιτητο χιουμορ για να ειστε αγαπητοι ακομα κι αν εχετε του κοσμου τα ελλατωματα.
Γραφτε στο word, φυλαξτε τα, ποσταρετε τα ολα μαζι.
H φτιαχνουμε ενα μπλογκ με ολα μας τα ποστ(τα καλυτερα μας)
Η φτιαχνουμε καινουργιο μπλογκ με μελη αυτους που πραγματικα, καλοι η κακοι, αστειοι η οχι, γραφουν για τον εαυτο τους, και δεν εχουν λασπολογησει ποτε, ουτε ειδικως, ουτε αοριστως.
Η βγαινουμε απο το μονιτορ...Οσοι μας ξερουν και μας διαβαζουν ξερουν που να μας βρουν.
Δεν χρειαζεται να φαινομαστε στο 'παζαρι".

Λυσεις υπαρχουν.
Το να μην γραφετε η να αυτολογοκρινεστε ομως δεν ειναι λυση.
Κατα την ταπεινη μου γνωμη.

Eκθεστε το θαυμασιο μυαλο σας, χωρις να φοβαστε.




Λιλι