Εκει εξω...οι δικοι μου αγνωστοι...

..υπαρχουν καποιοι ανθρωποι που ενω δεν τους ξερω, τους συμπαθω πολυ.
Η μια ειναι η Αβαντι.
Με την Αβαντι γνωριζομαστε ιντερνετικα 2 χρονια και εζησε απο "κοντα" και πρωτο χερι αυτα που τωρα εγω εξιστορω με ελαφρια καρδια.
Ξερει πως ειμαι, με εχει δει σε πολλες φασεις. Λυπημενη, τρελλαμενη, χαρουμενη, ταπεινομενη, λυσσαρα...και εχουμε συνεχεια.
Την ακολουθησα εδω χωρις να ξερω τι ειναι τα μπλογκ.
Στην αρχη νομιζα οτι ηταν μια σελιδουλα που θα γνωριζαν μονο οσοι τους εδινα εγω το λινκ.
Μετα ειδα λιγο κοσμο, φανταστηκα οτι ηταν ενα παρεακι 10 ατομων. Εγραψα καρι "προχωρημενα" ποστακια, δεν θα τους γνωριζα και απο κοντα, σωστα?
Επαθα σοκ οταν συνειδητοποιησα τι γινεται.
Η αβαντι λοιπον, διαχρονικη αξια και με χιουμορ που δαγκωνει οταν το ζητουν οι περιστασεις.
Σ΄αγαπαω κουκλα μου, για την παρουσια σου, την συνεχη και την υπενθυμιση οτι κιαν αλλαξα,αλλαζω, μεταξυ μας, τιποτα δεν αλλαξε.


Εκτιμω πολυ τον πιτσιρικο.
Θεωρω οτι ειναι ενας ευγενικος, με λεπτους τροπους αντρας, με ευαισθησια, με καλη ΑΝΑΤΡΟΦΗ.
Ξερετε ποσο σπανιο ειναι αυτο?
Ειναι η λεπτομερεια.
Ασχετως με το αν καποιος βριζει η οχι, ντυνεται ωραια η οχι, η ανατροφη φαινεται απο την επιλογη των λεξεων του, απο την αναγκη του να θεωρει ολους ομοιους του και ισους του και να τους φερεται με τον ιδιο τροπο.
Ποσους τετοιους συνανταμε καθε μερα?



Επισης εκτιμω πολυ την Λιτσα.
Γραφει τοσο αμεσα, τοσο επαγγελματικα που καμια φορα ειχα αναρωτηθει αν μας ξαναρθε η ΧΑΡΑ(οι παλιοι και μυημενοι ξερουν για ποιο παραγμα μιλαω) με αλλη περσονα. Αντρακι,"παιδι του λαου" με την καλη εννοια, ατιθασο πλασμα, εξω απο τα δοντια, εξυπνη, σιγουρη για τον εαυτο της...θα θελα να δω τι θα γινει στην ζωη της, πως θα εξελιχτει.


Η μαριω τωρα.
Η μαριω και γω εχουμε κατι κοινο αλλα αντιφρουμε τελειως διαφορετικα.
Εκει που εγω πνιγομαι, φωναζω, ψαχνομαι και αντιδρω, η Μαριω βγαζει μια ηρεμια, μια παραδοση, μια ωριμοτητα ζωης, μια μητρικη υπομονη.
Κατω απο το σοκ ακομα?
Η εμπειρια?
Οπως και να χει ειναι απο τα ατομα που θελω να γνωρισω.


θελω να γνωρισω και την βασβοε.
Γιατι εχει νευρα, τσαγανο, αρπαζεται, εχει τα "πρεπει" που θυμιζουν εμενα, αλλα εχει και την ανωτερωτητα σαν ατομο να υποχωρει.Ειναι εξυπνη, παθιασμενη, ψαχνεται, και την θεωρω φιλη μου διαδυκτιακη.
Δεν ξερω αν το ξερει, αλλα ειναι μια καλη ευκαιρια να το μαθει.
Θελω πολυ να την δω οταν ερθει.



Ο ζιγκυ...τι να πω για τον ζιγκυ?
Ο πριγκηπας μου.
Ο γοης.
Δεν το ξερει μαλλον.
Τον φανταζομαι να διαβαζει τωρα και να μην ξερει πως να αντιδρασει.
Ειναι η 'φωνη" εκει εξω, η χαρα μου οταν ανοιγω τον υπολογιστη, γιατι θα εχει γραψει κατι που θα με κανει να γελασω.Μου φτιαχνει το κεφι.
Εχει τοσο ταλεντο στο γραψιμο...
και τοσο ταλεντο στο να "πιανει" τις δικες μου ιστοριες, κατω απο την επιφανεια.
Σε μερικα θεματα, ειναι εγω με τσουτσουνι θαρρεις.
Αλλα και παλι μπορει οχι...



τελος αφησα τον Μπρους.
Ο Μπρους που ξεκινησε με μηδεν κομεντς και την αντιπαθεια σχεδον ολων.
Σημερα τον διαβαζουν σχεδον ολοι.
Πως τους κερδισε,δεν ξερω.
Ξερω πως κερδισε εμενα.
Με την αδιαφορια του για το τι λενε οι αλλοι.
με την μη εμπλοκη του σ αυτα που του σερνουν.
Με την μη-συμμετοχη του στην κριτικη που κανει.
δεν υπαρχει "διαθεση " απο πισω...περα απο μια ,ματερ οφ φακτ βαρεμαρα.
Πολυ μοντι παιθον.
δυσκολο να το καταλαβει ελληνας(το παιρνει για κοροιδια)
Και φυσικα γιατι μου γραφει καλα πραγματα
Φυσικα κανω πλακα.
Θελω να τον δω. Μπορει να ειναι 20 χρ. σκατοπαιδο, μπορει να ειναι 40...ολα παιζουν.




Αν ξεχασα κανεναν θα τον προσθεσω στα κομεντς.:)