Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Tuesday, May 23, 2006

Stop crushing your kids for the support you need


“….ξερεις, στα 2 χρονια που ειχαμε να μιλησουμε, γινανε πολλα. Χωρισα. Ας τα, ηταν τρελλη εχω εγω εδώ την γνωματευση»
«εχεις εσυ τα παιδια λοιπον;»
«όχι, τα αφησα μαζι της, δεν ηθελα να τα αναστατωσω παραπανω»
«…»
«τα βλεπεις κάθε…;»
«κάθε σαβτοκυριακο εκ περιτροπης.... μικρος ο χωρος και κουραζομαι πολύ, τωρα μολις τα αφησα" (μεσημερι)
«Αν δεν ειμαι αδιακριτη ποσα δινεις;»
«τα φροντιστηρια τους μονο,»
«κατσε να καταλαβω…ειχατε σαν ζευγαρι γυρω στα 3000 μηνιαιως και τωρα αυτή πρeπει να ταισει, ντυσει, αγορασει παπουτσια μονο με τον μισθο της?»
«εχει την γρια και την βοηθαει»
(αρχιζω και νιωθω ανακατεμα στο στομαχι)
«Η….... γρια;»
«η μανα της...ηταν κι αυτη αιτια που χωρισαμε»
«Μα εσυ εισαι ο πατερας των παιδιων.
το ότι εφυγες από το σπιτι δεν σε καθαριζει από τις ευθυνες σου»
«εφυγα γιατι θα με σκοτωνε»
«εφυγες γιατι ενιωσες ότι ειχες επιλογη, αν πιστευες οτι θα σε σκοτωνε θα την ειχες κλεισει μεσα»
«Αυτή δεν θα παρει φραγκο από μενα»
«στα παιδια σου τα δινεις»
«δεν τους λειπει τιποτα και όταν είναι μαζι μου, τους αγοραζω»
«μονο τοτε εισαι μπαμπας δηλαδη?»
«το ξερεις ότι για πρωτη φορα φετος μου πηραν δωρο?»
«και? Φυσικο είναι, χασανe τον πατερα τους από το σπιτι και δημιουργηθηκε ανασφαλεια. Όμως βλεπω να σκεφτεσαι παλι εσενα.»
«Πρεπει να ζησω, δεν θα πεθανω για κανεναν»
«Πρεπει? Θελεις.»
«Ναι, θελω. Θελω να αγορασω σπιτι, της αφησα το άλλο»
«τους αφησες….δε ξερω, είναι λιγα. Από την στιγμη που δεν μπορεις να εισαι εκει να βοηθησεις στο μεγαλωμα τους επρεπε να παρεχεις περισσοτερα για να μην χασουν και την παρουσια της μανας τους που θα παει για δευτερη δουλεια. Κανεις δε ζει 4 στοματα με 1200 ευρω. Φοβαμαι ότι θα το βρεις μπροστα σου.»
«γιατι?»
«γιατι παρατησες την μανα τους, εκεινα ουσιαστικα, ετσι θα το δουν.»
«φυσικα αφου αυτην θα τα στρεψει εναντιον μου.. Να τιμωρηθει...ρε, αυτή προσπαθει να τα στρεψει εναντιον μου, μπηκα και γω στο παιχνιδι»
«μα τι λες? Τα παιδια σου στην μεση? Ακομα κιαν σε κατηγορησει η πρωην σου οσο δυσκολο και να είναι, μην τα βαλεις στην μεση…»
"φταινε κι αυτά γι αυτην την κατασταση…με την γκρινια τους…....την τραβηξανε από μενα με κανανε ολοι στην ακρη. Αν μου πουν οτιδηποτε θα τους γυρισω την πλατη»

there it was.
Η αληθεια γυμνη.
«θελω,να σας κανω να με εκτιμησετε, να με προσεξετε, και θα σας κανω ολους να πληρωσετε που δεν με εκτιμουσατε. Τωρα θα σας χορεψω στο ταψι".Τυφλος θυμος.Κακομαθημενο παιδι.Προτεραιοτητα στο κωλογαμημενο πληγωμενο ΕΓΩ που δεν ηταν το χαιδεμενο.

Δεν την ξερω την γυναικα του. Μπορει να είναι οντως τρελλη, μπορει απλα μετα από κοντα 20 χρονια γαμου να μην ειχε διαθεση να νταντευει 4ο μωρο. Την σκεφτηκα όμως όπως μου την περιεγραφε τοτε που μιλαγαμε στα φόρα, που ειχαν ηδη προβληματα, (όπως όλα τα ζευγαρια) και αυτό που μου ειπε τωρα, ότι τους πρωτους μηνες που αυτος εφυγε, κοιμοταν στο πατωμα του δωματιου των παιδιων τους.
Σκεφτηκα το γκρεμισμα μιας ζωης οπου ολοι πονανε, ολοι είναι θυμωμενοι, αλλα δεν μπορεσα να μην αγανακτησω για το γεγονος ότι συγχεει τα παιδια του με την πρωην του. Οποτε του εδινα ένα επιχειρημα πηγαινε από την μια στους αλλους, μην εχοντας ξεδιαλυνει τι και ποιος του φταιει. Και ενταξει…είναι επωδυνη εμπειρια και ολοι λιγο πολύ θολωνουν αυτην την περιοδο.
Όμως η άλλη ΕΜΕΙΝΕ.
Και κάθε μερα εχει να μεγαλωσει 3 παιδια, να ορθοποδησει, να αντιμετωπισει την καταθλιψη της και να χωνεψει τα νεα δεδομενα, και να τα ζησει. Πρακτικα.Ταισμα, ντυσιμο, πλυσιμο, φροντιδα.
Αυτος ΕΦΥΓΕ.
Επιλογη του και καλα εκανε. Αλλα ας είναι ο αντρας που θελει τοσο απεγνωσμενα να γινει και να φερθει αντρικια στα παιδια του.

Φωναζα στο τηλεφωνο.
Ηξερα ότι δεν ειχα κανενα δικαιωμα.
Εκεινος, ηρεμος.
«δεν ξερεις τι εχει γινει, τι μου χει κανει»
«δεν εχει σημασια τι εχει κανει εκεινη. Εσυ τι κανεις με τα παιδια σου»
«είναι μια χαρά, δεν υποφερουν»
Εκλεισα το τηλεφωνο βιαστικα.
Βαρεθηκα.
Είναι η 34618569690807650η ιστορια που ακουω. Η ιδια, παντα, με διαφορετικα προσωπα κάθε φορα.
Και αυτό γιατι νομοθετικα, μπορουνε να το κανουνε.
Αν ο νομος ελεγε «τοσα» για κάθε παιδι, σιγα μην βαζανε ολοι ένα Χ, εκει γυρω στα 40 (η μολις γεννιοταν και επρεπε να γινουν μπαμπαδες) και Ξαναφτιαχνανε την ζωη τους εις βαρος των παιδιων τους.
Να την ξαναφτιαξεις την ζωη σου ρε φιλε. ΑΝ σε παιρνει.
Αν δεν σε παιρνει, θα κατσεις εκει, να μεγαλωσεις το παιδι που εφερες στον κοσμο και θα σταματησεις να ονειρευεσαι ανεμελεια, αυτοκινητα, γκομενιτσες και ότι άλλο είναι αυτό που σου λειπει. Γιατι πολύ απλα ο χρονος σου δεν σου ανηκει. Η ζωη σου ανηκει σ αυτό το πλασμα που εσυ εφερες στον κοσμο και είναι ανυπερασπιστο για οσα του συμβαινουν.
Δεν θα το αφησεις να το μεγαλωνει ο άλλος μονος του ουσιαστικα επειδη εσυ «δεν αντεχεις άλλο»
Οι γυναικες δεν ονειρευονται μια άλλη ζωη μακρια παο πλυσιματα μαγειρεματα δουλεια και ξεραιλα συναισθηματικη?
Δεν ηταν νεαρες αυτονομες ωραιες και ανεμελες, πριν παντρευτουν?
Δεν το ποθουνε και αυτές, λες?

Δεν ειχα δικαιωμα να του πω τιποτα ποσο μαλλον να του φωναξω αλλα φρικαρα.
Το πρωι βρηκα μνματα στο μεσεντζερ.
«βλεπω μια ταυτιση με την πρωην και βλεπω ότι συνεχιζεις να εισαι εριστικη όπως τοτε , δεν αλλαξες καθολου. Να το προσεξεις αυτό, ηταν κατι που το προσεξανε ολοι(και τωρα που προσπαθησες να με πληγωσεις, φανταζομαι νιωθεις καλυτερα).
Τα παιδια μου είναι μια χαρά και δεν ξερεις όλα τα δεδομενα μπλα μπλα»
Οκ φιλε μου.
Ολοι φταιμε για όλα.
Μονο εσυ δεν φταις.
Λακαμα.







(Ο πανω διαλογος είναι στο περιπου και με πολλες προτασεις συμπυκνωμενες για χαρη συντομευσης)

Εχουν περασει 48 ωρες και ειμαι ακομα θυμωμενη.
Και λυπημενη για ολους τους.Τον τυπο τον ξερω μονο απο το ιντερνετ και ειχα μι ακαλη αποψη, ισως κυριως γιατι ηταν ενα αποκουμπι τοτε, στις μεγαλες φουρτουνες...μιλαγαμε στο μεσεντζερ και εβγαζα τον πονο μου. Νιωθω λυπη για το παραπονο του, το προβλημα του και την διαλυση της οικογενειας του.Αλλα περιορισμενα.
Το σκεφτηκα πριν τα γραψω εδω...μπαινει ιντερνετ-δεν του εχω πει για το μπλογκ μου. Αν το δει και ανγνωρισει τον διαλογο,θα νιωσει ασχημα φανταζομαι, αλλα εδω βγαζω τις σκεψεις μου και δεν τον ονοματιζω.
Ειμαι λυπημενη,ναι
Ειμαι ομως κυριως θυμωμενη με τον ενηλικα που φερεται σαν παιδι και θυματοποιει τους υπολοιπους....
που ειναι οντως παιδια.Παντα ειχα προβλημα μ αυτο.
Κιας ταυτιζομαι οπως λεει(φυσικα ταυτιζομαι και με πιο πολλες καταστασεις απ οτι μπορει να φανταστει, και οχι απο τον γαμο μου), κι ας τον αδικω ΑΥΤΟΝ, οπως λεει.
Ας αδικησω και γω καποιον, μια φορα.
Ειναι τοσο διεδομενο και αποδεκτο.
Σιχτηρ.

11 comments:

Λύσιππος said...

Κι όπως θα ξέρεις, στην Αμερική εφαρμόζεται δια ροπάλου η προστασία των ανηλίκων και η εφαρμογή ελαχίστου μηνιαίου ποσού ανά παιδί. Οι deadbeats - άνδρες ή γυναίκες - πάνε φυλακή, η δε διατροφή αφαιρείται αυτομάτως από το μισθό του έχοντος την υποχρέωση να πληρώνει διατροφή.

Αλλά βέβαια, οι Αμερικανοί είναι "χαζοί" και δεν ξέρουν τι τους γίνεται.

drama queen said...

Ερώτηση αφελής μιας ανόητης: αφού είναι τρελλή με βούλα πως της εμπιστεύτηκε ότι πολυτιμότερο έχει, δηλαδή τη ζωή των παιδιών του!εκτός κι αν τα πράγματα είναι κάπως αλλιώς.Τουλάχιστον ο δικός μου είχε τα guts να το λεει ότι δεν τα διεκδικούσε γιατί θα ήμουν καλύτερος single parent από αυτόν( και το απέδειξα αφού δεν είχα προσωπική ζωή για 3 χρόνια μετά τον χωρισμό).
Η δε υποχρέωση δεν μπορεί να είναι τυπική αλλά να συνοδεύεται κι από πράξεις ουσίας, dont get me started! γιατί δεν θα τελειώσω ποτέ. Το σίγουρο είναι οτι αυτός που φεύγει συναισθηματικά διατηρεί το δικαίωμα στην αποξένωση του από τα παιδιά ενώ αυτός που μένει πρέπει να παλέψει να καλύψει και αυτό.
Ουφ πια!συγχίστηκα που τα θυμήθηκα

Marilina said...

ξέρω μόνο ένα ζευγάρι που ενώ έχει χωρίσει, τα παιδιά τα μεγαλώνουν και οι δύο, όχι μόνο όσον αφορά τα χρηματα που δίνουν, αλλά και το χ΄ρονο που δίνουν για τα παιδιά. Μόνο ένα.
Οι περισσότεροι θεωρούν τα παιδιά γυναικεία υπόθεση και το ρόλο του άντρα ως οικονομικό σ΄τηριγμα της γυναίκας, γι αυτό και αν δώσουν λεφτά για διατροφή θεωρούν ότι είναι λεφτά όχι για τα παιδιά αλλά για τη γυναίκα. Και το σύστημα , απλά κάνει πως δεν ακούει, έτσι κι αλλιώς κυρίως από άντρες απαρτίζεται..ίσως οι γυναίκες τους απλά μεγαλώνουν παιδιά.

Αντώνιος said...

στεναχωρήθηκα πολύ σκληρά...

Δεν πρέπει να γίνονται τέτοια και ο τύπος είναι όντως βλάκας...

Lili said...

Marilina
Οπως λεμε οι χωρισμενες...δεν μας δινουν(το κρατος, οι πρωην κλπ) την επιμελεια των παιδιων γιατι ειναι καλυτερα,...αλλα because its too damn hard, too much work.


Anτωνιε δεν ξερω αν ειναι βλακας, ξερω οτι απο τον θυμο του δεν βλεπει τον διαχωρισμο και τον δικο του ρολο στη κατασταση αυτη.

silk123 said...

Δυστυχως νομιζει οτι ειναι εξυπνος και ασφαλως τον καλυπτει ο ελληνικος νομος.
Αλλοιμονο αν εισαι γυναικα χωρις οικονομικη ανεξαρτησια και χωρισεις στην Ελλαδα με παιδια.

Δεν θα εχεις απολυτως τιποτα, θα διεκδικεις δικαστικα και παλι θα τσακωνεσαι. Εχω μια χωρισμενη φιλη. ο γιος της εγινε 18, περασε στο Πολυτεχνειο και ο πατερας σταματησε να δινει και τα ελαχιστα που εδινε, ο νομος λεει οτι το παιδι ειναι ενηλικο και εκεινο πλεον πρεπει να διεκδικησει απο τον πατερα χρηματα.
Δηλαδη να βαλουμε τα παιδια να κινηθουν δικαστικα εναντιον των πατεραδων?
Η θα πει καποιος οτι οποιος ειναι 18 και φοιτητης πρεπει να ζησει μονος του και να ειναι τελειως αυτοσυντηρητος?

Lili παρα πολυ ωραιο το κειμενο σου και συμφωνω με το θυμο σου.

Lili said...

Mια παρατηρηση.
δεν τον εχω για αναισθητο και θυτη. Πιστευω οτι οταν ηρεμησουν τα πραγματα, θα αλλαξουν πολλα. Το κακο ειναι οτι μπορει να ειναι αργα ως τοτε.

Λύσιππος said...

"Η θα πει καποιος οτι οποιος ειναι 18 και φοιτητης πρεπει να ζησει μονος του και να ειναι τελειως αυτοσυντηρητος?"

Ναι, στο τελευταίο είμαι κατηγορηματικός. Ενας λόγος που είναι τόσα στραβά στην Ελλάδα είναι το πόσο πολύ παραμένουν συνδεδεμένα τα παιδιά με τη γονική στέγη. Αν πάνε φαντάροι στα 18, μετά σπουδές, μετά δουλειά.

αερας said...

Υπαρχουν αρκετες διαφορετικες οπτικες που μπορει καποιος να δει το θεμα και παλι ομως ειναι δυσκολο να βρει ποιο ειναι το σωστο .
Εμενα ασ πουμε μου 'ρθε στο μυαλο το ποσο δυσκολο ειναι ν αποκοπω απο τα παιδια μου ,ακι νομιζω οτι απλα ο τυπος δεν νιωθει ετσι απλα.Δεν ειναι κακο απλα δεν το ξερει και τα ριχνει αλλου.Αν ενιωθε .....τιποτα απ τα παραπανω δεν θα γινοταν και η τρελλη θα ηταν η σεβαστη μητερα τους,απλα.
Τωρα οσον αφορα την τρελλη και την καθε τρελλη δηλαδη ,ισως να ειναι απο την πλευρα της τυχερης, λιγοτερο κακοποιημενης ,λιγοτερο εξαρτημενης,λιγοτερο ελεγχομενης ,απο προσωπικοτητες και χαρακτηρες οπως του παραδειγματος που κανενας δεν θα μπορουσε να υποθεσει τι θα εκανε αν ηταν ακομα εκει.Ουτε ο ιδιος μαλλον.
Παντως αν μου επιτρεπεται δεν νομιζω οτι εχουμε να κανουμε με βλακες η θυματα ενος συστηματος που δεν λειτουργει και το εκμεταλευεται οποιος το δουλευει καλυτερα (διατροφες των 600 ευρω απο αρσενικους,υπαληλους των 800 ευρω ,για ενα παιδι δεν φανταζομαι να σας ειναι αγνωστα).
Δεν ειναι τοσο ευκολοι οι δαιμονες σ αυτην την περιπτωση, ψυχραιμια, διακριση και ανιδιοτελεια.

λιλι συγνωμη για τον χειμαρο μου βγηκε.

Lili said...

600 ευρω απο αρσενικους,υπαληλους των 800 ευρω ,για ενα παιδι δεν φανταζομαι να σας ειναι αγνωστα).




E? e? E???

ποιος ΠΟΤΕ??? Που?


(μη λεμε κι οτι θελουμε)

Εύα said...

αρκετα τρελη λοιπον η πρωην για να συνεχισει να ζει στο πλευρο της αλλα μια χαρα χαζη για να του μεγαλωνει τα παιδια,μαλιστα...αυτο κατι μου θυμιζει,χμμμμμ,κατσε να δεις,α ναι μωρε,τον δικο μου πατερα!!!Που μας παρατησε και απαγορευε στη μητερα μου να δουλεψει για να μη του βγει το ονομα!Μονο που οταν ερχονταν οι κλητηρες να πεταξουν τα πραγματα μας στο δρομο επειδη αυτος δεν πληρωνε ΟΥΤΕ το νοικι,φροντιζε να εξαφανιστει.Κι οσο για χρηματα για τις αναγκες μου και τις σπουδες μου...το θεμα τεθηκε ως εξης:"παρατα την κι ελα να ζησεις μαζι μου κι απο μενα ο,τι θες.Αν δεν ερθεις,εσυ θα χασεις"κι εχασα....χρονο,γι αυτο σπουδαζω τωρα στα 39 μου.Ευτυχως ομως γλυτωσαμε κι ας μην το εβλεπε η μανα μου..γιατι τωρα θα ηταν νεκρη απο το ξυλο που της εριχνε και που μ'εκανε να αναρωτιεμαι πως ειναι δυνατον καθε μερα ενας ανθρωπος να πεφτει απο τη σκαλα!καπως επρεπε να δικαιολογησει τα μαυρισμενα ματια και τις μελανιες...

My first book

My first book
A funny Homebirth