Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Tuesday, May 08, 2007

La mome

Πριν πω για το εργο θελω να κανω καποιες επισημανσεις στην εταιρεια που εκανε τον μεταγλωτισμο. J ai mal au coeur μπορει κυριολεκτικα να σημαινει " ποναει η καρδια μου" αλλα στην πραγματικοτητασημαινει ανακατευομαι.
"c'est pas terrible"
δεν σημαινει "δεν ειναι φριχτο"
σημαινει " δεν ειναι και οτι καλυτερο.
Ολα αυτα ειναι εκφρασεις, οπως αν στελναμε εξω μια ταιναι και ελεγε ο πρωταγωνιστης ' "μου τιν δινει" και γραφανε απο κατω κυριολεκτικα οτι καποιος του δινει κατι.
Εκανα την δουλεια ενα χρονο και ξερω τις δυσκολιες.Δεν ειμαι τοσο αυστηρη οσο παλια.
Ομως οταν εισαι σε εταιρια που κανει υποτιτλους για τον κινηματογραφο, και οχι την τηλεοραση,οφειλεις το λιγοτερο να τσεκαρεις λιγο τι γραφεις.Παρε την πρεσβεια, βρες μια γαλλιδα φιλη φιλου, κατι. Δεν επιτρεπεται το 2007 να παιρνεις ταινιες απο το εξωτερικο και να μην τις αναθετεις σε bilingual μεταφραστες που καταλαβαινουν το slang της γλωσσας.

Ο τιτλος παλι...καμια σχεση.
Ζωη σαν τριανταφυλλο.
la vie an rose
rose= χρωμα, τριανταφυλλο.

πιο σωστο θα ηταν το η ζωη σε ροζ χρωμα, η ακομα, το "σπουργιτακι" που ηξταν το nick name της Piaf.
Η πολυ απλα, η πιτσιρικα
la mome.


Το εργο μου αρεσε παρα πολυ.
Ηξερα οτι η Πιαφ ειχε δυσκολη ζωη και ειχα περιεργεια να το δω, σε πολλα σημεια εκλαψα , βουρκωσα, ανατριχιασα.
Η αιθουσα γεματη ζευγαρακια, αντρες που μαλλον ηταν καψουρηδες, η φαγαν μουρμουρα, η ηταν ακομα στο πρωτο ραντεβου. Δυσκολα φαντασζομαι αντρα να πηγαινε με χαρα να δει αυτο το εργο, για μια πεθαμενη γαλλιδα τραγουδιστρια. I mean, who the fuck cares ?
Μεινανε ομως ευχαριστημενοι. Ηταν πολυ καλοφτιαγμενο.
Ο αγγελος δεν κοιμηθηκε, αλλα σ ολη την παρασταση σχεδον, μου μιλαγε-και στα πιο καιρια σημεια- κατι που με εφερε στα προθυρα να τον σκοτωσω , γιατι για μια φορα, ακουγα μονο.


Η σταση της, που καμπουριαζε, το ολο στυλ της, μου θυμιζε πολυ την θεια μου την jaqueline στην Γαλλια. Εχω γραψει για την θεομουρλη θεια μου παλια.
Ετσι μουρθε να την παρω ενα τηλεφωνο...

Η ομιλια δε, η καθαρα μαγκικη. Οχι η μαγκικη στις λεξεις, η μαγκικη στον τονο της φωνης, η λαχαναγοριτικη. Δεν με απωθει να βριζει μια γυναικα, με απωθει ομως να θυμιζει αγγραματη πουταν της εθνικης οδου. Και η Πιαφ απο τι φαινεται, ετσι μιλαγε, ειχε αυτο το accent που δεν μπορει να καταλαβει καποιος αν δεν ειναι Γαλλος.

Το εργο ειναι υπεροχο, θα αρεσει και στα δυο φυλα, προλαβετε το οσο παιζει ακομα.
( Ο σπαιντερμαν θα ειναι εδω και την αλλη εβδομαδα, no sweat)

6 comments:

kabamaru said...

dilwnw andras kai oti piga oikiothelws na dw tin tainia tin opoia vrika eksairetiki opws kai tin ermineia tis prvtagonistrias

Anonymous said...

plutôt la vie en rose

μην κρίνεις ίνα μην κριθείς :-)

Lili said...

κανονικα, σβυνω τα κομεντς των ανωνυμων πριν καν τα ανοιξω, απο πολιτικη, αλλα σημερα το ανοιξα και ημουν και σε γενναιοδωρη φαση, το δημοσιευσα κιολας.



seriously, νομιζεις οτι με νοιαζει αν θα βγω προς τα εξω ανορθογραφη
petite crotte?

Anonymous said...

hello! humor, you know?

:-) smiley face...

Lili said...

Δεν μ' αρεσουν οι ανωνυμοι.
Το χιουμορ ειναι κατι με το οποιο γελαμε και οι δυο, κατω απο προυποθεσεις οπως το να ξερεις τον αλλον και να καταλαβαινεις οτι ειναι πειραγμα, αφου υπαρχει συμπαθεια/ αγαπη μεταξυ μας.
Αw far as Im concerned δεν ξερω τιποτα για σενα περα απο το γεγονος οτι εχεις γαλλικο πληκτρολογιο και το ip σου.
Βγες με το πραγματικο σου ονομα, να σπασουμε οση πλακιτσα θες.

SilentSoul said...

Την αποψη μου για την ταινια την εχω εκφραση παλιοτερα.Εχω να πω πως υπάρχουν αντρες που τους αρεσουν αυτες οι βιογραφικες ταινιες,ο γαλλικος κινηματογραφος,και ακουν μουσικη του στυλ Πιαφ.Ενας απο αυτους ειναι ο Χρίστος μου.Αγωνιουσαμε μεχρι να βγει στην μεγαλη οθονη και ειμασταν απο τους πρωτους που πηγαν να την δουν οταν πρωτο βγηκε.Ειδα και αντρες δακρυσμενους (λες εδω στην Κρητη να ειναι πιο ευαισθητοι;),ολοι ειμασταν.
Παραυτα εξαιρετική ταινια :)

My first book

My first book
A funny Homebirth