Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Sunday, October 02, 2005

Τι θα θελανε οι γυναικες, να μαθουν οι αντρες

Μιλούσα πριν λίγο καιρό με κάποιον και θυμάμαι να τον ακουμπάω, να τον αγκαλιαζω, γενικά, να νιώθω όμορφα και άνετα μαζί του.
Δεν τον έβλεπα ερωτικα (ειναι 23) αλλα δεν ενιωθα αμυνομενη.
Και πιανοντας την κουβέντα, καταλαβα.
Ο πιτσιρικας ήταν από τις λίγες περιπτώσεις αντρός που δεν ένιωθε απειλητικά απέναντι στο γυναικείο φύλο. Δεν του έβγαινε όυτε ανταγωνισμός, ούτε φόβος, ούτε προθεση εκμεταλλευσης/απόδειξη στον εαυτό του ότι είναι "σερνικο".
Δεν ήταν όμως όυτε του αλλου άκρου "εγω αγαπάω τις γυναικες" οπου παλι he singles them out.
Eνιωθα καλά μαζί του γιατί και κείνος ένιωθε καλά μες το πετσι του.
Και ειχε και χιουμορ.
Ενιωσα οπως όταν πάω έξω η έρχονται ξένοι φίλοι μου στην Ελλάδα.
Χαλαρή.


Είχα μπροστά΄μου καποιον που αγαπούσε τους ανθρώπους.
Που δεν θα επιρριπτε ευθύνες σε καποιον άλλον για τα παθήματα του.
Που δεν έπαιρνε σαν προσωπική προσβολή την οποια διαφορετική γνωμη μπορεί να είχα σε ένα θέμα.
Που έβγαζε από μέσα μου τον καλύτερο εαυτό μου.




Ετσι έψαξα και βρηκα ποια ειναι αυτά που βγάζουν τον χειρότερο εαυτό σε μια γυναίκα, βαση μελετών, και γιατί.
1)Το να μην μας μιλάτε.
Αυτό μας αγχωνει, ειδικα αν θιξαμε ενα θεμα της σχεσης, μας δημιουργει ανασφαλεια γιατι δεν μας δινετε πληροφοριες απαραιτητες γυα εην αισθηση ασφαλειας μας, νιωθουμε ασχημα οτι κρεμομαστε παβω σας και οτι μας κλεινετε απ εξω. ξαφνικα ειμαστε οι γκρινιαρες και ο θυμος μαζευεται.
Οταν δε αποφευγετε συστηματικα να συζητησετε, νιωθουμε ολο το βαρος της σχεσης στους ωμους μας και οτι δεν ενδυαφερεστε αρκετα γι αυτην, αρα για μας.


2)Δεν μας ακουτε και αγνοειτε τις αναγκες μας

Οταν φερεστε σαν να μην μπορειτε να περιμενετε να τελειωσουμε αυτο που λεμε, οταν μας λετε νιντι και αμφησβητειτε τις αναγκες μας,οταν μπορειτε να δωσετε ασυτο που χρειαζομαστε αλλα δεν θελετε, οταν μειωνετε την σημασια καποιων πραγματωνα κα αποφασιζετε οτι δεν υπαρζει λογος να συμμετασχετε,οταν ακουτε μεν αλλα απιλεγετε να τα αγνοησετε δε...μας τρομαζετε, μας γεμιζετε ανασφαλεια γιατι νιωθουμε οτι δεν σας νοιαζει, οι αναγκες μας μεγαλωνοτν, οι ανασφ΄λειες μας τσιμεντονωνται, και γινομαστε ενοχλητικες γιατι παντα ανησυχουμε αν θα ειστε διπλα μας ο ταν εχει σημασια.

3)επαναστατες σιχως αιτια
Οταν αντιστέκεστε σε ότι πουμε και κάνετε το αντίθετο επιτηδες, οταν διαφωνείτε μονο΄και μονο για να νιωσετε αυτονομοι, οταν κάνετε ΄κάτι αφου σας πιεσουμε πολύ και μέτα θυμωνετε, οταν είστε καχύποπτοι ΄με την αγαπη μας και νομίζετε ότι προσπαθούμε να σας χειραγωγήσουμε, οταν βλέπετε τις αιτησεις μας για βοηθεια ΄σαν προσπάθεια ελεγχου και αποφασίζετε να τα αγνοήσετε,οταν δεν δειχνετε αγπαη και ενδιαφέρον γιατι θεωρείτε ότι μετα θα το παριμένουμε απο σας, σαν παρασταση....νιώθουμε οτι δεν μας αγαπάτε και πληγωνόμαστε που μας πολεματε. μας δημιουργουνται αναγκες απο την ελλειψη εκδηλωσης αγαπης, απογοητευομαστε και εκνευριζομαστε οταν μας περνατε κοσκινο, νιωθουμε κολλημενες στον τοιχο(οτι η πτεπει να παιξουμε το παιχνιδι της δυναμης η να φυγουμε για να μην γινουμε θυματα σας), και πληγονωμαστε που η σχεση ειναι πεδιο μαχης για σας και μεις ο εχθρος(!)



4)Δεν μας παρηγορειτε η καθησυχαζετε
ενω θελουμε να νιωσουμε ασφαλεια, εναν ωμο, και να μας πουν οτι ολα θα πανε καλα την ωρα που ποναμε..θελουμε στοργη...μας δινετε οδηγιες η συμβουλες η μας αφηνετε μονες η μας κανετε να νιωθουμε ασχημα γι αυτα τα αισθηματα,ειτε κριτικαριντας τα, ειτε ανφισβητωντας την σοβαροτητα και βαζετε λογικη, οταν χρειαζομαστε αισθηματα...για να μην νιωσουμε εγκατελλειμενες και μονες, ανασφαλεις,νιντι επειδη σας ζηταμε ψιχουλο ενδιαφεροντος.αγχονωμαστε που δεν μας καταλαβαινετε και μας παιρνει απο κατω.


(Το μπι κοντινιουντ)

11 comments:

dimitris said...

Γιατί έχω την εντύπωση οτι με τις γυναίκες δεν μπορείς ποτέ να κάνεις το σωστό;

Στην αρχή όλα αυτά είναι χαριτομένα, αλλα μετά απο λίγο γίνονται κουραστικά σε μία σχέση. Όλο αυτό το ψυχολογικό βάρος +ότι προβλήματα μπορεί να έχει ο καθένας μας ανα πάσα στιγμή. You just can't live up to this all the time.

1) Το να μην μας μιλάτε.
Μπορεί να φοβόμαστε πώς θα το πάρετε. Καμμιά φορά οτι λέμε είναι λάθος, και τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Ισως φοβόμαστε οτι θα γίνουν χειρότερα.

2) Δε μας ακούτε και αγνοείτε τις ανάγκες μας.
Οι ανάγκες σας καμμιά φορά φαντάζουν αδύνατο να ικανοποιηθούν. Αφενός γιατί ανάγονται στη σφαίρα του γενικού και του αορίστου, που μπορεί να ερμηνευθεί κατα βούληση και συγκυρία και αφετέρου γιατί πολλές φορές έρχονται σε αντίθεση με άλλες σας "ανάγκες".

3) Επαναστατες διχως αιτια
Κάποια στιγμή ίσως πρέπει να μιλήσουμε και για τη φύση του αρσενικού.

4)Δεν μας παρηγορειτε η καθησυχαζετε

Φόβος οτι η συνεχής "παρηγοριά" και το χαίδεμα μπορεί να ενθαρρυνει περισσότερο κλαψούρισμα. Υποψία οτι τέτοιου είδους συμπεριφορές υποκρύπτουν κάποιο είδος υποχθόνιας και πονηρής προσπάθειας χειραγώγησης. (Όπως κάνουν τα μικρά παιδιά)
Or maybe I'm just paranoid. :)

Και μετά απο όλα αυτά διερωτάται ο ποιητής: Mας μεγαλώνουν γυναίκες, και περνάμε με αυτές το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας (άρα έχουν πολλές καλές ευκαιρίες να μας διαμορφώσουν). Έχουμε κάποια χιλιάδες χρόνια εξέλιξης σαν ανθρώπινο είδος. Γιατί τα ίδια προβλήματα ακόμα; (και η Ήρα τα ίδια παράπονα είχε απο το Δία)

Ερωτήσεις, Ερωτήσεις..

Disclaimer: Αυτές δέν είναι τελικές απαντήσεις-πεποιθήσεις αλλα σκέψεις - όταν βρώ και εγώ την άκρη θα σας ενημερώσω :)

(btw, στο προηγούμενο μου post ΔΕΝ εννοούσα εσένα :))

kat.@ said...

μερικες φορες αισθανομαι παραξενη που εχω μια καποιου ειδους επικοινωνια με το αλλο φυλο και σχεδον ενοχη του μπι χαπιλι μαριντ... αληθεια συμβαινουν αυτα που διηγειστε;

kouperti said...

έβαλες τρίποντο μαμα... (πάλι)

z43k0 said...

τι να σου πω..
σε άλλα έχεις δίκιο και σε άλλα είσαι dead wrong. Εξαρτάται πάντα από την πλευρά που το βλέπει ο καθένας. Λειτουργούμε σαν μικρά παιδιά, δημιουργούμε τον μικρό κοσμό μας, αφαιρούμαστε σε -αντικειμενικά- ηλίθια πράγματα και πολλές φορές βάζουμε λάθος προτεραιότητες. Μα στην τελική είμαστε παιδιά.
Εγώ προσωπικά δεν θέλω να αλλάξω ακόμα και αν η ζωή μου γενικά γίνει πιο εύκολη [όχι μόνο όσον αφορά στις γυναίκες].

Lili said...

Να σας πω πως και τι ερμηνευω με τα σχολια?
Χωρις διαθεση κακιας, η προσωπικου προβληματος, θελω να μοιραστω τις σκεψεις μου για τα 3 απο τα 4 σχολια πανω στο κειμενο.
(πανω σε ενα κειμενο που δεν ειναι δικο μου μπαιδε γουει, αλλα απο ψυχολογους, μετα απο ερευνα, αρα αποδεκτο σαν φακτ)

ο πρωτος περιγραφει τις γυναικες σαν μυστηρια οντα και πλασματα,καπριτσιοζικα, ακομα και μετα απο τις εξηγησεις.Οτι δεν καταλαβαινεις, το φοβασαι. Και οτι φοβασαι, δεν το αγαπας.και με επιβεβαιωνει οταν χρησιμοποιει εκφρασεις οπως "κλαψουριζουν".
Ειναι μειωτικη και δειχνει ποσο πολυ ειναι διατεθειμενος να ακουσει την συντροφο του.

Η δευτερη δε κανει ενα σχολιο που περα απο το να τονισει το ποσο καλα περναει εκεινη, εχει αλλο νοημα....εκτος αν μου διαφευγει?
Το οποιο ειναι δεκτο και αποδεκτο να λες οτι εσυ περνας καλα, αρκει να μην βγαζεις τον αλλο εξωγηινο με φρασεις "μα συμβαινουν αυτα??".Ισως ο τιτλος του μπλογκ "φουσκες και μπουρμπουληθρες" να μην ειναι τυχαιος και μερικοι-τυχεροι- να ζουνε σε μια.(οκ. bad joke, but I couldnt resist)
Για την τριτη δεν εχω να πω τιποτα, δεν την θεωρω τυχαια, φιλη μου, ειναι σκεπτομενο ατομο και με απειρο χιουμορ.Ξερει να διαλεγει τις λεξεις της.
Ο τεταρτος καλα τα λεει-απο την πλευρα του- θα σταθω ομως στο "εισαι ντεαντ ρονγκ", ενω θα μπορουσε να πει ΕΓΩ...διαφωνω/εχω αλλη αντιληψη(δηλαδη να εκφραστει αλλα να αφησει και χωρο στον αλλον να υπαρχει, οποια κιαν ειναι η σκεψη του)Διαβαζοντας "εισαι ντεαντ ρονγκ", δεν μπορω να κρυψω ενα φρυδι που ανυψωνεται, και να πνιξω ενα "ειμαι λαθος, επειδη τυχαινει να εχω αντιθετη γνωμη με σενα?"

Ιντερεστινγκ, ετσι?
Στις 3 απαντησεις, βγαινει κρυμμενη καλα, η αναγκη για ανωτεροτητα.
Και ειναι κατι που το εχουν οι 9 στους δεκα, και θεωρειται και φυσιολογικο.Δεν ειναι απαραιτητα κακο, αρκει να μην παταμε πανω στον αλλον.
Αυτη ειναι η φιλοσοφια μου και δεν βλεπω να γινεται συχνα...δυστυχως.


Αλλοι το κανουν πιο εντονα απο σας παιδια, και σορυ που πηρα τα παραδειγματα σας, δεν ειναι καθολου προσωπικο.
Απλα το τελευταιο διαστημα το ανακαλυψα, και το παρατηρω, και με συναρπαζει.


Αρχιζω να βλεπω τα πατερνς της ελληνικης συμπεριφορας...και παυει πλεον να με τρομαζει η και να με ενοχλει...
Wich is a good thing.


Αν παρερμηνευσα κατι η καποιον(κατι που συμβαινει πολυ συχνα στον γραπτο λογο), ζητω χιλια συγνωμη

kat.@ said...

Βαριεμαι τις επεξηγησεις, αλλα δεν μπορω και να τα ακουω αδιαμαρτηρητα. Αυτο που ειπα, σε μια στιγμη παρακρουσης απο οτι καταλαβαινω, ειναι πως εγω συνενοουμαι ανετα με το αλλο φυλο, η μαλλον, οτι, αν δε συννενοουμαι με καποιον, δε νομιζω πως φταιει το οτι ανηκει στο αντιθετο απο μενα φυλο (η μηπως ειναι ολοι οι αντρες μαλακες;). Και οτι ναι, εχω βρει κατανοηση στο προσωπο ενος, η και περισσοτερων κατα καιρους (mon dieux). Τωρα αν αυτο ειναι δειγμα ανωτεροτητας (μαμα μου), τι να πω, δεν το ειχα σκεφτει, αλλα ισως και να ειναι μια ενδιαφερουσα προσεγγιση και οχι απλως science fiction. Ενιγουει. Αρχιζω να βλεπω τα πατερνς της ελληνικης συμπεριφορας, η γκρινια είναι ενα απο τα πιο χαρακτηριστικα παραδειγματα.
Κατα τα αλλα νομιζω ο καθενας να λεει οτι νομιζει με τροπο κοσμιο και πολιτισμενο. Και πανω απο ολα ψυχραιμια.

Και, τελος,αν με ξαναειρωνευτεις, θα βγω απο τη φουσκα μου και θα το πω στη μαμα μου.

Αν παρερμηνευσα κατι, η καποιον(κατι που συμβαινει πολυ συχνα στον γραπτο λογο), ζητω χιλια συγνωμη.

zouri1 said...

αλλα ηθελα να γραψω,αλλα οταν διαβασα την απαντηση σου κολησα.Τελεια,και προς σκεψη και προβληματισμο.Εγω απλα ηθελα να σε πειραξω,και να σου πω οτι τωρα τελευταια,γραφεις ολο και πιο αραια.

z43k0 said...

ατυχής η φράση "dead wrong", και ζητώ συγνώμη. Δεν έχω καμιά διάθεση επίδειξη "ανωτερότητας" ούτε καν ενδόμυχη. Απλά επεσήμανα ότι έχουμε διαφορετική οπτική γωνία, και άλλη ματιά οπότε κάποιες φορές [πάντως όχι όλες] βλέπουμε τα πράγματα αλλοιώς. Και δεν κριτικάρω ποτέ την γνώμη των άλλων, απλά ανταλλάσσω απόψεις. Μπορεί να έχεις εσύ δίκιο, μπορεί να έχω εγώ, μπορεί και κανείς μας, αλλά για μένα δεν έχει σημασία το ποιος έχει δίκιο. Τουλάχιστον όχι περισσότερη από την ίδια την ανταλλαγή απόψεων. cheers.

Lili said...

Παιδια, εννοειται οτι καταλαβα οτι δεν υπηρχε intent kai απλα εκανα μια παρατηρηση, με την εννοια του observation, μαλιστα προσπαθωντας να κανω και λιγο χιουμορ ασχετως αν ερμηνευτηκε απο την Κατ σαν ειρωνεια.
καταλαβαινω οτι μπορει να παρερμνηνευτει και γιαυτο, Κατ, σε διαβεβαιω οτι δεν σε ειρωνευτηκα.

Ειμαι πολυ σκυλα οταν το κανω και ετσι το αποφευγω.


Απο κει και επειτα, νομιζω οτι εσυ εσυ ναι,(αν κρινω απο το γεγονος οτι αναπαρηγαγες 2 φρασεις μου) αλλα δεν εχω προβλημα με αυτο, κατανοητο ειναι οτι μπορει να πειραχτηκες με την ερμηνεια μου για το κομεντς σου.

Ολα παιζουν.



το μονο που δεν παιζει, -και το εννοω αυτο,- ειναι να μου δολοφονειτε την γλωσσα.




Ειναι "Oh mon DieU", σκετο.



:P ;)

kat.@ said...

mon dieu

Lili said...

:D :D

(touchee)

My first book

My first book
A funny Homebirth