Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Wednesday, October 05, 2005

The wind of strange

To τελευταιο διαστημα κατι συμβαινει.
Την Κυριακη δεν ηθελα να παω καραοκε(!!!!!). Και με πηρε και φιλος μου που συνηθως τον κανω χρυσο να παμε.
Ημουν κουρασμενη, δεν νυσταζα, αλλα δεν ειχα δυναμη να σηκωθω απ το κρεβατι μου.
Χτες παλι, δεν ηθελα να παω.
Ηθελα να παρω το παιδι. μου ελειπε τρομερα.
Ομως σχολαγα στις 10, οποτε δεν γινοταν-πρακτικα.
με τραβολογησανε στο καραοκε μια φιλη και το αγορι της, και ανεβηκα στην σκηνη.
Τιποτα.
βαριομουν.
και τραγουδησα καλα ενα τραγουδι που ειχα βαλει στοχο.
Αλλα τιποτα παραπανω...
Γυρισα σπιτι, δουλεψα λιγο, και το πρωι που σηκωθηκα(απο ασχημο ονειρο), το πρωτο που σκεφτηκα ανοιγοντας τα ματια μου ηταν...
"χαζοξενυχτι"
Παροδικη φαση η αρχιζω να μεγαλωνω( κι αλλο)?
Εχω παρει κιλα και δεν πολυντυνομαι η βαφομαι. με ενοχλει που δεν νιωθω ανετα μεσα στα ρουχα μου(το να σου κοβει την αναπνοη και το κυκλοφοριακο το τζιν δεν ειναι ποτε ευχαριστο), αλλα δεν αγχονομαι.
παραγγειλα να φαω κοτοπουλο.
Και ενω υπηρξα vegetarian ως παιδι, ενω το αποφευγω σαν μεγαλη και υπηρξαν περιοδοι που το ειχα κοψει τελειως...(παντα απολαμβανα μια μπριζολα με ολο το αιμα της η
ενα κoτοπουλο στην σουβλα...)
ποτε δεν λειτουργησε βιωματικα η αισθηση οτι τρωω ενα πλασμα που βασανιστηκε.
Σημερα ενιωσα οτι κανιβαλιζα.
Πιεσα τον εαυτο μου να φαει, αλλα κατι μου λεει οτι εγινε ενα 'κλικ"
Ισως να με επηρεασε η κουβεντα που ειχα με την πρωην κουνιαδα μου πριν λιγες μερες.
Μιλουσαμε με την πεθερα μου για το ποσο πολυ στοιχιζει συναισθηματικα μια αμβλωση στην γυναικα και σε ποιες περιπτωσεις ειναι απαραιτητη.
Η πεθερα μου αναφερε την περιπτωση της, και γω την δικη μου.
Πεταγεται η αλλη
'Ειναι φονος."
"Ειμαι σιγουρη οτι το πιστευεις, και οτι πρεπει να νιωθεις πολυ καλα που δεν σου ετυχε, αλλα νομιζεις οτι ειναι ευγενικο μα μου λες στα μουτρα μου οτι ειμαι δολοφονος?"
Ειχε μουλαρωσει, σαν χαλασμενος δισκος.
"ειναι φονος, το λεει και η εκκλησια"
'Χεστηκα για το τι λεει η εκκλησια σου.
Πως καλυτερευεις την κατασταση κατηγορωντας? τα 13-χρονα που παιζουν με τα αγορακια και μενουν εγκυος? τα θυματα βιασμου? αν ο γιος σου αφησει ενα κοριτσακι εγκυο στα 14 τι θα του πεις? κρατα το?"
"Αυτο δεν θα τυχει(=γιατι εγω ειμαι καλη μανα, αυτα τα παιδια εχουν σκατα γονεις), αλλα αν τυχαινε....θα το μεγαλωσω εγω"
"και πως θα μαθει τις συνεπειες των πραξεων του αν η μαμα καθαριζει για ολα?Πως βοηθας το παιδι σου λεγοντας τετοιες κουβεντες? Ακου φονος.(ειχα σοκαριστει...νομιζωα οτι βρεθηκα στην αμερικη του 1950)"
Πεταγεται η πεθερα μου.
"ειναι μια ζωη..."
"και το αρνι που τρως, ειναι ζωη. και το γουρουνι, αποδεδειγμενα εχει την νοημοσυνη 3χρονου παιδιου. Ζωη ειναι κι αυτο."
"θεωρεις τον σκοτωμο ενος ανθρωπου πιο σοβαρο η ενος ζωου?"

Εκει κολλησα στον τοιχο.
Εχω μεγαλωσει θεωρωντας φυσικο την σφαγη των ζωων, οπως αλλοι εχουν μεγαλωσει θεωρωντας φυσικο το να πινουν γαλα.
Ομως, ποσο πιο καβαλημενο ειναι να θεωρεις τον εαυτο σου πιο σημαντικο απο κατι αλλο που αναπνεει, νιωθει φοβο, αγαπη, ζηλεια, μονο και μονο επειδη δεν ακους την γλωσσα του, δεν καταλαβαινεις τι λεει, και επειδη δεν μπορει να φτιαξει μηχανες που θα τιναξουν τον πλανητη στον αερα?
Δηλαδη οσο πιο "χαζος" τοσο πιο πολυ αξιζει να φαγωθεις?
Οι προτογονοι λαοι συνυπαρχαν με τα ζωα και σεβονταν τις ψυχες τους.

Κοιταζα το κοτοπουλο στο πιατο μου και ειδα τον τρομο στα ματι ατου ζωου την ωρα που το πνιγανε για να καταναλωθει. Αυτο και αλλα χιλια στην σειρα. και αλλα τοσα σε εργαστηρια, αλλα τοσα σε παραγωγες γουνας, δερματων...

Μου αρεσε που το ενιωσα στο πετσι μου, αυτο, που το σκεφτομουν μονο...τοσο καιρο.

(το κοτοπουλο μου μυριζει απο κεινη την ωρα και δεν ξερω αν δεν θα το "βγαλω' καποια στιγμη, ετσι οπως παει)


Σιγουρα αλλαζουν καποια πραγματα.
Εδιωξα ανθρωπους που δεν μου φερονταν καλα.
Τι κιαν τους συμπαθουσα η αγαπουσα?
οταν καποιος σε μειωνει ειτε με τις πραξεις του ειτε με τις λεξεις του και αυτο σε επηρεαζει...
θεωρω οτι οσο μοναξια και να νιωθω κατα καιρους, δεν αξιζει τον κοπο.
Ο καθενας μεγαλωνει με τις ανασφαλειες του, τις αντιληψεις του και οσο δεν προσπαθει να σε πληγωσει,( ειτε επειδη δεν σε βαζει στην εξισωση ειτε επειδη
σου ρουφαει ζωη με πλαγιους τροπους, ειτε πατωντας πανω σου) ολα καλα.
Πλεον ομως με εχουν κουρασει ολα τα δογματα, τα πρεπει, η "αληθειες" του καθενα, η αναγκη για επιβεβαιωση που καταντα ζομπιστικοδρακουλιστικη και παρασιτικη.

Εκανα μαλακιες,
Θυμωσα που ενω τα ειπα στον εαυτο μου πριν, i just went and did it anyway.
ομως απο την αλλη, αρκετα ταλαιπωρηθηκε ο εαυτος μου τα τελευταια χρονια.
Και ισως αν αρχισω να τον χαιδευω περισσοτερο και να φροντιζω να εχω μονο χαδια απο τους απ εξω...ισως, να μην πεσω σε λουμπες χυδαιων ανθρωπων για να νιωσω pampered.
Ισως παιρνοντας απο μενα το χαδι, να μην ειμαι πια τοσο προσιτη σε καθε κουλο που απλωνεται με ενα χαμογελο στα χειλη.

Δεν ξερω...ισως λεω μαλακιες.
δεν τα χω προσχεδιασει.
απλα παρατηρω τις αλλαγες των ημερων.
Τις αλλαγες μεσα μου.

Ουτε στο μπλογκ πια γραφω τοσο συχνα...

Ισως να φταιει και η εκλειψη.

7 comments:

artemis said...

"ίσως παίρνοντας από μενα το χάδι, να μην είμαι πια τόσο προσιτή σε κάθε κουλό που απλώνεται με ένα χαμόγελο στα χείλη"...

Αυτή είναι η μεγαλύτερη συνειδητοποίηση...Τουλάχιστον για μένα. Να δεις τον εαυτό σου σαν το παιδί σου. Να τον φροντίζεις, να τον αγαπάς, να τον προστατεύεις. Άμα γίνει αυτό, όλα τα άλλα είναι παιχνιδάκι.
Σε καλό δρόμο είσαι...:)...
Φιλιά!

faltsa said...
This comment has been removed by a blog administrator.
faltsa said...

Αγαπητή,
ζώα είμαστε κι εμείς. Πιό έξυπνα, αλλά εξίσου θνητά ζώα. Και μάλιστα παμφάγα.
Οταν τρως οτιδήποτε εκτός από γάλα και καμμιά δυό άλλες τροφές (αυγά αγονιμοποίητα, μέλι, χυμό σφενδάμης - απ'αυτό που κάνουν το sirop d'erable, μετασχηματισμένα ορυκτέλαια και άλλα τέτοια εξωτικά), καταστρέφεις μορφές ζωής. Κύταρα οργανωμένα, σε φυτά ή ζωντανά. Αντε με τα φυτά υπάρχει και η δυνατότητα αναγέννησης του φαγωμένου κομματιού.
Μια άλλη "καθαρή" από αυτή την άποψη λύση, είναι να τρώει κανείς ψοφίμια άλλων οργανισμών... Απορρίπτεται.
Επειτα, είσαι σίγουρη οτι ένα τόσο ανθρωποκεντρικό κριτήριο ιεράρχησης της ζωής, όπως η νοημοσύνη, είναι κατάλληλο για να μετρήσεις την καταστροφή ζωής που προκαλεί η διατήρηση της δικής σου, μέσω της τροφής;
Κακό λούκι αυτά τα κριτήρια: πχ η ανθρωποκεντρική πάντα κλίμακα "χαριτομενιάς", οδηγεί ορισμένους να διαμαρτύρονται κατά της βιομηχανίας γούνας, χωρίς να τους καίγεται καρφί για το χταποδάκι που μπορεί να έχουν στο πιάτο τους!
Καμμία λύση δεν είναι ικανοποιητική στο πρόβλημα που θέτεις - εξορισμού του ανθρώπου. Λίγη ντροπή όμως, λίγη ταπεινότητα και περίσκεψη, όταν χάφτουμε τα μπριζολάκια κάποιου όχι χειρότερου από μας ζωντανού, σίγουρα χρειάζεται.

Lili said...

Ρε φαλτσα...τι ειπαμε για τα ΑΠΛΑ ελληνικα?
Δεν μπορω να καταλαβω αν συμφωνεις η διαφωνεις, αν προσθετεις η κανεις κυρηγμα...

τεσπα, το θεμα δεν ειναι αν κανω καλα η οχι που νιωθω ετσι...το θεμα ειναι οτι το ενιωσα, το εγραψα και δεν χτυπαω τον εαυτο μου γιατι φοραω πετσινα παπουτσια, πχ...

Υπαρχουν σαφως πιο εξελιγμενες μορφες ζωης(πχ ενα κοτοπουλο ειναι πιο εξελιγμενο απο ενα κουνουπιδι, και εμεις πιο πολυ απο το κοτοπουλο)αλλα δεν τιθεται νομιζω θεμα οτι ενα κοτοπουλο η ενα αρνι νιωθει φοβο.
Για το κουνουπιδι θα σε γελασω...


Συμφωνω με αυτα που γραφεις λοιπον,....εκτος απο το παμφαγα.
Προσωπικα πιστευω οτι ειμαστε φτιαγμενοι για να τρωμε οτι φτανει το χερι μας φρουτα, ριζες, και εντομα(οπως κανουν στην αφρικη-δεν ειπα να φαμε και κατσαριδες) και οπτι δεν εχουμε ουτε τα νυχια ουτε τα δοντια ουτε την ταχυτητα να πιασουμε εναν λαγο πχ η να σκισουμε μια αγελαδα με τα νυχια μας η να πνιξουμε ενα κοτοπουλο με τα δοντια μας.
Το κρεας αψητο και ασιτευτο, δεν μας γαργαλαει τα ρουθουνια και αυτο θα επρεπ να μας λεει κατι...αν και νομιζω οτι αυτη η συζητηση πρεπει να συνεχιστει στον εναλλακτικο τροπο ζωης.

Your Man said...

Δηλαδη οσο πιο "χαζος" τοσο πιο πολυ αξιζει να φαγωθεις?

Λέγεται survival of the fittest.

Και λέγοντας fittest δεν εννοούμε αυτόν που είναι πιο υγιής αλλά αυτόν που είναι πιο κατάλληλος. Όταν πιάσει κρύο θα επιβιώσουν αυτοί που έχουν τρίχα (καλή ώρα). Όταν λιγοστέψουν οι αντιλόπες θα λιγοστέψουν και τα λιοντάρια που τις τρώνε. Όταν λιγοστέψει το χορταράκι, θα λιγοστέψουν οι ελέφαντες.

Στην ανθρώπινη κοινωνία fittest μπορεί ανάλογα με το πρίσμα του καθενός να είναι οι λευκοί και όχι μαύροι, οι ψηλοί και όχι οι κοντοί, οι ξανθιές και όχι οι μελαχρινές, οι straight και όχι οι gay, οι όμορφοι και όχι οι ασχημοι. Και ανήκοντας σε αυτό το τελευταίο group ανθρώπων μπορώ να σου πω για 1002 παραδείγματα όπου το δικό μου survival δεν εξασφαλίζεται παρά μόνο αν εγώ κάνω κάτι για να ανήκω στους fittest. :-)

faltsa said...

Ναι αλλά το σχήμα αυτό δεν εξηγεί τίποτα, γιατί είναι κυκλικό:
ποιός επιβιώνει; Ο καλύτερα προσαρμοσμένος. Ποιός είναι ο καλύτερα προσαρμοσμένος; Αυτός που επιβιώνει...
Promise, lili, τέρμα οι βαριές φιλοσοφίες!

Lili said...

faltsa, εκφρασου ελευθερα παιδι μου...

τζωρτζ, ξερω πολυ καλα τι οπτικη γωνια εχεις για τον κοσμο.
Το "φιτεςτ" σ αυτην την περιπτωση, ειναι τα αρπακτικα (πρεντατορς), τα σαρκοβορα,... και αν υιοθετησω για 5 λεπτα την οπτικη γωνια σου, τοτε εγω ειμαι... ενα αρνι,ενα παγωνι(πολλοι με θεωρουν ψωναρα, οποτε γιατι οχι?), τελος παντων κατι που σκουζει δυνατα, αλλα δεν τρωει σαρκα αλλουνου..iσα ισα...τρωγεται.

Δεν μου αρεσει αυτη η οπτικη γωνια, την εζησα, οταν ανακαλυψα οτι το αρνακι διπλα μου ηταν λυκος μεταμορφωμενος, και εμεινα και κουτση απο το encounter...
Του ευχηθηκα καλη του ορεξη και μεσα απο κεινον καταλαβα οτι υπαρχουν διαφορα ειδη ανθρωπων...

Kαι κεινος τα ιδια πιστευει με σενα, και γενικως ολοι οι carnivores της ζουγκλας μας, αυτα πιστευουν. Δεν ξερω αν επιτιθονται γιατι τα πιστευουν η τα πιστευουν σαν αλλοθι για την συμπεριφορα τους, η αν -επειδη ειναι οι ιδιοι ετσι, θεωρουν οτι ολος ο κοσμος ειναι ετσι..με μικρες διαφοροποιησεις(Οι ξυπνιοι και τα κοροιδα....οι ικανοι και τα θυματα ....κλπ κλπ)


Οπως και ναχει σεβαστη η γνωμη σου...απλα να καταθεσω οτι για μενα ο κοσμος ειναι ενα επικινδυνο μερος οταν ο διπλα τον βλεπει ετσι, οταν ξεχναει να ακουει την φωνη μεσα του,και την ψωνιζει με την παρτη του...
Πιθανον περιγραφω το 99% του κοσμου, αλλα ευχαριστω τον θεο που δεν ειναι το 100%.

Ακομα και η παραμικρη αχτιδα κανει διαφορα στο σκοταδι.
Κι αν η λαμψη ερχεται απο μεσα σου, τοτε, σαν κερι, οτι ειναι κοντα σου...ειναι φωτισμενο.


Οποτε, προτιμω να κρατησω αυτην την εικονα, και να απομακρυνω οτι ενισχυει την δικη σου...

Ο καθενας οπως την βρισκει σ αυτην την ζωη...

My first book

My first book
A funny Homebirth