Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Wednesday, January 11, 2006

ωξω!

Ανοιγω το κινητο. εχω μια αναπαντητη.
Παιρνω.
"ποιος ειναι?"
"εσεις με πηρατε πριν μια ωρα περιπου."
"το ονομα σας?"
"εεε...(γιατι δεν μου λεει αυτος ποιος ειναι? αυτος πηρε)Λιλι"
"ναι κυρια μου το επωνυμο σας"
μπλοκαρω.
αν παιρνει για τατου αλλο ονομα, αν παιρνει για μαθημα, αλλο, αν παιρνει για τραγουδι...
Ειναι και αποτομος.
"αφηστε, εγινε λαθος."
Κλεινω.

μετα το μυαλο μου παει στο κομπαρσαδικο στο οποιο εχω γραμμενη την μικρη για τηλεοπτικες εμφανισεις.
Ειναι λιγο αγενης ο τυπος εκει.
Χοντρος, με υφος καρδιναλιων, πρεπει να ειναι και "κακιασμενη" αν τον εχω κοψει σωστα.
Παιρνω το πρακτορειο.
"καλημερα σας, εχετε ενα τηλεφωνο που τελειωνει με αυτους τους αριθμους?"
Δεν μου απανταει.
"το ονομα σας."
"Λιλι"
(φωναζει)
"εδω ειναι γραφειο κυρια μου ειναι το S****"
" Το ξερω, αφου σας πηρα και μην μου υψωνετε την φωνη. Εσεις με πηρατε?"
"ναι!! γιατι δεν μου λες το επωνυμο σου να τελειωνουμε?"
"γιατι εχω δυο και γιατι δεν με εχετε κατοχηρωμενη στο κομπι..."
"δεν εχω χρονο να ασχοληθω μαζι σου.."
Του το κλεισα στα μουτρα.
it makes 2 of us

μετα εστειλα το εξης μνμα στο κινητο του.
Ειστε αγενεστατος οπως παντα, ετσι καταλαβα απο που με πηρατε.
Ασχοληθειτε τωρα να βρειτε τον φακελλο μου και να διαγραψετε τα στοιχεια μας, διοτι δεν θελω να με ξανα ενοχλησετε.

και στην πρωτη ευκαιρια θα μιλησω με το αφεντικο του, περναω απο κει καθημερινα.
Α σταδιαλα, ξυπνησα που ξυπνησα με απιστευτα νευρα σημερα, δεν θα μου τα κανεις κορδελακια.

7 comments:

ΑΘΩΝΑΣ said...

ναι αλλα αν ειχες οφελος απο αυτο το τηλεφωνημα? κατα τα αλλα πεσε μεσα,τι ψαχνεις να βρεις? τροπους στην αθηνα?

vangelakas said...

Σέ άλλες πόλεις δηλαδή πλήν Αθηνών, τό σαβουάρ βίβρ εμφυτεύεται μαϊκροτσιπικώς στόν εγκέφαλο;

ΑΘΩΝΑΣ said...

ελα ντε....πολυ καλα λες

Xνούδι said...

το microchip των καλών τρόπων, στο "εμφυτεύουν" οι γονείς σου, τα πρώτα 5 χρόνια της ζωής σου.

Καλημέρες μπουμπούκα. Βαθειές ανάσες πάρε, που λέει και μια ψυχή. Τελικά πιάνει. ;)))

vangelakas said...

εντάξει, γιά Αθήνα έχουμε ακούσει τά απίστευτα, δέν πειράζει κάτι άλλο..

(Α ρε Κηλαηδόνη παιχταρά!)

Marilina said...

όπου υπάρχει περισσοτερο άγχοσ και τρεξιμο, εκεί υπάρχει και περισσότερη αγένεια. συνήθως έτσι γίνεται. γι αυτό λέγεται ό,τι λέγεται για τους αθηναίους.

βέβαια υπάρχει και η τυπικότητα, αλλά τι ψάχνεις τώρα;;

Ο Φοβερός said...

Esy les okso - ego leo mesa :-)
Kalitera na kanis xabale kai na tous koroidebis para na anxonese :-)

My first book

My first book
A funny Homebirth