Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Wednesday, May 30, 2007

Αλλη μια φορα στο σχολειο

Μπαινω στο γραφειο της διευθυντριας η οποια αρχιζει να διαβαζει τα πρακτικα της τλευταιας συναντησης, σχολιαζοντας το γεγονος οτι δεν ηταν απαραιτητο να προσθεσω και γω κατι(ειχα στειλει συμπληρωματικο χαρτι γιατι καποια πραγματα ειχαν γραφτει πολυ στο "προχειρο" οπως οτι το παιδι μενει μαζι με τους γονεις μου και τον πατερα της και μενα, ενω το παιδι μενει μαζι μου , απλα εκεινη την περιοδο, οντως εμενε πιο πολυ στους παππουδες, και αλλα τετοια που αλλαζαν κατα την γνωμη μου την γενικη εικονα), σχολιασε το γεγονος οτι ενω ειχαμε πει ενα μηνα περασανε δυο και οτι επρπε η μητερα (εγω δηλαδη) να συνειδητοποιησει το προβλημα.
Εχω απο την τοτε συναντηση σκυλομετανιωσει που ανοιχτηκα. Η δασκαλα μου εχει μιλησει 2-3 φορες με αγενεια και ασεβεια και ειναι λες και μπορω να διαβασω το μυαλο της και το κατηγορω της...το οποιο-μεταξυ μας το εχω χεσμενο. Αν βοηθαει και αγαπαει το παιδι ας πιστευεις οτι θελει για μενα.
αλλα το να μου μιλαει σαν να ειμαι 5 χρονο, αυτο ειναι μια αλλη ιστορια.

βρεθηκαμε λοιπον σημερα ξανα οι τρεις μας, δασκαλα , διευθυντρια και γω.
και ακουσα οτι το παιδι καταλαβαινει αλλα δεν θελει να προσπαθησει.
Αντεκτουσα οτι το παιδι μιμειται και προσπαθει να ευχαριστησει και ειναι σημαντικο βημα οτι δεν ταμπουρωνεται πεισματικα πισω απο νευρα και να μ,ην ζηταμε σε 2 μηνες θαυματα. Ακουσα επισης αΠπο τη διευθυντρια οτι απο την αρχη του χρονου μου επιστησανε την προσοχη οτι επρπε να παει σε λογοθεραπευτη αλλα δεν πηγα. Για αλλη μια φορα πηρα τον λογο και ειπα οτι εγινε το αντιστροφο, οτι ειχα ρωτησει την δασκαλα αν χρειαζοταν λογοθεραπεια τον Νοεμβρη Δεκεμβρη και κεινη μου πε "μπα, θα δουμε μεχρι το πασχα." Και φυσικα οταν ηρθε το Πασχα, αρχισε κουρσα δρομου.
Ηταν λες και μου απαριθμουσανε τι εκανα και δεν εκανα.
καποια στιγμη, μεσα στην κουβεντα αναφερθηκε το διμηνο που ειχε ξαφανιστει ο πατερας της και η δασκλα μου ειπε "δεν αφηνατε το παιδι να δει τον πατερα του."
Εκει μουρθε να σηκωθω να φυγω βριζοντας.
Εγινα φυσικα εξω φρενων.
" Σας ειπα οτι δεν την αφηνω να τον βλεπει, η σας ειπα οτιο εξαφανιστηκε και αν ποτε παρουσιαστει να την παρει να μην την δωσετε? Εχει διαφορα."
Τιποτα, λες και μιλουσα σε κουφα αυτια.

Αρχισε η διευθυντρια να μου εξκηγει οτι ναομικα θελει χαρτι για να μην το δωσει το παιδι, λες και αυτο ηταν το ζητημα.
Μετα αρχισανε να μου λενε οτι πρπει να ειμαι πιο απαιτιτικη απο το παιδι.
Ειπα οτι διαφωνω, οτι δεν καταλαβαινει τοσα οσα δειχνει οτι καταλαβαινει και οτι μεσα σε ενα μηνα δεν μπορεις να δεις αποτελεσματα τοσα.
οτι το παιδι εκλαιγε που η δασκαλα της φωναζει.
Επιστησα την προσοχη οτι η λογοθεραπευτρια με την οποια μιλησα πριν ερθω μου ειπε οτι το παιδι δεν εχει κανενα προβλημα περα οτι του λειπει το vocabulary.
"Αληθεια; Θα πρεπει τοτε να μιλησω μαζι της, αν δεν εχετε αντιρρηση" ειπε η διευθυντρια.
" και απο ποτε αρχισε να κανει μαθηματα; γιατι δεν μου φερατε χαρτι;"
Κοιταξα την δασκαλα
"Γιατι να φερω χαρτι αφου σας ενημερωσα;"

Ενιωθα να με εχουν βαλει στην μεση και να με πυροβολουν.
και ολο το διαστημα να λεω μεσα μου" μα δεν ειναι δυνατον, δεν εχουν κατι μαζι σου, ειναι ιδεα σου, εσυ τα παιρνεις στραβα"
Τι λογους εχουν να θελουν να το κανουν αυτο;

Καποια στιγμη τεθηκε θεμα του αν το παιδι τελικα θα πρπει να προχωρησει η οχι στην επομενη ταξη -αφου οπως υποστηριζω δεν καταλαβαινει τα παντα.
Εκει εκανα την απλη ερωτηση στην διευθυντρια
" εχετε το δικαιωμα;"
Τα πηρε, με "μαλωσε" αλλα οπως της επιστησα
" δεν μου απαντησατε"

Το ρεζουμε ηταν οτι πρπει να μιλαω στην μικρη παντα Γαλλικα (ενω πριν ενα -δυο χρονια μου το απαγορευσαν για να μαθει καλα την πρωτη γλωσσα), ακομα και σε περιπτωσεις οπου πεθανε το γατακι της-ας πουμε.
Να της διαβαζω βιβλια. οκ
Ρωτησα πως και τι , γιατι οποτε το εκανα αυτο, δεν καταλαβαινε γρι.

Σηκωθηκαμε.
Ζητησα συγγνωμη που εχασα την ψυχραιμια μου.
Προσθεσα οτι καλο θα ηταν να υπαρχουν ειδικα μαθηματα για γονεις, τι και πως να κανουν καποια πραγματα.
"Μα οπως σας διαβαζανε και σας" απαντησε η διευθυντρια
Εκανα μια γρηγορη ανασκοπηση στις αναμνησεις μου.
Για καποιο λογο ειπα ψεμματα
" Δεν μου διαβαζανε"
"α ετσι εξηγειται." απαντησε
"ποτε;" προσθεσε
" οχι, οταν μεγαλωσα"
" οταν μεγαλωσατε σας διαβαζανε?"
Ο σαρκασμος δεν ηταν πλεον ιδεα μου.
" ναι, οταν ημουν μεγαλυτερη μου διαβαζε η μητερα μου την Comtesse de segur"
εκανα μια παυση
"δεν ταιριαζουν στην μικρη"
"Οχι" συμφωνησε, "ειναι πολυ μικρη"
εκλεισε την πορτα πισω της και ενιωθα την ατμοσφαιρα γεματη περιφρονηση που εχουν οι δασκαλες απεναντι στους γονεις.
Περιεργο, αρχισα να την νιωθω και γω προς τους δασκαλους τωρα.


Η καρδια μου σφιχτηκε.
Μηπως εκανα μαλακια και επρεπε να κανω περισσοτερο το κοροιδο? Μηπως η μικρη την πληρωσει? μηπως ειμαι προκατελλειμενη?
Λες να την "κοψουν'?
ειναι δυνατον το ολο θεμα να εχει να κανει με το ποσο συμπαθης η αντιπαθητικος ειναι ενας γονιος, το κοινωνικο του στατους;
Πολυ ταινια μου κανει ολο αυτο.
Αν το θεμα ειναι το παιδι ομως, δεν θα επρεπε να σκυψουμε και οι τρεις απο πανω του να το βοηθησουμε αντι να μου απαρριθμουνε ολα οσα εκανα η δεν εκανα η πιστευουν οτι εκανα η δεν εκανα;
Και να μην αμφισβητουν ολα οσα λεω -ειδικα απο την στιγμη που ανοιχτηκα και δεν εκρυψα την κακαη ψυχολογικη κατασταση που επικρατουσε?
Η ειρωνια, ο σαρκασμος, η κακη θεληση, ηταν διαχυτη.
Η εγω το πηρα ετσι


Δεν ξερω...
Ποναει το στομαχι μου.

10 comments:

Nick said...

"ειναι δυνατον το ολο θεμα να εχει να κανει με το ποσο συμπαθης η αντιπαθητικος ειναι ενας γονιος, το κοινωνικο του στατους;"

Την απαντηση την γνωριζεις. Οποιον μπορουνε τον χτυπανε...

diastimata said...

Δεν μπορώ να πιστέψω αυτά που διαβάζω! Δεν είχα τέτοια αντιμετώπιση προς το παρόν και δεν ξέρω αν θα άντεχα όσα άντεξες! Ρε συ, μπας και ήταν ένα κακό όνειρο;

maria said...

Koita, san poli to zorizeis...
Den lew, kai gw mana eimai, kai se katalavenw 150%. Tis anisixies sou tis moirazomai, ma to Xristo...
Alla ola exoun oria.
Ki an den ta valeis esi prwti, I gomena tha to kanei "Tant que je gagne je joue". Ki esi tha eise i mpalitsa, gia na mi tin pliwrsei pote i kori sou...
Teleiwne.
... soit seulement bien attentive, etsi wste se periptwsi estw kai 1 sto ekatomirio opou i pitsirika zei kati asxima sto sxoleio, na to prolaveis. Kai na tous xeheseis. Kai na tin alaxeis kai sxoleio an xreiastei.
Ela re gamwto, den einai dinaton na pistevoun oles oi psores oti exoun opiadipote dinami giati einai diefthintries se dimotika sxoleia.

Ta xw parei twra... Milaw kai san ton Jean Claude Van Dame kapaki kai ta pernw akomi perisotero...!
Xekounisou kai pata podi. Ta oria einai MONDATORY s aftin tin zwi. OLA TA ORIA. Kanto gia tin kori sou prwta ap ola...

Pernaw akrivws ta idia otan milaw ellinika ston Noah (o gios mou), Sou milaw gia xontro agxos dioti mono gallika tou vgenoun, kai ta pezw asxima...

Lili said...

je veux ton mail stplait.

sunflower said...

hi Lili

you are living one of my nightmares

διαβαζω το blog σου αρκετο καιρο αλλα δεν εχω κανει ποτε post αλλα τωρα νοιωθω οτι πρεπει να καταθεσω και γω my two cents

correct me if I'm wrong, but I think you are a "free spirit" & you are trying to raise your daughter in a non-authoritarian way

so you're probably not considered "normal" (I get a rash just thinking about this word) by most greeks

Lili, trust your insticts & trust your child - you have a long way to go as far as your daughter & school authorities are concerned

I was born & raised in Canada & when my daughter started school here - I felt as if I had gone back in time to the Middle Ages.

δεν ξερω σε τι κατασταση εισαι τωρα και φοβαμαι μηπως τα παρεις αρνητικα - σε εχω κοψει για πολυ ευαισθητη και I really don't want hurt you at a time like this

lotsa luv
mary

eleni said...

Δεν έχω παιδιά και μα τo Θεo, το blog σου καθώς και αυτά που ακούω απο άλλες μανάδες... δεν είναι καθόλου encouraging. Δηλαδή αυτή την παράνοια θα έχω να αντιμετωπίσω??? Το γελοίο στην υπόθεση? Συνειδητοποιείς ότι πήγες να ρωτήσεςι για τη μικρή και πέρασες εξετάσεις? Τίποτα! Once a teacher, always a teacher. Με όποιον και να μιλούν έχουν πάτνα το attitude "σε εξετάζω και στο τέλος θα σου περάσω και βαθμό!!!!". Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι! Πραγματικά, μήπως πρέπει να αλλάξεις σχολείο?

Lili said...

το σχολειο αυτο εκτος του οτι ειναι πολυ καλο, ειναι επισης πολυ πιο καλο απο τα περισσοτερα αλλα, και μ αυτο δεν εννοοω μονο την υλη αλλα και τους δασκαλους και την διευθυνση.
Η δασκαλα λατρευει το παιδι μου.και ειναι και καλη δασκαλα και μεχρι και το Πασχα ηταν αψογη απεναντι μου και μαλιστα βοηθησε πολυ την κατασταση.
Ειτε ειναι το στυλ τους, ειτε εγω τους "χαλαω", δεν νομιζω οτι εχω το δικαιωμα να παρω το παιδι απο τον χωρο του επειδη σε μενα δεν φερθηκαν οπως θα το ηθελα, ναι;

Πρπει απλα να βρω εγω εναν τροπο να μην επιτρεπω να ξεπερνουνται καποια ορια.

Καλη μου τυχη, θα την χρειαστω-ολα τωρα τα μαθαινω :P

Seventh_Son said...

Καταρχήν η ειλικρίνεια σου είναι τόσο αφοπλιστική που νοιώθω λες και διαβάζω στα κρυφά το ημερολόγιο κάποιου!
Τώρα, εργάζομαι ως ωρομίσθιος σε Δημοτικό. Από ότι αντιλαμβάνομαι οι δάσκαλοι δεν είναι ιδιαίτερα υπερόπτες (δε λέω καθόλου) αλλά κοιτάνε περισσότερο να διασφαλίσουν τη θέση τους. Πάντως παντού παίζει ρόλο το κοινωνικό στατους ή καλύτερα τι σου εκπέμπει ο άλλος.

Spitogata said...

Δεν σε ξέρω καλά, αλλά επειδή συμπάσχω με ανάλογες συμπεριφορές απέναντι σε μένα και στον γιο μου στο σχολείο έχω να σου πω τα εξής:

MHN ΜΑΣΑΤΕ! Τα ελληνικά σχολεία προσπαθούν να καλύψουν τις δικές τους ανεπάρκειες, πετώντας το μπαλάκι στους γονείς.
Τους στέλνεις τα παιδιά να μάθουν ¨γραμματα" και σου τα στέλνουν πίσω στο σπίτι για να τους τα μάθεις εσύ!
Αν το παιδί δεν πάει καλά, δεν φταίει ο δάσκαλος που δεν έχει μεταδοτικότητα, αλλά ο γονιός που δεν διαβάζει αρκετά με το παιδί.

Εγώ τους τα έχωσα κατάμουτρα και έκτοτε δεν μου ξανα είπαν κουβέντα!
Κυρία μου... είπα στην δασκάλα εσύ πληρώνεσαι για αυτήν την δουλειά. Εγώ γυρίζω σπίτι στις 9 το βράδυ...τί να κάτσω να διαβάσω τέτοια ώρα με το παιδί?
Αν δεν θέλετε να σας καταγγείλω στο υπουργείο παιδείας για παραμέληση καθήκοντος, να του μαθαίνετε στο σχολείο ότι έχει να μάθει και μάλιστα ΚΑΛΑ!

Τέλος αν κάποια στιγμή, ενώ τους έχεις ενημερώσει για την οικογενειακή κατάσταση που αντιμετωπίζετε, δώσουν τον παιδί στον πατέρα, θα έχουν κάνει έγκλημα! Απείλησε πως θα τους μηνύσεις!

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΥΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ...

Τέλος αν η κατάσταση είναι στο απροχώρητο, άλλαξε το παιδί σχολείο και αν υπάρχει δυνατότητα...στείλε το σε ελληνογαλλική σχολή.

ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Lili said...

σπιτογατα, εψαξα να βρω το μαιλ σου αλλα...
αναγκαστικα θα σου απαντησω εδω, οτι αρνουμαι να το δω σαν πολεμο, και ισως εχω αδικο αλλα καταλαβαινω και τους δασκαλους οταν εχουν μια υλη να βγαλουν αλλιως αλλιμονο τους- και με βιβλια που δεν βοηθανε την μαθηση, 30 μαθητες(εδω ενα εχω εγω και πολλες φορες με ξουθενωνει), και το τελευταιο που θελω ειναι να προσθεσω μια απαιτηση.

ετσι κιαλλιως το σχολικο συστημα ειναι ενα συστημα που σε προγραμματιζεινα λειτουργεις συνολικα, στο συστημα, και δημιουργει υπακοους πολιτες, και αν υπηρχαν αλλες επιλογες που να σεβονται το ρυθμο του καθε παιδιου θα το προτιμουσα.

Απο κει και επειτα το να την αλλαξω σχολειο επειδη σε μενα φερονται ετσι δεν μου φαινεται λογικο. Η μικη ειναι ευτυχισμενη εκει και η ιδια δασκaλα με την οποια δημιουργηθηκε το θεμα, λατρευει το παιδι μου, ολο αγκαλιες και φιλακια ειναι.
και μενα με συμπαθουσε μεχρι προτινος αλλα δεν με απασχολει, παμε δημοτικο απο του χρονου.:)

My first book

My first book
A funny Homebirth