Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Wednesday, April 12, 2006

I had a dream

H λεξη αισθησιασμος εχει χασει το νοημα της πλεον ετσι οπως την χωνουν μπροστα απο καθε πορνο της πλακας, αλλα αυτην ειναι η μονη λεξη που μπορει να περιγραψει το ονειρο που ειδα.
Ονειρευτηκα οτι ημουν καπου, σε μια αποστολη που βοηθουσε παιδια...κατι τετοιο...Φοραγα μια μαυρη μπλουζα και ανατωτιομουν αν θα εβαζα μαυρο παντελονι, και τελικα μου κοτσαρανε μαυρη φουστα...τραγουδαγα(?) ημουν εκει προσωρινα.
Με ενδιεφερε ο υπευθυνος εκει αν και τωρα δεν θυμαμαι ποιος ηταν ο υπευθυνος...ο τυπος με τις κελεμπιες που ηταν ιδιος ο Χριστος και κουκλος? Ο οποιος μου εδωσε 5 μερες να σκεφτω(τι?...αν θα εμενα εκει αν θα εμενα μαζι του?) η ο αλλος( που μπορει να ηταν το ιδιο προσωπο)που ηταν ιδιος ο Ρεντφορντ στο πιο σκουρο του?
Ηταν ο ιδιος αλλα ταυτοχρονα, ο ενας ηταν το εμποδιο του αλλου...
Μαυρο πουκαμισο και τζιν, καθομουν διπλα του και ενιωθα να βυθιζομαι ( ξερω ειναι γελοια εκφραση που χρησιμοποιουν στα μεξικανικα σηριαλ αλλα τι να κανω που αυτο ενιωσα?) και να πλυμμυριζομαι εγω και το δωματιο απο τα ματια του που με κοιτουσαν γιατι μεχρι εκεινη την στιγμη δεν ειχε δειξει /πει τιποτα και τωρα ηθελε αλλα δεν μπορουσε.
Εβαλα το χερι μου στο στηθος του, (το οποιο ηταν αρκετα τριχωτο) και αναστεναξε πολυ βαθια με ανακουφιση στην βουβη επιβεβαιωση μου (πως τα γραφω)... ανοιξε τα ματια του και με κοιταξε και ενιωσα να αιωρουμαι μαζι του στο κενο.
Ο αισθησιασμος του ονειρου ηταν απιστευτος...ενιωθα το καθε τι απιστευτα εντονα.
Πιθανον αν δεν χτυπαγε το ξυπνητηρι για να παμε σχολειο, να γυρναγε σε wet dream...κατι μπροσπαθει να μου πει ο εαυτος μου....μηπως ειναι ωρα να αρχισω να κοιταω γυρω μου?
Να το παω στον ονειροκριτη να το αναλυσω περισσοτερο?

Ξυπνησα με μια αισθηση ευχαριστη αλλα και ελαφρως -πολυ ελαφρως μελαγχολικη...το βλεμμα αυτο, καποιου να με θελει, πολυ, βουβα( και δεν εννοω να με φυστικωσει μονο) εχω να το δω πολυ καιρο...Θα το ξαναδω?

Οι σημερινοι αντρες την εχουν δει ανταγωνιστικα.
"Αμα ειναι ωραια, δεν θα κανω σαν τους αλλους, θα της την σπασω"
και τελικα την παιρνει ο πιο ξεφτιλας ασχημος της παρεας γιατι ηταν ο μονος που τις ειπε οτι ειναι ομορφη και γλυκεια.
Τι πραγμα ειναι αυτο με την εχθροτητα που βγαζουν?
Ατακα στην ατακα, σποντα στη σποντα...και μια απιστευτα κακη θεληση.
"μου ειπε οτι αν και της αρεσω, ειναι κολλημενη με τον πρωην της.......ΤΙ εννοοουσε?"
Τιποτα βρε παπαρα.
Σου τοπε στα ισα και συ ψαχνεις για νοηματα.
Α ρε μαναδες που καταστρεφετε τους γιους σας.
Σας φοβουνται, και το μεταθετουν σ ολο το γυναικειο πληθυσμο...

Πως μπορω να κανω κατι με καποιον που μου την λεει? Ποτ συνεχεια ψαχνει για νοημα κρυφο πισω απο τις λεξεις? Που ειναι παντα στην αμυνα, ετοιμος για "μαχη" και που αντλει ευχαριστηση απ αυτο?
Που με μισει γιατι ειμαι ομορφη η που με μισει γιατι δεν ειμαι πια τοσο ομορφη. Που με μισει γιατι δεν ειμαι στην τριχα και μ αρεσει να κυκλοφορω με φορμες. Που με μισει γιατι κανω κατι καλυτερα απο κεινον. Που με μισει γιατι ειμαι κοινωνικη και αυτος οχι.Που με μισει γιατι δεν του φερνω τις παντοφλες η δεν τον εχω κανει το Α και το Ω στην ζωη μου. Που με μισει μονο και μονο γιατι φοβαται το φυλο μου.
Πολυ μισος βρε παιδια για ν' αντεξει μια σχεση.


Εχω στο μυαλο μου ενα προτυπο αντρος που δεν νομιζω να υπαρχει πια. Μπορει και να μην υπηρξε ποτε...Οσο ιδανικο και να ειχα, οταν εμφανιζοταν καποιος, το προτυπο εξαφανιζοταν και i dealt with the character at hand, αγαπωντας το, η εστω...προσπαθωντας.
Αλλα παντα μου αρεσε ενα συγκεκριμενο προτυπο. Αρρενωπος.
Ο σταθερος, ηρεμος( οι νευρωσεις ειναι οτι πιο γυναικειο), ο αντρας που δεν φοβαται την γυναικα, ουτε την "λατρευει" ( μπλιαχ), ο αντρας που ξερει τις διαφορες και την φυση της αλλα δεν το εκμεταλλευεται για να πουλησει φουμαρα.
Την γνωριζει, εχει αγαπησει, τον εχουν αγαπησει, αλλα δεν εχει αναγκη απο επιβεβαιωση, ουτε ψαχνει.
Αν του ερθει ο ερωτας, προσπαθει να σεβαστει τον χωρο της και τα θελω της, χωρις να διεκδικει τα δικα του, εφοσον ειναι κεκτημενα. Δεν νιωθει απειλουμενος ουτε ζηταει τιποτα.
Οτι χρειαζεται το δημιουργει μονος του και γιαυτο ακριβως του δινονται. Δεν υπαρχει απαιτηση, δεν υπαρχει γκρινια, ζηλεια και εγωισμοι δεκανικια της λειψης προσωπικοτητας.
Ειναι ο αντρας που θα καταλαβει καποια στιγμη οτι η γυναικα διπλα του εχει αβασφαλεια και θα παιξει τον ρολο του προστατη για να την παρηγορησει, χωρις να σκεφτει " τωρα αυτη θελει να της πω οτι ειναι ωραια αλλα δε!"
ειναι ο αντρας που χωρις να ειναι απαραιτητα φιλος σου, σου φερεται φιλικα.
δεν εχει φουρτουνες μεσα του, τα εχει βρει με τον εαυτο του και δεν ειναι σε διαρκη παλη να αποδειξει κατι στον εαυτο του, στους φιλους του και στην γυναικα διπλα του.

Ουτοπικο ε?

Προσπαθω να σκεφτω ποιοι διασημοι αντρες μου το "βγαζουν" αυτο.
Ο Ρενφορντ εχει αυτην την ηρεμια, αυτοπεποιθηση και σιγουρια.
Και ο αρναουτογλου το βγαζει αν και δεν ειναι στα προτυπα μου εμφανισιακα.
Βεβαια ολα αυτα ειναι στα δικα μου ματια, στο δικο μου μυαλο, και καλυπτει τις δικες μου αναγκες.
Αλλες θελουν φουρτουνες και κοντρες και παιχνιδια επιβεβαιωσης. Αλλες θελουν τον αντρα πιο διακριτικο να εχουν τον περισσοτερο χωρο στην σχεση.
Εγω θελω να ειμαι πισω απο κεινον, οχι για να μην μου πρηξει τ αρχιδια στην μουρμουρα, αλλα επειδη η παρουσια του θα ειναι τετοια που θα το κανω με ευχαριστηση.
Επειδη θα μου δινει και αυτος αυτο που μου χρειαζεται.
Η λεξη ειναι ΔΙΝΩ, και οχι αρπαζω.
ΕΧΩ, οχι διεκδικω.
Αρμονια.



θελω να παω να την ξαναπεσω γιατι σημερα εχω μεγαλη μερα...

18 comments:

Λαμπρούκος said...

Εγώ πάλι λέω καλύτερα να μείνεις ξύπνια γιατί με τα όνειρα που βλέπεις την έχεις άσχημα...

ONOMATODOSIA said...

καλη ευκολια στη δουλεια σου

eparxiakosaloni said...

να βρεθει μια γυναικα που δεν ονειρευεται καποιον που ειναι "ιδιος ο Χριστος και κουκλος" και να θελει ολα αυτα που λες παρακατω και τι στον κοσμο .

Lili said...

Καλε τι πειραζει που θελω ο συντροφος μου να ειναι ηρεμος και να μη μου γανωνει τον εγκεφαλο?
Οσο για το θεμα της ομορφιας, ειναι υποκειμενικο γιατι τα εχω φτιαξει και με κατι μαιμουδες...και καταλαβα οτι ειχαν πιο πολλα κομπλεξ και καkιες απο τους πιο "ομορφους"...

Οσον αφορα τον Χριστο...δεν ειμαι θρησκα και δεν ειναι και το προτυπο μου...γιαυτο και μου εκανε εντυπωση..Ηταν ομορφος εσωτερικα και εβγαινε προς τα εξω.


Μηπως να αρχισω και γω να ζηταω εναν αντρα που να εχει αμαξια, σπιτια , λεφτα, διασυνδεσεις, ενα παλαμαρι φαρδυ και χοντρο,(ξυρισμενο...μπλιαχ), και το χαμογελο της crest?
να με πηγαινει σε μαγαζια, σε διακοπες και να μου αγοραζει δωρα για να πρωτοτυπησω?:P



Ηρεμος, αρρενωπος, να βλεπεται, και να μην νιωθει απειλουμενος.
Its not much to ask.

Jamella said...

μηπως να μενες αϋπνη?

eparxiakosaloni said...

αχ γυναικες μυστηρια πλασματα ,

Ηρεμος, αρρενωπος, να βλεπεται, και να μην νιωθει απειλουμενος

ολα αυτα ειναι υποκειμενικα , ο καθενας/μια εχει τα δικα του κριτηρια , αλλα σου ευχομαι καλη επιτυχια στην αναζητηση .

ασχετο οποιος εχει λεφτα , μεγαλο παλαμαρι και ξυρισμενο , κανει δωρα , θεωρειται κελεπουρι ?

Lili said...

Eτσι μου λενε...:P


και μην μου ευχεσαι καλη τυχη βρε, νιωθω λες και βγηκα για κυνηγι...


πως μερικοι σκεφτονται...τι ωραια θα ηταν να ειχα ενα κοτερο? να ειχα πολυκατοικια?


e, ετσι και γω, σκεφτομαι....τι ωραια να γνωριζα καποιον που να μην ειναι κοτα, να το εχει κατοικημενο...:D :D

Tolisbak said...

Ωραίες είστε οι της ομάδας σου...να είναι σταθερός και ήρεμος αλλά να τρώει τις ανασφάλειες σας στη μάπα και να κάνει τον προστάτη. Μήπως να τις απολαμβάνει κιόλας;

Ουτοπικό δεν είναι να βρεις τον άντρα που λες, δεν τους έχετε ευνουχίσει όλους ως μαμάδες. Ουτοπικό είναι να βρεις έστω μια ισορροπημένη γυναίκα.

Τυγχάνει και εμείς να είμαστε άνθρωποι, αλλά αυτό δυστυχώς το ξεχνάτε.

Tolisbak said...

Ερώτηση άσχετη: τι μπορείς να κάνεις αν κάποιος δημοσιεύσει οπουδήποτε ένα κείμενο σου. Σε ρεαλιστική βάση, έτσι;
Ρωτάω γιατί με ενδιαφέρει το ζήτημα, μιας και κάποιος μπήκε στον κόπο να αναδημοσιεύσει σχόλιο μου δημιουργώντας εντυπώσεις...

Lili said...

Dεν ειμαι δικηγορος, δεν ξερω τι να σου απαντησω, και δεν ξερω γιατι ρωτας εμενα αφου obviously, οτι εχω στο μυαλο μου (και κανω το εγκλημα να το διατυπωσω), σε ενοχλει...
βεβαια εμενα μου αρεσε η τοποθετηση σου γιατι εδωσε ακριβως το παραδειγμα του εχθρικου αντρα που δεν θελει να "φαει στην μαπα" τις ανασφαλειες της -υποτιθεται συντροφου του...


Αν σου κλεβουν κειμενο(εργο) και το παρουσιαζουν για δικο τους, ειναι αλλη ιστορια.
Οπως επισης και να δημοσιευσουν καπου δικο σου εργο χωρις την εγκριση σου.

Τα κομεντς(σχολιο) που αφηνεις εδω, πχ δεν σου ανηκουν.
Μονο αυτο ξερω να σου πω...

Tolisbak said...

Ζητώ συγγνώμη από τον γυναικείο πληθυσμό που τυγχάνει να κουράζομαι και να μπουχτίζω με αποτέλεσμα να μην έχω καμία διάθεση να αντιμετωπίσω τις ανούσιες ανασφάλειες σας στον ελεύθερο μου χρόνο λες και δεν έχω δικά μου ουσιαστικά προβλήματα να με απασχολούν. Συγχωρήστε με.

Επάνω δεξιά έχεις μια απαγόρευση που απαγορεύει ακόμα και την παράφραση (!) των γραπτών σου. Έστω πως άυριο ανακαλύπτεις ένα blog όπου κάποιος κάνει copy-paste τα κείμενα σου ή κάποιον/α που τα αναπαραγάγει με κάποιο τρόπο. Ωραία και χρυσή η απαγόρευση αλλά στην πράξη τι γίνεται; Ρωτάω ως παθών. Υποθέτω πως κάποιον δικηγόρο έχεις στην υπηρεσία σου εσύ ή ο εκδότης σου.

Lili said...

μα τι λες?
εσυ μπηκες εδω στον πολυτιμο ελευθερο σου χρονο και εκανες κριτικη στο τι και ποιος μου αρεσει παραπονουμενος λεγοντας τα δικα σου.






ακου κε τολη μου...
επειδη οσες φορες εχεις μπει να γραψεις εδω δεν εχεις κανει αλλο πραγμα απο το να γκρινιαζεις ακομα και για την απαγορευση παραφραση ( με θαυμαστικο) των γραπτων μου, γιατι δεν σταματας?
Αφου σε χαλαει, πρεπει ντε και καλα να την χαλασεις και σε μενα?


σε ξερω? δεν σε ξερω
...δεν εχουμε τιποτα να χωρισουμε, εδω ειναι ο χωρος μου, δεν παω σε αλλουνου το μπλογκ, ειναι οι σκεψεις μου, το μυαλουδακι μου, οι ιδιοτροπιες μου.



Αν εσυ την εχεις δει κριτικος, δεν πας σε κανα πιο κουλτουριαρικο και επιπεδου μπλόγκ να συνενοηθειτε μια χαρα?
Μπορει να εκθετω τις σκεψεις μου δημοσια, και εκαστοτε αυτο τραβαει και μερικους καραγκιοζηδες αλλα σ αυτην την περιπτωση δεν τους απανταω...οταν σιγουρευτω τουλαχιστον.


Ελπιζω να εγινα κατανοητη.

LoRD_D2 said...

δυσκολοι καιροί για πριγκιπες, να υποθέσω.....

Katerina said...

Αγαπητή μου, χωρίς να υπερβάλλω στο καθόλου όμως, η εικόνα που έχεις για τον άνδρα που θα ήθελες δίπλα σου είναι σα να περιγράφεις τον καλό μου. Το λέω αυτό όχι για να περιαυτολογήσω ότι εμένα ο έτσι μου είναι ο θεός, αλλά για να δείξω ότι υπάρχουν τέτοιοι άντρες αλλά few and far between. Απλά θέλει περισσότερο ψάξιμο και όχι πολλούς συμβιβασμούς. Α και πού'σαι, εμένα ο σύντροφός μου είναι σουηδός. Μπορεί αυτό να είναι ενδεικτικό, αλλά είναι γεγονός ότι η πολυετής έρευνα στον ελληνικό χώρο δεν απέδωσε κανέναν καρπό- δυστυχώς οι περισσότεροι φαίνεται να έχουν το κόμπλεξ στο dna.

Lili said...

:D :D ;D



Εχω ζησει εξω...τις μνημες μου σκαλιζω...:P

I.P.Potis said...

Υπερβολές

Κοιλάκανθος said...

Οι σχέσεις είναι ένα πράγμα αρκετά υποκειμενικό. Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι όλα είναι θέμα χημείας μεταξύ των δύο. Αν σου ταιριάζει, αν είσαι ο εαυτός σου και η σχέση δουλεύει. Χωρίς υποκρισίες, χωρίς να πρέπει να αλλάξουμε τον χαρακτήρα μας και την προσωπικότητα μας. Παραθέτεις τα χαρακτηριστικά που ψάχνεις σε έναν άντρα, όμως και πάλι είναι θέμα χημείας. Υπάρχουν απροσδιόριστα χαρακτηριστικά στους ανθρώπους, μικρές λεπτομέρειες σχεδόν πάντα απαρατήρητες η οποίες και μας γεννούν τα συναισθήματα. Όλα τα χαρακτηριστικά που γράφεις είναι πολύ όμορφα, αλλά δευτερεύουσας σημασίας στην δημιουργία συναισθημάτων, γι’αυτό λέμε και ότι ο έρωτας μετατρέπει τα ελαττώματα σε προτερήματα. Παίζουν τον ρόλο τους βέβαια, αλλά από εκεί και πέρα είναι θέμα τύχης ο άνθρωπος που θα ερωτευτούμε να έχει και τα στοιχεία που αναζητά ο καθένας σαν ιδανικά. Αυτές οι σχέσεις οι οποίες έχουν και τα δυο αυτά χαρακτηριστικά σε αρμονία, είναι και οι υπερβατικές σχέσεις. Μια τέτοια χρειαζόμαστε όλοι μας :)

Lili said...

Yπαρχει κατι που λένε στα AA meetings (το διαβασα σε ενα βιβλιο ψυχολογιας)

Αν μια γυναικε ειχε πατερα αλκοολικο η ειναι η ιδια αλκοολικη, θα μπει μεσα σε ενα δωματιο με 100 ατομα και θα χωρις συνοπτικες διαδικασιες θα παει σ αυτον που εχει προβλημα με το ποτο.


αυτην ειναι η περιβοητη χημεια.




Πλεον, ξερω, οταν μ αρεσει καποιος οτι εχει προβλημα.Ποσο μεγαλο δεν ξερω.


Πατεραδες, προσοχη πως φερεστε στις γυναικες σας...παρακολουθει η κορη σας.

My first book

My first book
A funny Homebirth