Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Sunday, June 11, 2006

Μπλογκαρω και ξεμπλοκαρω

Eβλεπα το μπλογκ και δεν γουσταρα να μπω...δεν εβρισκα τον λογο να μπω να γραψω κατι με χιουμοριστικο τροπο...οπως πχ το περιστατικο του παππου γυρω στα 80 που με χουφτωσε στην λαικη και μετα μου εριξε και το πιο αστραφτερο χαμογελο που μπορεσε να δωσει η coredent στην μασελα του.
Η να γραψω τα πολυ καλα νεα μου, η τις ανησυχιες μου.
Κιαυτο γιατι εφοσον καποιος μπαινει εδω και μπορει να με "στεναχωρεσει" ειτε με κακια, ειτε οτιδηποτε, δεν ειναι πια ημερολογιο.
Και εφοσον το"κοινο" που εμπαινε εδω, ηταν ενα κοινο "καπως", δεν ειχα καμια διαθεση to entertain them, βρισκοντας εξυπνες ατακες, ομορφες φρασεις και λεγοντας προβληματισμους.
Και με το λεξιλογιο που εχω, αν χασεις το χιουμορ σου, μενει μονο η βρισια, μονη της, γυμνη, ασχημη...

Θα μου πεις...
Αλλοι πως το αποφευγουν?
Ειδα το μπλογκ του αρκουδου καλυτερα. Μου αρεσε.
Αλλα ειδα και το στιλ με το οποιο μιλαγε. Το θαυμασα γιατι εγω δεν θα μπορουσα να το κανω.
Πχ
Αλλαχτηκε η ημερομηνια στο θεμα της Μαριας και το aids(link λιγα ποστ πιο κατω) και το ενημερωσε.
Θα μου πεις τους σεβεται.Ειναι θεμα ερμηνειας...
Οκ.
Υπαρχει ενα κοινος κωδικας επικοινωνιας.

Η αληθεια ειναι οτι εγω σεβομαι τον συνανθρωπο μου σαν οντοτητα.
Μπορει να μην του εχω εκτιμηση πχ, αλλα νομιζω οτι σεβομαι το γεγονος οτι ακομα κιαν θεωρω τον εαυτο μου καλυτερη η ανωτερη(πρεπει να εχει κανει μεγααααααλη μαλακια για να φτασω σ αυτο το συμπερασμα, ως γνωστο ο μπουρδοεντοπιστης μου ειναι ελλατωματικος), δεν υπαρχει λογος να του χαλασω την καλη του διαθεση λεγοντας του τι πιστευω για κεινον.

Γι αυτο γενικευω παντα οταν λεω χαρακτηρισμους, εδω μεσα.
Η αληθεια ειναι οτι και στην προσωπικη μου ζωη βριζω ασυστολα.
Δεν εχω χυδαιοτητα ομως and I can get away with it.
Im funny.

Θελω να ξαναρχισω να γραφω ΚΑΙ εδω.
Το μπλογκ μου ηταν η σημαδουρα μου απο την οποια ειχα γαντζωθει στην Θαλασσα μεχρι να ξημερωσει γιατι το να μου δειχνουν τ αστερια τον δρομο δεν εφτανε.
και ξημερωσε, και βγηκα στην παραλια, χτυπημενη,ζαλισμενη, αλλα σωα.
Και τι παραλια.

Το μπλογκ μου ηταν οι σταχτες απο τις οποιες αναγεννηθηκα.
Ο Τραχανας μου.
Οι σκεψεις μου ωμες.
"ματι μαλακας αυτος που κλεβει κειμενα"
"μα τι ομορφα που ενιωσα στην αγκαλια του"
Λογοκρινα μονο τα πολυ προσωπικα
Με τα δικα μου φιλτρα, με τα δικα μου σταθμα και ορια.

Δεν με νοιαζει να μοιραστω μια ερωτικη στιγμη εφοσον δεν υφισταται πια, εφοσον ολοι μας εχουμε τετοιες στιγμες στην ζωη μας.
Θελω να πιστευω.
αλλωστε τα πιο αστεια, αναλαφρα και ανωδυνα θεματα ειναι το σεξ.
Υπαρχει παντου.
'Αλλα ειναι τα πολυτιμα μας. 'Αλλα κραταμε μακρια απο αδιακριτα βλεμματα.
Το μ*νι, ειναι ανωδυνο. Μπορει να ειναι και αστειο.
Και οταν ξεκινησα αυτο το μπλογκ ειχα δηλωσει
" αν το μ*νι σερνει καραβια, εγω θελω κρουαζιεροπλοιο." (αποτυχημενα κρεβατια)
Αλλιως διαβαστηκε απο τον καθενα, αλλιως το εννοουσα.
Και αλλιως εκπληρωθηκε η ευχη μου.

Γραφοντας για σεξ, διαζυγιο, αισθηματα, φοβιες, μεσα απο τσακωμους , βρισιες, διαλογους, ειδα αυτο που βλεπανε οι αλλοι και ειτε πλησιαζαν η φευγαν μακρια.... και ανοιξανε τα ματια μου.
Ειδα εμενα.
How I come across.
Εγω ημουν το κρουαζιεροπλοιο, που το μπλογκ ανεσυρε στην στερια.
Οχι ενας ναυαγος σε σημαδουρα.
Και το μπλογκακι μου, με τις ωμες σκεψεις μου, με το stand up comedy μου, με την παρουσια του να με φωναζει καθε πρωι, μου χαρισε αυτοπειθαρχεια στο γραψιμο, ενα παραθυρο στα μυαλα των αλλων(δεν πανε και πολυ καλα πρπει να ομολογησω :P),αναγνωρισημοτητα, και currency.
Μου ανοιξε πορτες.
Μου εκλεισε αλλες.
αλλα κυριως, μου εδωσε με το παραπανω την ζωη που του εδινα.


Και μονο γι αυτο, οφειλω να ερχομαι να του φυσαω μια νεα πνοη καπου καπου, ασχετως με το ποιοι διαβαζουν και αν καταλαβαινουν.
Εμενα.
Το ατομο που σηκωνεται το πρωι, παει στην κουζινα του, βαζει τον βραστηρα, βγαζει μια τσιμπλα, χασμουριεται και καθεται μπροστα στον υπολογιστη.
Και που αναλογα με το αν ειναι λυπημενο, προβληματισμενο, χαρουμενο, αναλογα με το αν κοιμηθηκε καλα το προηγουμενο βραδι, (η οχι) ειναι μονο του και εχει χρονο, η εχει εναν συντροφο κουλουριασμενο στα σεντονια...
Το ατομο που σκυβει και κανει μια κινηση μαγικη,παταει το δαχτυλο στο κουμπι, και σε 2 λεπτα, ανοιγει εδω μια μαγικη πορτα, με προορισμο το εσωτερικο του μυαλο του.
Και ξεχυνεται μπροστα στην οθονη κατι σπανιο.
Το πως σκεφτεται καποιος αλλος.
Η εσωτερικη φωνη που εχουμε ολοι μας και υποθετουμε οτι ειναι η ιδια για ολους.







Κι αν δεν ειναι....
Δεν πειραζει.
δεν σημαινει οτι η δικη μας ειναι καλυτερη η χειροτερη.
Μη σταθουμε σ αυτο.
Ας σταθουμε στο οτι για πρωτη φορα μπορουμε να βλεπουμε ο ενας τις σκεψεις και τα μυαλα του αλλου, και στο οτι αν μη τι αλλο ειναι απιστευτα ενδιαφερον...νο?

10 comments:

Marilina said...

ye..πάρα πολύ :)

Nick said...

"Ας σταθουμε στο οτι για πρωτη φορα μπορουμε να βλεπουμε ο ενας τις σκεψεις και τα μυαλα του αλλου, και στο οτι αν μη τι αλλο ειναι απιστευτα ενδιαφερον...νο?"

Exactly :)

gsatelite said...

Η αποψη μου ειναι οτι το μπλογκ σε εχει αναγκη οταν το εχεις αναγκη και εσυ.Υπαρχει για να "ανοιγεις" την ψυχη σου στους 'απ'εξω" οταν νοιωθεις εσυ την αναγκη.Τις υπολοιπες μερες,καιρους μενει ως υπενθυμηση"i'll be there"ή κατι τετοιο...
Σε διαβαζω σχεδον απο την αρχη σου,και χαιρομαι οταν βλεπω γραπτα σου εδω μεσα..ακομα περισσοτερο χαιρομαι οταν επανερχεσαι μετα απο απουσια ημερων και γραφεις κατι καλο(που σημαινει οτι μαλλον αναπνεεις καλα "εκει εξω"...),και αντιστοιχα στεναχωριεμαι οταν σιχτιριζεις(που -νοιωθω-μαλλον σημαινει οτι καποιοι σου πατησανε τον καλο...
Θα συμφωνησω στα γραφομενα σου...και να παρατηρησω επισης οτι σοβαρεψες(ωριμασες;ερωτευτηκες;)απο την σκοπια των γραπτων σου.Παρακλησις κοινου:μεινε teasy,σου παει χαρακτηριστικα να βγαζεις γλωσσα και τσαμπουκα στην μαλακια που βολοδερνει τριγυρω...
*hugs and kisses*

Λύσιππος said...

Οπως τα είπε κι ο πολύ σεμνά σοφός GS.

Παράξενος said...

definitely!
Ωραίο κείμενο.

MARIA said...

Παρακλησις κοινου:μεινε teasy,σου παει χαρακτηριστικα να βγαζεις γλωσσα και τσαμπουκα στην μαλακια που βολοδερνει τριγυρω...
I second gsatelite!

sophie_jamaica said...

Είναι όντως ενδιαφέρον να βλέπεις πολλές φορές πόσο ίδιες και πόσο διαφορετικές είναι οι στιγμές τόσων ανθρώπων , τα πιστεύω τους , τα πιστεύω μας …

So_Far said...

Στο ένθετο της χθεσινής Ελευθεροτυπίας διάβασα ότι το blog σου θα γίνει blook ( όπως και της Κουρούνας - αυτό μάλλον έχει εκδοθεί ). Συγχαρητήρια! Σκέψου ότι αυτές οι απλές σου καθημερινές σκέψεις μπορούν να γίνουν ιδέες ταξιδιάρικες και πέρα από την Ιντερνετική κοινότητα. Πάντα τέτοια και ποτέ μην το βάζεις κάτω...

Katerina said...

Γιατί μανάρι μου ποντάρεις στον κάθε άσχετο να σε καταλάβει; Αφού ξέρεις ότι εκεί όξω παραμονεύουν πάρα πολλοί κλειστοί και πάρα πολλοί βλάκες επίσης. Αυτοί θα σου πούνε πως να αρχίζεις εσύ τη μέρα σου και τι να λες στο δικό σου χώρο; Στην τελική το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθούμε να μην θίγουμε κάποιον άμεσα.

bluesmartoulis said...

Μη μασάς!!! Είμαστε μαζί σου....

My first book

My first book
A funny Homebirth