Αναδημοσιευστε ό,τι θελετε αρκει να βάλετε πηγή από κάτω.
Η αναδημοσιευση των σκιτσων και φωτογραφιων επιτρεπεται κατοπιν αδειας για να νιωσω σημαντικη και γιατι δεν μεγαλωσατε σε σταβλο.:P


Wednesday, June 14, 2006

Θελω...

Ειμαι σε περιεργη φαση σημερα.
Τσουζουν τα ματια μου, νυσταζω, ειμαι βαρια.
Εβαλα τις φωνες στο παιδι γιατι με ξυπνησε 7 φορες μη καταλαβαινοντας μες την κουραση μου, οτι ετσι προσπαθουσε να με φερει κοντα της, οτι της ελειπα.

Εχω δυο μερες που εναλασσονται διαφρα μεσα μου. Δεν ξερω τι θελω.
Θελω να ξεσκιστω με καποιον πρωην μου. Οποιον ναναι, ακομα και τον πρωην, ακομα και τον κολλητο.
Φανταζομαι τον εαυτο μου να τον βουταει και να τριβομαι μανιασμενα πανω του. Μ αρεσει η εικονα.
Εστιαζω στο προσωπο. Ειμαι οκ.
Εστιαζω στο φιλι.
Οποια φατσα και να βαλω, ξενερωνω.
βαζω τα χουγια τους στην εξισωση.
Μου περναει αμεσως.

Θελω αγκαλια, θελω φροντιδα.
Οχι.Δεν γινεται.
Τον τελευταιο χρονο μου συμβαινει κατι περιεργο. Η αγκαλια με φτιαχνει.
Η πραγματικη αγκαλια ετσι?
Αυτη που αφηνομαι πανω στον αλλον, ξαπλωμενοι σε εναν καναπε.
Αυτη που ποτιζει τα ρουχα μου με την ζέστη του σωματος του αλλου.
Αυτη που σε επικεντρωνει ξαφνικα στην ανασα του.
και νιωθεις να υγραινεσαι αναμεσα στα ποδια και σκεφτεσαι οτι αν ξεκινησεις κατι τετοιο τωρα, μπορει να ανοιξεις μεγαλες ιστοριες.
Γιατι δεν τον θες.
δεν θες να εισαι ζευγαρι μαζι του.
Δεν σου κανει, γιατι ο χαρακτηρας του σαν φιλος ειναι μια χαρα αλλα στα γκομενικα χανει την μπαλα η σου γαμαει τον αδοξαστο.
Η πολυ απλα δεν τον βλεπεις ετσι.
Και το να κανεις σεξ μονο για σεξ, σαν ιδεα, με ξενερωνει. Θελω και λιγο συναισθημα, λιγο ενδιαφερον.
θελω οικειοτητα που δεν θα χαθει το δευτερολεπτο που θα κουμπωσουμε τα τζιν μας.


Χτυπαει το τηλεφωνο.
ειναι ο πρωην.
Ενα πραγμα που καταλαβα για κεινον περιπου τετοια εποχη περισι, ειναι οτι δεν θα ελεγε ποτε οχι σε ενα γαμησι.
Ακομα κι αν ηταν απο μενα.
Αυτο ηταν αλλωστε αυτο που με ξεκολλησε.
μετα απο τοσα που μου εσουρε, μετα απο ολα οσα ειπε και γινανε, θα περιμενε κανεις να μην θελει ουτε να με ακουμπησει....
Αυτο το διαστημα ειμαστε καλα. Σχεδον φιλοι θα ελεγα.
Στην επιφανεια.
Αυριο μπορει να ξυπνησει στραβωμενος και να με κατηγορησει γιατι ο διοικητης του τον ξεχεσε.Με φανταστηκα μαζι του.

Αυτο που με εφτιαχνε μαζι του δεν υπηρχε.
Ο θαυμασμος η καψουρα, ο ερωτας.
Στεγνα σωματικα και τεχνικα, δεν ταιριαζουμε.

Δε γουσταρω τα καινουργια φιλιά, την εξαψη και την ανυπομονησια μιας νεας γνωριμιας.
Δε γουσταρω ισως γιατι δεν εχω κανει μια γνωριμια που να με εμπνευσει για κατι τετοιο.
Δεν θελω να περασω πλαι απο το σταδιο οπου ο αλλος πρεπει να με μαθει, να με γνωρισει, να μαθει και να αποδεχτει τα ελλατωματα και τις συνηθειες μου.
Θελω την ανεση μιας μακροχρονιας σχεσης, την αποδοχη με το "I do" ενος γαμου, οτι τα περασαμε και τα αφησαμε ολα αυτα πισω μας. Η την συγκατοικηση που ερχεται μετα απο την δοκιμασια δυο ανθρωπων στο αν πορευονται πιο ευκολα μαζι παρα χωρια.
Θελω την σιγουρια και την ανεση οτι ειναι καποιος στο καναπε ενω γραφω, τον οποιο μπορω να παω να φιλησω εκει που δεν το περιμενει και να κανουμε ερωτα στο πατωμα, κι ας μην εχω κανει μπανιο απο το πρωι και δεν φοραω ουτε κραγιον, ουτε σουτιεν.
Δεν εχω ξυρισει ουτε τα ποδια μου.
Και τα δικα του βρωμανε.

Θελω αυτο που μου παρθηκε αποτομα.
Αυτο δεν το εχω ξεπερασει ακομα. Δεν υπαρχει πιο "παντρεμενη" γυναικα απο μενα τελικα. ειναι η παστα μου τετοια. Πιστη, αφοσιωμενη, ερωτικη και φιλη μαζι.Οργανωμενη, μ αρεσει η ρουτινα.
Με ηρεμει.
Γιατι το μεσα μου ειναι ολο εκπληξεις.
Καλο ειναι και το εξω και οι νεες γνωριμιες και οι φιλιες και ολα οσα μου προσφερθηκανε μ αυτο το διαζυγιο.
Αναμφισβητητα ηταν ενα δωρο που μου χαρισε εμενα.
Αλλα μου λειπει αυτο...

Εχω τα φιλαρακια μου, ειδικα το ενα που ειναι εδω καθε μερα σχεδον και αραζει. Και βλεπω οτι μου δινει αυτην την αισθηση, οτι καποιος ειναι εδω. Οτι η μικρη βλεπει εναν αντρα στο σπιτι που παιζει μαζι της. Και τον αγαπαω.
Και ξερω οτι κιαυτος με αγαπαει...αλλα το πορτοκαλι δεν γινεται μηλο οσο κιαν το θες.Αλλο η φιλια και αλλο ο ερωτας.

Θελω το βραδυ, να ξαπλωσω διπλα σε ενα ζεστο κορμι με ζεστα ποδια, που θα μου χαιδεψει το προσωπο, που δεν θα με ενοχλησει η παρουσια του και το στριμωγμα.
Που θα γλυστρισει το χερι του στη μεση μου, στους γοφους μου και απο το αγγιγμα του θα καταλαβω αν θελει να κοιμηθει.... η αν σηκωσω το κεφαλι μου απο το στηθος του προς το προσωπο του, θα μπει μεσα στο μισανοιχτο στομα μου και θα του κοπει η ανασα οταν με αγγιξει και δει οτι αυτο περιμενα.
Να του μιλαω ελευθερα και να του λεω τι θελω τι φανταζομαι τι θα ηθελα, χωρις φοβιες και μαλακισμενες αναστολες.
Οσο με ξενερωνει η υπερβολικη οικειοτητα/ελευθεριοτητα στο σεξ μεταξυ αγνωστων, τοσο με χαλαει και η υπερβολικη αναστολη μεταξυ συντροφων.

Ψιθυροι να ξεδιπλωνουν επιθυμιες, χερια να αγκαλιαζουν, χαιδευουν,
ζουπανε, τριβουν, στοματα, μυρωδιες, σκοταδι και χασιμο εαυτου, με εμπιστοσυνη οτι ο αλλος ειναι εκει να σε πιασει.
Γιατι μεσα σ ολα αυτα βλεπει εσενα.
Σε ξερει.
και αυτο θελει.



1 comments:

gsatelite said...

i like it:-)))))
(οταν γινεσαι βελουδο..εισαι καταπληκτικη.....)

My first book

My first book
A funny Homebirth